Οι αφανείς ήρωες της διάσωσης

31.12.2014 07:32

«Έπρεπε κάποιος να κατέβει στην πλώρη να πετάξει τους κάβους στο ρυμουλκό. Γύρω καιγόντουσαν οι λαμαρίνες. Αναλάβαμε εμείς, δυο οδηγοί φορτηγών και δυο τουρίστες».

Οι αφανείς ήρωες της διάσωσης

Ο 41χρονος αυτοκινητιστής Μάριος Μοραβίτσκι από τη Νάουσα είναι ένας από τους τέσσερις ανθρώπους που πάλευαν, όπως μας λέει, τρεις ώρες το απόγευμα της Κυριακής για να δέσουν το φλεγόμενο Norman Atlantic με ένα ρυμουλκό και με την ελπίδα ενός λιμανιού.

NORMAN ATLANTIC – 1

NORMAN ATLANTIC – 2

Από το Πρίντεζι όπου βρισκόταν χθες το απόγευμα, περιμένοντας με αγωνία να επιστρέψει στη γυναίκα του – έγκυο 6 μηνών – και το 10χρονο κοριτσάκι του, περιγράφει στο «Έθνος» τις αγωνιώδεις προσπάθειές του να προσδέσει το φλεγόμενο πλοίο με την ελπίδα της ρυμούλκησης.

«Ένας λοστρόμος είπε στον Γιάννη έναν άλλο αυτοκινητιστή που έχει γνώσεις ναυτικού να πάει στην πλώρη να αναλάβει κι εγώ προσφέρθηκα να τον βοηθήσω. Ήρθαν και οι άλλοι δυο. Με σχοινιά κατεβήκαμε από τη γέφυρα και με σχοινιά σκαρφαλώσαμε πάλι πάνω. Δεν υπήρχε άλλος τρόπος. Το καράβι καίγονταν. Με ένα ασύρματο μας έδιναν εντολές από τη γέφυρα. Όλα από κάτω μας έκαιγαν. Η ρυμούλκηση όμως ήταν η καλύτερη λύση, να φτάσουμε σε ένα κοντινό λιμάνι να σωθούμε. Αλλά οι κάβοι έσπαγαν συνέχεια. Τους δέναμε και κόβονταν. Τέσσερις κάβοι του πλοίου κι ένας του ρυμουλκού έσπασαν και το καράβι έμεινε πάλι ακυβέρνητο. Δεν είχαμε τι άλλο να δέσουμε».

Ο Μάριος είναι ένας από τους αφανείς ήρωες της τραγωδίας που γράφτηκε στην Αδριατική. Ένας από αυτούς που παρά την φρίκη δεν κοίταξαν μόνο τον εαυτό τους, αλλά φρόντισαν να βοηθήσουν. Όπως ο 30χρονος Χρήστος Πέρλης, επίσης αυτοκινητιστής και πατέρας ενός παιδιού 2,5 χρονών.

«Αν δεν αναλαμβάναμε δράση δεν θα γινόταν τίποτα. Ήταν μια χαώδης κατάσταση», μας λέει ενώ βρίσκεται πια ασφαλής στην Αθήνα. Μόνοι τους, περιγράφει, βρήκαν τα σωσίβια και τα φόρεσαν, χτυπούσαν τις πόρτες στις καμπίνες να ξυπνήσει ο κόσμος. Όταν έφτασαν τα πρώτα ελικόπτερα ήταν στο σημείο δυο μέλη του πληρώματος και ένας διασώστης και υπήρχε μια σειρά. Μόλις έφυγαν αυτοί επικράτησε κουμφούζιο. «Κάποιοι άντρες δεν υπολόγιζαν τίποτα, μας χτυπούσαν για να μπουν στο ελικόπτερο».

Εκείνος μαζί με κάποιους άλλους προσπαθούσαν να συντονίσουν την κατάσταση, «να προστατεύσουμε τις γυναίκες και τα παιδιά, να κρατήσουμε μια σειρά για να φύγουν πρώτα τα γυναικόπαιδα. Φάγαμε ξύλο». Κάποια παιδιά, μας λέει, βγήκαν μόνο με τα μπέιμπι λίνο στο κατάστρωμα. «Ανοίγαμε βαλίτσες πεταμένες στο κατάστρωμα να βρούμε ρούχα να σκεπάσουμε τα παιδιά». Για φαγητό και νερό ούτε λόγος. «Ούτε νερό δεν υπήρχε στις μάνικες για τη φωτιά». Βοήθησε να δεθούν παιδιά και γυναίκες σε συρματόσχοινα για να ανέβουν στα ελικόπτερα. «Κυρίως παιδιά. Αρκεί να έφευγαν τα παιδιά». Πολλές οικογένειες χωρίστηκαν με μάνες και πατέρες να ψάχνουν παιδιά και συζύγους. «Στο καράβι που βρέθηκα εγώ ήταν δυο παιδιά και δεν ήξεραν αν ζουν οι γονείς τους. Τελικά ήταν αλλού η μάνα αλλού ο πατέρας». Από την Πάτρα δεν ήθελε να ταξιδέψει με το μοιραίο πλοίο. «Όταν το είδα δεν ήθελα να ταξιδέψω. Είναι παλιό καράβι».

