Τελικά αυτή η χώρα στερείται αντίληψης της πραγματικότητας. Τι εννοώ; Πάνω που φάνηκε πως υπάρχει μια ελπίδα με την πραγματοποίηση νομικών βημάτων στο ζήτημα Βαρουφάκη, βρέθηκε άλλο θέαμα να τραβήξει την προσοχή. Ποιο; Μα η τοποθεσία που θα βρίσκεται ανά πάσα στιγμή η Τρόικα (που πλέον είναι τετραμελής και λέγεται Κουάντριγκα, με την προσθήκη κλιμακίου του E.S.M.).

Η ιστορία ξεκίνησε σαν νούμερο βαριετέ, πριν μια εβδομάδα περίπου. Η κυβέρνηση βλέπετε είχε την φαεινή ιδέα να στείλει ολόκληρη την αποστολή των δανειστών να μείνει σε ξενοδοχείο που βρίσκεται 45 λεπτά από το κέντρο. Λες και έχουν έρθει στην Ελλάδα για διακοπές, να απολαύσουν ήλιο και θάλασσα. Το είπε και ο υπουργός Επικρατείας κύριος Φλαμπουράρης

Είναι να απορεί κανείς. Ποια ουσιαστική σημασία έχει που θα καταλύσει η Quadriga; Καμία φυσικά. Οπότε γιατί δημιουργήθηκε το θέμα; Ειλικρινά με λογικά κριτήρια δεν εξηγείται. Είναι χαρακτηριστικό όμως πως, μόλις επιλύθηκε το κρίσιμο ζήτημα της διαμονής, βρέθηκε άλλο σημαντικό ζήτημα. Θα μπαίνουν οι πιστωτές στα υπουργεία; Θα βλέπουν οι επικεφαλής τους υπουργούς; Αυτά μας καίνε, τι νομίζετε; Ότι θα έπρεπε να μας καίει το τι θα συμφωνηθεί; Ότι η δημόσια συζήτηση θα έπρεπε να είναι επικεντρωμένη στον σχεδιασμό και το γενικό πλαίσιο της νέας συμφωνίας; Σιγά. Αυτά είναι λεπτομέρειες. Το σημαντικό είναι που θα μείνουν και που θα πάνε τα μέλη της Κουάντριγκα. Αμ πως!

Το χειρότερο ξέρετε ποιο είναι; Πως δεν υπάρχει περίπτωση να μην μπαίνουν τα μέλη των κλιμακίων στα Υπουργεία. Όπως και δεν υπάρχει περίπτωση να μην δουν οι επικεφαλής όλους τους εμπλεκόμενους υπουργούς. Τουλάχιστον για όσο καιρό υπάρχει συμμετοχή του Δ.Ν.Τ. Γιατί; Διότι οι πολιτικές του Ταμείου, σε αυτό το θέμα, είναι συγκεκριμένες και καθορίζονται από το καταστατικό και τους κανόνες που διέπουν την λειτουργία του. Γεγονός που γνωρίζουν όλοι όσοι έχουν ασχοληθεί σε κάποιο (ελάχιστο) βάθος με τα τρισκατάρατα. Και ως γνωστόν η Ελλαδίτσα μας βαδίζει ολοταχώς προς το τρίτο, κατά σειρά.

Όλα τα χρόνια της κρίσης και των Μνημονίων, η δημόσια συζήτηση επικεντρωνόταν σε τέτοια ακριβώς θέματα. Θέματα που αφορούσαν επουσιώδεις λεπτομέρειες ή συντεχνιακά μικροσυμφέροντα. Θέματα με μικρή ή καθόλου σημασία, που είχαν μικρή ουσιαστική επίδραση στο τελικό αποτέλεσμα. Αποτέλεσμα που επηρέαζε όλους και  όλοι πληρώσαμε. Μήπως, τώρα που η χώρα έχει την τρίτη και τελευταία ευκαιρία της, να αποφασίζαμε να ασχοληθούμε με τα ουσιαστικά και όχι τα ανούσια;

Η στάση και η προσπάθεια της κυβέρνησης να αποπροσανατολίσει από τα πραγματικά φλέγοντα θέματα, είναι απόλυτα κατανοητή. Αυτό που απασχολεί όμως, είναι οι απλοί πολίτες τι (να) κάνουν. Καταρχήν, όπως εξηγήθηκε και πριν μερικές μέρες, θα πρέπει να ξεκαθαριστεί το ζήτημα της “ιδιοκτησίας” του προγράμματος. Διότι ναι μεν είναι ένα θέμα που ξεκινά από την κυβέρνηση αλλά έχουν και οι πολίτες μερίδιο. Δεν μπορεί κανείς να περιμένει να πραγματοποιηθεί με επιτυχία κάτι για το οποίο δεν έχουν πεισθεί όσοι συμμετέχουν. Δεν έχει γίνει ποτέ και είναι μάλλον απίθανο να συμβεί με το νέο πρόγραμμα. Οι επιλογές είναι δύο:

1. Είτε οι πολίτες καταλαβαίνουν, πείθονται και δέχονται πως η όποια εναλλακτική έχει πολύ χειρότερες συνέπειες και ενστερνίζονται τις απαιτήσεις του προγράμματος. Μαζί με όλες τις ταλαιπωρίες και κακουχίες που αυτές θα φέρουν.

2. Είτε συνεχίζουν την τακτική των τελευταίων χρόνων. Συνεχής γκρίνια, προσπάθεια να μην χαθούν τα κεκτημένα του “βολέματος” και όλα όσα έκαναν τα τελευταία πέντε χρόνια.

Στην πρώτη περίπτωση θα μιμηθούν τους πολίτες της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας και της Κύπρου. Που έκαναν ακριβώς αυτό. Είδαν το πρόβλημα σαν ευκαιρία. Αγωνίστηκαν, απαίτησαν, κέρδισαν και έχασαν αλλά κατάφεραννα αφήσουν πίσω τους τα χειρότερα. Μπορούμε να το κάνουμε και οι όσοι ζούμε σε αυτό τον πανέμορφο τόπο.

Ναι ξέρω! Με αυτούς τους πολιτικούς, με αυτό το σύστημα, με το ένα, με το άλλο με το παρ’ άλλο. Οι άλλοι λαοί δηλαδή ζούσαν σε παραδείσους, νομίζετε; Όχι βέβαια. Απλά έβαλαν πρώτα και πάνω απ’ όλα το γενικό καλό. Το ίδιο πρέπει να γίνει κι εδώ. Γιατί μόνο έτσι θα δημιουργηθεί όραμα, ελπίδα και φως στο βάθος της σήραγγας. Γιατί μόνο έτσι θα υπάρχει μέλλον με προοπτική. Αλλιώς θα έχουμε την δεύτερη περίπτωση.

Περίπτωση που την έχουμε όλοι ζήσει τα τελευταία πέντε χρόνια. Και δεν χρειάζεστε εμένα για να σας πω που ή σε τι καταλήγει. Το ζούμε όλοι…

Πέτρος Λάζος

[email protected]

Twitter: @Marketelf

Υ.Γ. Τρόικα (Troika) λέγεται στα Ρωσικά το αμάξι που σέρνουν 3 άλογα. Κουάντριγκα (Quadriga) αυτό που το σέρνουν τέσσερα!