Γιατί ανεβάζει την ένταση με Μέρκελ ο Τσίπρας

11.03.2015 15:14

Τι εξυπηρετεί η ανάδειξη του θέματος των γερμανικών αποζημιώσεων. Προοπτική πολιτικού συμψηφισμού

 

 Τα τεχνικά κλιμάκια μπορεί να έπιασαν δουλειά και να επεξεργάζονται λύσεις για την υπέρβαση του χρηματοδοτικού κενού και να αναζητούν ισοδύναμα μέτρα ‘ώστε να διατηρηθεί ισοσκελισμένος ο προϋπολογισμός, οι συνθήκες όμως επιδεινώνονται σε πολιτικό επίπεδο.

 

Η ανάδειξη του θέματος των γερμανικών αποζημιώσεων και του κατοχικού δανείου από τον Αλέξη Τσίπρα στη Βουλή είναι ζήτημα μείζονος ενδιαφέροντος και θεωρείται σίγουρο ότι θα οδηγήσει σε νέο γύρο πολιτικών εγκλήσεων και δεν αποκλείεται να πυροδοτήσει και διπλωματικό επεισόδιο.

 

  • Του Χρήστου Φράγκου

 

Το κλίμα στις διμερείς σχέσεις Γερμανίας-Ελλάδας επιδεινώνεται άρδην όπως καταγράφεται και στις δηλώσεις υψηλόβαθμων αξιωματούχων, ενώ οι προσωπικές αιχμές μεταξύ του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και του Γιάνη Βαρουφάκη καθιστούν σαφές ότι η κόντρα θα μεταφερθεί στα επόμενα Eurogroup. Όπερ σημαίνει ότι όποια πρόοδο κι αν σημειώσουν τα τεχνικά κλιμάκια θα είναι πολύ δύσκολο να συναφθεί συμφωνία.

Πόλωση όμως παρατηρείται και στην κεντρική πολιτική σκηνή, καθώς η επαναφορά του ζητήματος των αποζημιώσεων και του κατοχικού δανείου από την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης καθώς και η πρόθεση των αρμοδίων υπουργών να καταστήσουν εκτελεστή την απόφαση του Αρείου Πάγου το 2000 για την σφαγή στο Δίστομο καθιστά σαφές ότι το μέτωπο με τη Γερμανία διευρύνεται και γίνεται αμιγώς πολιτικό.

Η κυβέρνηση φαίνεται ότι στην πραγματικότητα χρησιμοποιεί τον πολιτικό χρόνο που αγόρασε με τη συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου και την ομπρέλα προστασίας του τραπεζικού συστήματος ως έδαφος για την προώθηση του ζητήματος των πολεμικών αποζημιώσεων από τη Γερμανία. Οι αξιώσεις όμως από το γερμανικό κράτος δεν σταματούν εδώ, καθώς η κυβέρνηση προωθεί και τους φακέλους των προμηθειών στα εξοπλιστικά και στη Siemens, στέλνοντας σαφή μηνύματα προς το Βερολίνο.

Το πολιτικό μέτωπο που ανοίγει η κυβέρνηση με τη Γερμανία δεν είναι απαραίτητο ότι θα οδηγήσει σε σύγκρουση των δυο χωρών σε ευρωπαϊκό τερέν, καθώς όπως συνηθίζει το Βερολίνο όταν απειλείται ανοίγει όλες εκείνες τις διόδους που κρατά κλειστές εκτονώνοντας την πολιτική ένταση.

Σε κάθε περίπτωση ο Αλέξης Τσίπρας ανεβάζοντας τους τόνους σε αυτά τα ζητήματα επιτυγχάνει να ανακουφίσει το εσωτερικό μέτωπο καθώς φαίνεται ότι ακολουθεί τη στρατηγική ρήξης που πρότεινε δημόσια ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, ενώ παράλληλα επιδεικνύει διάθεση διεύρυνσης του μετώπου και πολιτικής βούλησης για ευρύτερες συζητήσεις τόσο σε διμερές όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Η στρατηγική του Αλέξη Τσίπρα στόχο έχει να βάλει ζητήματα στο τραπέζι ώστε να μπορεί να διαπραγματευτεί από ισχυρότερη θέση σε περίπτωση που η Άνγκελα Μέρκελ αξιώσει διμερείς διαβουλεύσεις με την Ελλάδα. Παράλληλα στέλνει το μήνυμα ότι η Ελλάδα θα τηρήσει μεν τις υποχρεώσεις της αλλά παράλληλα εγείρει και ζήτημα γερμανικών υποχρεώσεων.

Σε δεύτερη φάση ο Αλέξης Τσίπρας δεν αποκλείεται να χαρακτηρίσει μονομερή ενέργεια την άρνηση της Γερμανίας να υπακούσει στις αποφάσεις των δικαστηρίων τόσο για τη σφαγή ου Διστόμου όσο και για την έκδοση Χριστοφοράκου καθώς και για τις υποθέσεις της Siemens και των εξοπλιστικών.

Με όλα τα χαρτιά ανοιχτά στο τραπέζι ο Αλέξης Ταίπρας επιχειρεί να ανακτήσει το στρατηγικό προβάδισμα έναντι της Άνγκελα Μέρκελ, δημιουργώντας όμως παράλληλα χώρο για συνολικές πολιτικές λύσεις και πετώντας στη Μέρκελ το μπαλάκι για ενδεχόμενη ρήξη, χρεώνοντας απριόρι τις συνέπειες στη γερμανική πολιτική αδιαλλαξία,

Ο τρόπος που κινείται ο Αλέξης Τσίπρας αναγκάζει εταίρους και θεσμούς να αναγνωρίσουν ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει πολύ πιο συγκροτημένη στρατηγική απ αυτή που αρχικά διαφάνηκε και πως αναλαμβάνοντας σταδιακά και τον έλεγχο του κράτους θα είναι σε θέση να ασκήσει ισχυρές πιέσεις σε ολόκληρο το σύστημα και να προκαλέσει πολλά παράπλευρα προβλήματα, απαντώντας στη στρατηγική της πίεσης των Ευρωπαίων.

 





Shortlink:

Contact us | About us | Terms & conditions | Privacy policy
Mikrometoxos 2014