Μορφωμένους, βασανισμένους και Χριστιανούς περίμεναν οι Ευρωπαίοι και πήραν βιαστές, μπαχαλάκηδες και μουσουλμάνους…

26.09.2016 07:43

Γράφει ο Στέφανος Αλυσανδράτος

Η Μέρκελ υπολόγισε λάθος. Και ανάγκασε αρκετές χώρες να συμφωνήσουν σε αυτό το λάθος.
Την πίεζαν όμως και οι εργοστασιάρχες για φθηνό εργατικό δυναμικό κι έτσι εκείνη “βγήκε στην αγορά”. 

Ο πρόεδρος του γερμανικού συνδέσμου εργοδοτών Ίνγκο Κράμερ, σε δηλώσεις του, θεωρούσε στην αρχή ευλογία τους μετανάστες που φτάνουν στη Γερμανία, η οποία έχει άμεση ανάγκη από εργατικό δυναμικό. Την άποψή του συμμερίζονταν και άλλοι Γερμανοί αξιωματούχοι.

Ο Κράμερ σε συνέντευξη που παραχώρησε στη γερμανική εφημερίδα Suddeutsche Zeitung επεσήμανε ότι η παροχή βοήθειας στους μετανάστες είναι πρωτίστως ηθικό ζήτημα, όμως τόνισε ότι μπορούν κι εκείνοι να βοηθήσουν τη Γερμανία οικονομικά.

Της έταξαν λοιπόν οι φίλοι της οι Τούρκοι, αφού ήταν ενδιάμεση χώρα με την Συρία, πως θα της στείλουν φθηνό εργατικό δυναμικό εκμεταλλευόμενοι τους βομβαρδισμούς στην Συρία και μπλέκοντας ανάμεσα σε κάποιους πρόσφυγες εκατομμύρια άλλους. Έβαλαν την αεροπορική τους εταιρεία, με ένα πρόγραμμα 50 ευρώ το κεφάλι, να κάνει ολόκληρη καμπάνια στον αραβικό κόσμο, για την εύκολη ζωή στην Ευρώπη. Η turkish airilines θησαύρισε με αυτήν την προσφορά.

Εκατομμύρια από όλο τον αραβικό κόσμο έφτασαν στην Τουρκία και από εκεί μέσω του γνωστού θαλάσσιου τρόπου, στα Ελληνικά νησιά και μετά σε όλη την Ευρώπη και στην Γερμανία. Η μέθοδος λεγόταν, “Οpen Borders”.
Και φυσικά δεν ήρθαν τα καλύτερα παιδιά. Αντιθέτως…


Στην αρχή, σύμφωνα με δημοσκόπηση που δημοσιεύτηκε στο κανάλι ARD στις 3 Σεπτεμβρίου 2015, το 95% των Γερμανών χαίρονταν γιατί το κύμα των προσφύγων έγινε δεκτό με αλληλεγγύη στη χώρα τους. Το 45% των Γερμανών μάλιστα πίστευε ότι η μετανάστευση θα προσφέρει «περισσότερα πλεονεκτήματα για τη χώρα στην οικονομία και στις εργατικές εισφορές».

Η Μέρκελ τους υποδέχθηκε προσωπικά, φωτογραφήθηκε μαζί τους και τους έστειλε στους βιομηχάνους για δουλειά.
Αποτέλεσμα εικόνας για merkel refugees
Αλλά οι νεοφερμένοι έχουν άλλη άποψη γιατί αλλιώς τους τα είπαν εκείνοι που τους έστειλαν.
Θέλουν να κάθονται και να πληρώνονται από τα επιδόματα του Γερμανικού κράτους..Έτσι, από το 1.000.000 περίπου που έφτασαν στην Γερμανία μόνο μερικές εκατοντάδες δέχθηκαν να εργαστούν, Άλλοι γιατί δεν ήθελαν και άλλοι γιατί δεν είχαν τα προσόντα να ενταχθούν σε εργασία.
Οι εταιρείες υψηλής κεφαλαιοποίησης της Γερμανίας,  θα χρειαστεί να εξηγήσουν στην καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ γιατί κατάφεραν να προσλάβουν εντέλει λιγότερους από 100 πρόσφυγες, μετά από την άφιξη περίπου ενός εκατομμυρίου πέρσι στη χώρα.
Η Μέρκελ, η οποία μάχεται για την πολιτική επιβίωσή της λόγω της φιλομεταναστευτικής της θέσης, έχει καλέσει ήδη τους επικεφαλής μερικών από τις μεγαλύτερες γερμανικές εταιρείες στο Βερολίνο για να εξηγήσουν την έλλειψη δράσης των και να ανταλλάξουν ιδέες για το πώς μπορούν να τις βελτιώσουν. Η απάντηση είναι πως δεν μπορούν να εργαστούν, λόγω γλώσσας και δεξιοτήτων ή διάθεσης για μάθηση αλλά και δεν θέλουν. Δεν πάνε στην δουλειά, ή παραβατούν εκεί.

