Αν το 1995 προέβλεπαν την επόμενη 20ετία, τότε…

19.05.2015 04:38

Βαγγέλης Μπραουδάκης

Αν το 1995 προέβλεπαν την επόμενη 20ετία, τότε…

Τον τελικό του ’95 στη Σαραγόσα, με τη Ρεάλ να κατακτά το 8ο ευρωπαϊκό της, τον θυμάμαι σαν τώρα (άτιμη μνήμη, όσο μεγαλώνουμε ξεχνάμε τα πιο πρόσφατα, όχι τα παλιά)! Ηταν, λοιπόν, ήδη έξι τα Final-4 των τεσσάρων -έως τότε- ελληνικών ομάδων από τα οποία φεύγαμε με άδεια χέρια.

Και τουλάχιστον θα κορόιδευα, μη γράψω και τίποτα πιο βαρύ, οποιονδήποτε μου έλεγε εκείνο το βράδυ της Πέμπτης 13 Απριλίου (με τον Ομπράντοβιτς στον πάγκο της «βασίλισσας» και τους Αρλάουκας, Σαμπόνις στο παρκέ να πανηγυρίζουν κόντρα στον μονίμως χαμένο Ιωαννίδη και τους «πράσινους», που έχαναν από τους ημιτελικούς) ότι στα προσεχή 20 χρόνια οι δύο «αιώνιοι αντίπαλοι» ελληνικοί σύλλογοι θα έπαιρναν εννέα κούπες και οι Μαδριλένοι καμία, μέχρι να φτάσουμε στο χτεσινό βράδυ…

Κι όμως! Σ’ αυτήν την 20ετία έμελλε να στεφθεί έξι φορές ο Παναθηναϊκός (και να χάσει έναν τελικό, εκείνον της διάσπασης το 2001) κι άλλες τρεις ο Ολυμπιακός, με τέσσερις χαμένους! Να αγγίξουμε συνολικά, από τον πρώτο τελικό το 1994 στο Τελ Αβίβ, 15 φορές σε 22 χρόνια την κούπα! Να κάνουμε 21 εμφανίσεις σε 28 τελικές διοργανώσεις (αρχής γενομένης από το ’88 στη Γάνδη με τον Αρη)…

Δικαιότατα έφτασε η Ρεάλ στο 9ο (παρεμπιπτόντως, με χορηγό στη φανέλα την Teka, όπως στη Σαραγόσα, ενώ πέρσι και πρόπερσι -στους χαμένους της- είχε τη Mmt)! Για να μην ξορκίσει την «κατάρα» της, θα έπρεπε για ακόμα μια φορά στη φετινή σεζόν, αλλά και γενικά στην τελευταία τετραετία, να κάνει υπέρβαση ο Ολυμπιακός.

Σαν εκείνην την πιο πρόσφατη, την προχτεσινή με την ΤΣΣΚΑ. Ε, κάποτε και οι υπερβάσεις -όσο κι αν υπάρχουν μπόλικοι αγώνες που τις έκαναν να φαίνονται ρουτίνα- στερεύουν. Το ρεαλιστικό (στην επανάληψη) είναι ο Γολιάθ να νικά τον Δαυίδ! Μένει ο σεβασμός και η παγκόσμια παραδοχή για την προσπάθεια…

Συνιστά αποτυχία, άραγε; Και για να το γενικεύσω, αυτά τα 28 χρόνια, με τα εννέα τρόπαια σε 21 συμμετοχές, η κάθε ήττα χωρίς αύριο ακύρωνε τη συνολική παρουσία; Της εκάστοτε ομάδας και της εν γένει κατάστασης του εγχώριου μπάσκετ απ’ όπου -ως αποτέλεσμα- προερχόταν; Προφανώς και όχι…

Ξέρω πάρα πολλούς (δυστυχώς, για την ποσότητα) που «αποστειρώνουν», με βάση την οπαδική ταυτότητα, τις συμμετοχές του Αρη, του ΠΑΟΚ, του Παναθηναϊκού, του Ολυμπιακού, της ΑΕΚ και είτε αποθεώνουν είτε αποδομούν. Νομίζω ότι παραβλέπουν -συνεχώς- τη μεγάλη εικόνα, το κίνητρο του ανταγωνισμού που αναπτύσσεται μέσα από τις μεμονωμένες επιτυχίες. Φτάσαμε στις εννιά κούπες (και θα τις αυγατίσουμε, είναι βέβαιο), επειδή η πρώτη λειτούργησε ως «καταλύτης» στους απέναντι. Και η δεύτερη το ίδιο. Και η τρίτη κ.ο.κ.! Νόμος του σύμπαντος: Κάθε δράση προκαλεί αντίδραση…

ΥΓ.: Φάουλ του Σπανούλη, μέγιστο. Ο,τι κι αν του έλεγε ο Ρούντι, όπως κι αν φέρεται, δεν του πετάς την μπάλα. Ως αρχηγός (σ’ εκείνο το τελειωμένο, χρονικά, σημείο) στέκεσαι στο ύψος της περίστασης, της διοργάνωσης…

SENTRAGOAL.GR 

 




Shortlink:

Contact us | About us | Terms & conditions | Privacy policy
Mikrometoxos 2014