Οι Financial Times αποδομούν την κυβέρνηση: Η Αθήνα θυμίζει τις τελευταίες ημέρες της Πομπηίας

16.04.2015 11:20

Οι Financial Times αποδομούν την κυβέρνηση: Η Αθήνα θυμίζει τις τελευταίες ημέρες της Πομπηίας

Financial_times

Με την Πομπηία λίγο πριν εκραγεί ο Βεζούβιος παρομοιάζει την Αθήνα και την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα άρθρο των Financial Times.

Όντας στην Αθήνα, ο αρθρογράφος Tony Barber εκφράζει την έκπληξή του για την ηρεμία που επικρατεί και το πώς αντιμετωπίζουν οι Έλληνες τόσο τα εσωτερικά προβλήματα, όσο και τις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές.

Ο Βarber αναφέρει ότι ενώ θα περίμενε κάποιος να υπάρχει πανικός και οι πολίτες να είναι ανήσυχοι, απελπισμένοι ή θυμωμένοι, κάτι τέτοιο δεν ισχύει. «Είναι κουρασμένοι και αντιμετωπίζουν τα πράγματα μοιρολατρικά», είναι το συμπέρασμα που βγάζει ο ίδιος.

Στέκεται ιδιαίτερα στην κατάληψη της πρυτανείας του ΕΚΠΑ και πώς αντιμετωπίζει τους καταληψίες ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ αναφορικά με την κρίσιμη κατάσταση στην οποία βρίσκεται η ελληνική οικονομία, τονίζει ότι τίποτα δε δείχνει ότι η κυβέρνηση θα κάνει τις υποχωρήσεις που ζητούν οι εταίροι για να αποφευχθεί η χρεοκοπία και να παραμείνει η χώρα στην Ευρωζώνη.

Το άρθρο του Barber στους FT:
«O ήλιος λάμπει, τα εστιατόρια είναι γεμάτα και η Αθήνα απέχει πολύ από το να είναι σε πανικό.

Βυθισμένος σε σκέψεις για το αν η Ελλάδα θα φτάσει σε μια συμφωνία της τελευταίας στιγμής με τους πιστωτές της για να αποφύγει τη χρεωκοπία, βρέθηκα Τρίτη απόγευμα σε ένα μαγαζάκι για σουβενίρ που πουλούσε μπλουζάκια με σλόγκαν:
To be is to do – Πλάτων
To do is to be – Αριστοτέλης
Do be do be do – Sinatra
Οι μαγαζάτορες στην Πομπηία το 79 μ.Χ. θα πρέπει να πωλούσαν αντικείμενα σαν κι αυτό λίγο πριν εκραγεί ο Βεζούβιος.

Αυτό που κάνει εντύπωση στην Αθήνα είναι η εξαιρετική της ηρεμία. Έχει λιακάδα κι οι Αθηναίοι επέστρεψαν από ένα αναζωογονητικό, πασχαλιάτικο διάλειμμα. Ένας γνωστός μου μού είπε ότι τα εστιατόρια είναι τόσο γεμάτα – όχι μόνο από ξένους τουρίστες, αλλά κι από Έλληνες – που λίγα βράδια πριν δεν μπορούσε να κλείσει τραπέζι πουθενά.

Για να είμαστε πιο ειλικρινείς, τα νεύρα στην Αθήνα ήταν πιο τεντωμένα τον Ιούνιο του 2012. Τότε ήταν που ο ΣΥΡΙΖΑ, το ριζοσπαστικό αριστερό κόμμα, συντάραξε τα νερά του πολιτικού κατεστημένου και βρέθηκε ένα βήμα πριν την εξουσία στις εθνικές εκλογές. Όταν βγήκαν τότε τα αποτελέσματα, είχε κανείς την έντονη εντύπωση ότι αποφεύχθηκε μια εθνική καταστροφή.

Τώρα όμως που ο ΣΥΡΙΖΑ είναι όντως στην εξουσία και συμπεριφέρεται πράγματι με τρόπο που διακινδυνεύει την παραμονή της Ελλάδας στο Ευρώ, θα περίμενε κανείς οι πολίτες να είναι ανήσυχοι, απελπισμένοι ή θυμωμένοι. Όμως δεν είναι. Είναι κουρασμένοι και αντιμετωπίζουν τα πράγματα μοιρολατρικά.