Ο Γιάννης Βασάλος από την Αμοργό ήταν από τους τελευταίους που έφυγαν από το Norman Atlantic το πρωί της Δευτέρας. Βοήθησε κι αυτός και η γυναίκα του με όλες τους τις δυνάμεις. Ξυπνούσε κόσμο να μην κοιμηθεί και πεθάνει από υποθερμία, ανακάλυψε σε μια ντουλάπα με σωστικά μέσα δυο μάσκες οξυγόνου για να δώσει – όπως λέει – μια ανάσα σε όποιον χρειαζόταν. Τσακώθηκε με άντρες που έσπρωχναν γυναίκες και παιδιά για να πάρουν τη θέση τους στα ελικόπτερα. «Τους έλεγα να είμαστε αγκαλιά όλοι μαζί, να μην πεθάνουμε από υποθερμία. Και να βρέχει καντάρια».

ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ
«Είμαστε περήφανοι για τους έλληνες διασώστες», μας λέει ο Γιάννης Βασάλος διασωθείς που βιντεοσκόπησε όσα συνέβησαν μέσα στο φλεγόμενο Norman Atlantic και έστειλε στο «Έθνος» από το Πρίντεζι συγκλονιστικά βίντεο.

«Οι Ελληνες κατέβαιναν οι ίδιοι με το συρματόσχοινο και ανέβαζαν αγκαλιά τους ανθρώπους στο ελικόπτερο πριν ξανακατέβουν. Ήταν σημαντικό αυτό για την ψυχολογία μας εκείνες τις δύσκολες στιγμές. Οι Ιταλοί έριχναν καλάθια ή ανέβαζαν τους ανθρώπους μόνους τους με τα συρματόσχοινα, ενώ ο διασώστης έμενε πάνω στη γέφυρα», περιγράφει στο «Έθνος».

Από τα βίντεό του φαίνεται πως οι φλόγες είχαν φτάσει στο τελευταίο κατάστρωμα, εκεί όπου γίνονταν η διάσωση, με τους καπνούς να έχουν πνίξει τα πάντα. Ο ίδιος έζησε, όπως λέει, «εικόνες καταστροφής, πανικού, ένα αλαλούμ, με μηδέν συντονισμό. Η ζωή μας μέσα σε αυτό το πλοίο ήταν σαν ένα παιχνίδι. Αυτό που έγινε ήταν εγκληματικό. Ένα πλοίο ακατάλληλο, που είναι μόνο για μεταφορά φορτηγών να κουβάλα κόσμο μέσα στο χειμώνα με τις ευλογίες του νόμου. Λέγεται πως πριν δυο βδομάδες εντοπίστηκαν προβλήματα πυρασφάλειας και το πλοίο πήρε παράταση για να ξαναλεχθεί. Αν είναι έτσι γιατί κυκλοφορούσε; Με τα θέματα της ασφάλειας δεν παίζεις. Χρειάζεσαι καλοπληρωμένο και εξειδικευμένο προσωπικό. Το πλήρωμα δεν είχε στρατηγική, δεν υπήρχε πρόγραμμα, οργάνωση. Ότι κάναμε μόνοι μας. Όταν ξυπνάς μυρίζοντας καπνό χωρίς να έχει υπάρξει συναγερμός και σε 10 λεπτά έχουν καεί τα πατώματα και λιώνουν οι λαμαρίνες τι περιμένεις; Οι μαρτυρίες δείχνουν πως οδηγοί φορτηγών εγκλωβίστηκαν στο γκαράζ. Κοιμούνταν στα φορτηγά τους επειδή τους στριμώχνουν στις καμπίνες σαν ζώα».

Ταξίδευε με την γυναίκα του η οποία επίσης σώθηκε. Πήγαιναν να δουν τα παιδιά τους στην Ιταλία, με τελικό προορισμό εκθέσεις τουριστικές σε Ουτρέχτη και Όσλο, καθώς η σύζυγός του διατηρεί ξενοδοχείο στην Αμοργό. Έχασε τα πάντα στην πυρκαγιά και τώρα είναι με ρούχα του ιταλικού στρατού και της εκκλησίας.





Shortlink:

Contact us | About us | Terms & conditions | Privacy policy
Mikrometoxos 2014