Οι νεοφερμένοι, της Γερμανίας, ζουν πασάδες, εγκληματούν παντού, στα κολυμβητήρια, στις εκκλησίες, στο δρόμο και αδιαφορούν για την κατάσταση στην Γερμανία. Έναν χρόνο μετά, το πρόβλημα έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις. Καταγράφεται στις έρευνες, το ζουν οι Γερμανοί στο πετσί τους κάθε ημέρα. Τα αποτελέσματα;

Ιδού:

Σε τρεις κατηγορίες προσφύγων είναι πρόθυμοι οι Ευρωπαίοι – δεξιοί και αριστεροί – να δώσουν άσυλο: σε ανθρώπους με μόρφωση και εξειδίκευση που μπορούν να συνεισφέρουν στην ευρωπαϊκή οικονομία, σε όσους έχουν υποστεί διώξεις και βασανιστήρια στις χώρες καταγωγής τους, καθώς επίσης σε εκείνους που είναι χριστιανοί και γενικότερα στους μη μουσουλμάνους.
Αν κάποιος που ζητά άσυλο, συνδυάζει και τα τρία αυτά, τότε είναι μάλλον ευπρόσδεκτος. Αν δεν διαθέτει καμία ιδιότητα από τις τρεις – αν π.χ. είναι άνεργος ανειδίκευτος, δεν υπέστη τα πάνδεινα στην πατρίδα του και, επιπλέον, είναι μουσουλμάνος, τότε οι πόρτες της Ευρώπης- η οποία δέχθηκε 1,3 εκατομμύρια πρόσφυγες το 2015 και συνεχίζει να αντιμετωπίζει την μεγαλύτερη προσφυγική κρίση μετά τον Β ‘Παγκόσμιο Πόλεμο – δεν θα ανοίξουν γι’ αυτόν.
Αυτό αποκαλύπτει μια νέα διεθνής επιστημονική έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο κορυφαίο επιστημονικό περιοδικό “Science”. Η μελέτη δείχνει ότι η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη αντιμετωπίζει το ζήτημα του ασύλου μέσα από ένα συνδυασμό οικονομικών, ανθρωπιστικών και θρησκευτικών κριτηρίων, με το μίγμα να έχει διαφορετική δοσολογία ανάλογα με τη χώρα υποδοχής, με τις πολιτικές πεποιθήσεις των ανθρώπων κ.α. Οι ερευνητές των πανεπιστημίων Στάνφορντ της Καλιφόρνια και Ζυρίχης της Ελβετίας, με επικεφαλής τον Γιενς Χαϊνμίλερ, ζήτησαν από περίπου 18.000 πολίτες-ψηφοφόρους σε 15 ευρωπαϊκές χώρες (μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα) να «βαθμολογήσουν» 180.000 προφίλ αιτούντων άσυλο.
Από την ανάλυση των απαντήσεων – οι οποίες αντανακλούν τον σφυγμό της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης- προκύπτουν τα εξής:
  • Αυτοί που ζητούν άσυλο, δεν αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο. Όσοι στην πατρίδα τους εργάζονταν σε επαγγέλματα με πρεστίζ, έχουν προβάδισμα στις προτιμήσεις. Έτσι, είναι κατά μέσο όρο 13% πιθανότερο να γίνει δεκτή η αίτηση ασύλου ενός γιατρού, 9% ενός καθηγητή και 8% ενός οικονομολόγου-λογιστή. Αγρότες, εργάτες κ.α. έχουν 5% έως 6% μεγαλύτερη πιθανότητα, σε σχέση με ένα άνεργο, να γίνουν δεκτοί.