Όλοι, ή μάλλον σχεδόν όλοι, γιατί μία ομάδα ακροαριστερών διαδηλωτών έχει για τρίτη βδομάδα τώρα καταλάβει την πρυτανεία του Πανεπιστημίου της Αθήνας. Τα 20 χρόνια που επισκέπτομαι την Αθήνα ως δημοσιογράφος, κάθε φορά υπάρχει κάποιου είδους πρόβλημα στο Πανεπιστήμιο από πολιτικές ομάδες.

Ο τρόπος που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζει τη διαμαρτυρία αυτή αποκαλύπτει πολλά για τον τρόπο που κατανοεί τα καθήκοντα και τους στόχους της πολιτικής εξουσίας. Αντί να κόψουν νερό, ηλεκτρικό και WiFi στους διαδηλωτές, όπως προτείνει ένας πρώην πρύτανης, οι υπουργοί της κυβέρνησης είναι διχασμένοι και δεν ξέρουν τι να κάνουν. Μερικοί βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ διάκεινται μάλιστα φιλικά προς τους διαδηλωτές.

Η εξήγηση είναι διττή: Πρώτον, ανάμεσα στις πιο ένδοξες στιγμές της νεοελληνικής ιστορίας ανήκει η φοιτητική εξέγερση το 1973, η οποία συνέβαλε στην πτώση της στρατιωτικής χούντας που κυβέρνησε τη χώρα από το 1967 έως το 1974. Η φοιτητική διαμαρτυρία εκλαμβάνεται από την αριστερά όχι μόνο ως απόδειξη μιας υγιούς πολιτικής συνείδησης αλλά και ως ιερό ανθρώπινο δικαίωμα.

Δεύτερον, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα κόμμα το οποίο έλκει τις ρίζες του σε μεγάλο βαθμό από τον μαρξιστικό ακτιβισμό διανοουμένων και φοιτητών. Παρότι κάποιοι υποστηρικτές του κόμματος συμμετέχουν σε οίκους αστέγων και συσσίτια, τα οποία πολλαπλασιάστηκαν στην Ελλάδα κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης, η ηγεσία του κόμματος και ο μηχανισμός του – από τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα μέχρι τα κατώτερα στελέχη – αποτελούν κάθε άλλο παρά ένα κίνημα «από τα κάτω».

Έτσι, για την κυβέρνηση, το να δώσει ένα τέλος στην διαμαρτυρία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών θα σήμαινε παραβίαση των βαθύτερων συναισθηματικών ενστίκτων του κόμματος.

Πολύ σημαντικότερο είναι, τώρα που το κόμμα ελέγχει τους μηχανισμούς εξουσίας, να απαλλάξει το κράτος από τους δεξιούς εχθρούς που νίκησαν τους προπάτορές τους στον εμφύλιο πόλεμο της Ελλάδας το 1946-49, έκαναν τη ζωή των αριστερών κόλαση στη χούντα του 1967-74 και τώρα μετέτρεψαν την Ελλάδα σε αβοήθητο σκλάβο των καπιταλιστών εταίρων της στην Ευρωζώνη κατά την κρίση χρέους.

Με άλλα λόγια ο ΣΥΡΙΖΑ βλέπει τον εαυτό του ως εντεταλμένο σε μία πατριωτική αποστολή αρχών, της οποίας οι στόχοι είναι επηρεασμένοι βαθιά από την πορεία της ελληνικής ιστορίας κατά τον 20ο αιώνα.

Όντας στην Αθήνα, δεν ακούω τίποτα που να δείχνει πως η κυβέρνηση θα θυσιάσει την αποστολή της για να προβεί στις υποχωρήσεις που ζητούν οι δανειστές από την Ελλάδα, προκειμένου να αποφύγει τη χρεοκοπία και να μείνει στην Ευρωζώνη».





Shortlink:

Contact us | About us | Terms & conditions | Privacy policy
Mikrometoxos 2014