Ηλίας Ζαχαράκης: SNB και Ελλάδα…

16.01.2015 13:02

Η ξαφνική κίνηση της Ελβετικής Κεντρικής Τράπεζας να εγκαταλείψει την ελάχιστη ισοτιμία του EURCHF (1.20 επί τριετίας) υποδεικνύει την πιθανότητα η ευρωζώνη να εισέλθει σε νέα εποχή νομισματικής πολιτικής…

 

Με την απόσυρση του κεντρικού τραπεζίτη να φαντάζει ως ένα ακόμα πιθανό σενάριο μέσα στο 2015 (δεν είναι του παρόντος)….

 

Το καθεστώς της σταθερής ισοτιμίας στο 1,20 ευρώ συντηρήθηκε ως αντισταθμιστικό μέτρο στο διαχειριστικό πρόγραμμα του χρέους της ευρωζώνης (και δη των ελλειμματικών χωρών).

 

Με αυτόν τον τρόπο, οι Ελβετοί κατόρθωσαν να μην επηρεαστούν από το κόστος που προέκυψε από τις ευρωπαϊκές πολιτικές (καθώς μέρος του ισοζυγίου κεφ. μεταβιβάσεων περιελάμβανε και ξένα διαθέσιμα σε ευρώ), υπολογίζοντας ότι το κόστος από το ακριβό της φράγκο ήταν μικρότερο (ή ίσο) από αυτό.

 

Η απόφαση της SNB να αποσύρει την πρότερη πολιτική, μας προϊδεάζει ότι τελικά η ποσοτική χαλάρωση που ανακοίνωσε ο Draghi είναι πλέον πραγματικότητα, με τις αποφάσεις της 22 Ιανουαρίου να αναμένονται όχι ως προς το ΑΝ, αλλά ως προς το ΠΩΣ.

 

Μια πραγματικότητα που ενδυναμώνεται από το γεγονός ότι λίγες μέρες πριν τις ανακοινώσεις, επιλύθηκε το νομικό ζήτημα σχετικά με τον περιορισμό (στην συγκεκριμένη περίπτωση την άρση του περιορισμού) του μεγέθους της QE.

 

Κάποιες αναλύσεις κάνουν λόγο για 500 δισ. ευρώ, άλλες πάλι προσεγγίζουν το 1 τρις ευρώ, σε κάθε περίπτωση μιλάμε πλέον για μετάβαση από την αναμενόμενη QE (κατά Fisher) σε πραγματική QE δηλαδή καθεστώς μόνιμης μεταβολής προσφοράς χρήματος…

 

Και με μέγεθος που φαινομενικά θα δώσει μια γενναία ένεση ρευστότητας σε μια Ευρώπη που την τελευταία πενταετία προσαρμόστηκε δημοσιονομικά, με πρωτοφανή δυναμική σε κάποιες περιπτώσεις.

 

Έχοντας πλέον ζήσει την ύφεση σε όλα της τα στάδια σε νεοκλασικούς όρους (μείωση συνολικού προϊόντος, μείωση κόστους παραγωγής – μισθοί και Α’ Ύλες-, δημοσιονομικές προσαρμογές, κλπ), η Ευρώπη έρχεται αντιμέτωπη με μια μεγάλη πρόκληση…

 

Εχοντας όλες πλέον τις προϋποθέσεις για υγιή ανάπτυξη, με το σχετικά φθηνό της νόμισμα να δίνει τον τόνο και την κυρίαρχη Γερμανία να δανείζεται πλέον με μηδενικό επιτόκιο (εδώ και αρκετό καιρό).

 

Στο κομμάτι της ελληνικής πραγματικότητας, τώρα, τα πράγματα είναι πολύ ξεκάθαρα. Η Ευρώπη θα “αγοράσει” ελληνικό χρέος (μέσω αγοράς ομολόγων κατά το επικείμενο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης) με την βασική προϋπόθεση ότι δεν παραμένουν ανοιχτές συμβάσεις (δηλαδή να έχουμε βγει από το Μνημόνιο).

 

Η τραγική πολιτική συγκυρία όμως (πολιτική αστάθεια, δυσκολία εγκαθίδρυσης αυτοδύναμης κυβέρνησης, αντιμνημονιακές τάσεις) έρχεται να προσθέσει μεγάλη ανησυχία στην εξίσωση, καθώς λίγο μετά τις εκλογές (τον πρώτο τουλάχιστον γύρο), η Ελλάδα καλείται να λήξει τις διαπραγματεύσεις με την Τρόικα.

 

Κάτι που πιθανότατα θα αναβάλλεται έως να βρεθεί το κατάλληλο πολιτικό σχήμα. Και όσο αναβάλλονται οι τελικές συμφωνίες, τόσο θα αναβάλλεται και η πραγματοποίηση του προγράμματος αγοράς ελληνικών (όπως και Ισπανικών και Πορτογαλικών) ομολόγων.

 

Και έτσι, θα αναβάλλεται η “μεταφορά” του χρέους μας στην ΕΚΤ, και μάλιστα με τις αγορές πιθανόν να πιέζουν κι άλλο τις αποδόσεις των ομολόγων σφίγγοντας περαιτέρω την τελική έκβαση.

 

Εν κατακλείδι, θεωρούμε απολύτως κρίσιμο το εκλογικό (ή μη) αποτέλεσμα των εκλογών, αν πάρουμε τα παραπάνω ως πιθανότερα ενδεχόμενα, κυρίως σχετικά με τις αποφάσεις του Draghi.

 

Θετική έκβαση θα φέρει τεράστια ανακούφιση στην πολύ πιεσμένη κεφαλαιαγορά και τα ομόλογα (κρατικά και εταιρικά) θα απομακρυνθούν αισθητά από τις πολύ υψηλές αποδόσεις που προσφέρουν αυτήν την περίοδο.

Ηλίας Ζαχαράκης

FAST FINANCE





Shortlink:

Contact us | About us | Terms & conditions | Privacy policy
Mikrometoxos 2014