  • Όταν ο αιτών άσυλο δεν γνωρίζει τη γλώσσα της χώρας υποδοχής, έχει 12% μικρότερη πιθανότητα να γίνει δεκτός, από ό,τι αν την μιλά. Όσοι τη μιλούν “κουτσά-στραβά”, έχουν 6% μεγαλύτερη πιθανότητα, σε σχέση με όσους δεν την μιλούν καθόλου.
  • Όσοι αιτούντες άσυλο βρίσκονται κοντά σε ηλικία συνταξιοδότησης (62 και μεγαλύτεροι), έχουν 6% μικρότερη πιθανότητα να γίνουν δεκτοί, σε σχέση με όσους είναι νέοι 21 ετών.
  • Όσοι πρόσφυγες είναι θύματα πολιτικών, θρησκευτικών ή εθνοτικών διακρίσεων, έχουν 15% μεγαλύτερη πιθανότητα να εγκριθεί η αίτηση ασύλου τους, σε σχέση με όσους μεταναστεύουν απλώς σε αναζήτηση καλύτερης ζωής και εύρεση δουλειάς. Ειδικότερα, τα θύματα βασανιστηρίων έχουν 11% μεγαλύτερη πιθανότητα από όλους να γίνουν δεκτοί.
  • Οι Μουσουλμάνοι έχουν 11% μικρότερη πιθανότητα σε σχέση με τους Χριστιανούς να εγκριθεί η αίτηση ασύλου τους. Επειδή η προτίμηση για τους Χριστιανούς ελάχιστα διαφέρει σε σχέση με εκείνη για τους άθεους-αγνωστικιστές πρόσφυγες, στην ουσία πρόκειται περισσότερο για μια μεροληψία σε βάρος των Μουσουλμάνων, παρά για μια προτίμηση υπέρ των Χριστιανών.
  • Η χώρα προέλευσης του πρόσφυγα παίζει μικρό ρόλο. Λιγότερο ευπρόσδεκτοι από όλους είναι οι Αλβανοί του Κοσόβου και περισσότερο οι πρόσφυγες από τη Συρία και την Ουκρανία, ενώ οι υπόλοιποι βρίσκονται κάπου ανάμεσα, αλλά τελικά οι διαφορές μεταξύ των χωρών προέλευσης είναι μικρές στις προτιμήσεις των Ευρωπαίων.
Υπάρχει γενική συναίνεση στην Ευρώπη – μεταξύ δεξιών και αριστερών ψηφοφόρων, νέων και ηλικιωμένων, μορφωμένων και αμόρφωτων, πλούσιων και φτωχών – ποιοι πρόσφυγες προτιμώνται και ποιοι όχι.
Όμως οι αριστεροί δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στα ανθρωπιστικά κριτήρια και έχουν μικρότερη αντι-μουσουλμανική μεροληψία (περίπου τη μισή) σε σχέση με τους δεξιούς.
Όσο πλουσιότερη είναι μια ευρωπαϊκή χώρα, τόσο πιο απρόθυμη είναι να δεχτεί αιτούντες άσυλο για οικονομικούς λόγους. Αυτό ισχύει λιγότερο σε χώρες πιο φτωχές (Ελλάδα, Τσεχία, Πολωνία κ.α.).

Οι ερευνητές επισημαίνουν το σοβαρό δίλημμα που αντιμετωπίζουν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, οι οποίες από τη μία πρέπει να τηρήσουν τις διεθνείς συμβάσεις για τη χορήγηση ασύλου χωρίς να κάνουν διακρίσεις (θρησκευτικές, επαγγελματικές κ.α.), ενώ από την άλλη, η κοινή γνώμη τους κάνει τέτοιες διακρίσεις κατά των μουσουλμάνων, των ανειδίκευτων, των ατόμων χαμηλής μόρφωσης κ.α.

Υ.Γ. Τώρα η Μέρκελ θέλει να τους διώξει, πριν τις εκλογές του 2017. Σε ποια χώρα της Ευρώπης υπάρχουν “αριστεροί ανθρωπιστές” για να τους ξεφορτώσει;





Shortlink:

Contact us | About us | Terms & conditions | Privacy policy
Mikrometoxos 2014