Ούτε για την κρίση μας διακρινόμαστε, ούτε για την αισθητική

22.05.2015 00:20
Κώστας Καίσαρης

Ούτε για την κρίση μας διακρινόμαστε, ούτε για την αισθητική

ΠΡΩΤΗ φορά αριστερή Γιουροβίζιον. Η σαχλαµάρα, άλλωστε, είναι υπεράνω κοµµάτων και ιδεολογιών. Οπως και ο Γιώργος Καπουτζίδης. Που τείνει να εξελιχθεί σε αρσενική Δάφνη Μπόκοτα. Εχει πάρει πλέον το κολάι κι έχει µετατραπεί σε θεσµό.

Θα µου πείτε τώρα, είναι ο µοναδικός που διαθέτει νάζι και τσαχπινιά; Πολύ καλός είναι και ο Φώτης Σεργουλόπουλος. Εχει σκέρτσο. Ή µήπως είναι λίγος ο Μενέλαος Φουρθιώτης (φωτό); Θα µπορούσε σχετικά να έχει γίνει ένα δηµοψήφισµα µεταξύ των τηλεθεατών της ΕΡΤ. Οπως ψηφίζουν για το τραγούδι, έτσι να ψηφίζουν για τον παρουσιαστή και την παρουσιάστρια.

Ο λαός, τώρα που ήρθε η Αριστερά στα πράµατα, πρέπει να συµµετέχει. Να µην είναι παθητικός θεατής. Και να έχει βέβαια κάθε φορά την αγωνία για το αποτέλεσµα.

Μια χώρα κι ένας λαός που αδιαφορούν για την εξαθλίωσή τους κι εξακολουθούν να ασχολούνται µε σαχλαµάρες. Ωραίο πράµα η µουσική. Από τα καλύτερα. Και για να µην µπερδευόµαστε, άλλο πράµα η µουσική, άλλο πράµα τα τραγούδια. Ουδεµία σχέση το ένα µε το άλλο.

Ακόµα όµως και στα τραγούδια, έχεις δυνατότητα επιλογής. Κάποια στιγµή στο τέλος της ηµέρας. Κι αν είναι δυνατόν κάθε µέρα. Να διαλέγεις τι θέλεις ν’ ακούσεις και να χαλαρώσεις για τριάντα λεπτά. Τι θα είναι αυτό κάθε φορά; Πολλά και διάφορα.

Σ’ όποιον αρέσει η µουσική, αρέσουν τα πάντα: Χειµερινοί Κολυµβητές. Μπλουζ µε εξαιρετικούς κιθαρίστες. Λαϊκά και ρεµπέτικα. Νίνο Ρότα κι άλλοι συνθέτες που έχουν γράψει για τον κινηµατογράφο. Μπιτλς. Φρανκ Σινάτρα. Μάνος Χατζιδάκι. Καλοί µπουζουξήδες, όπως ο Τζόρνταν, ο Τσοµίδης.

Η αναφορά είναι 100 τοις 100 τυχαία, χωρίς σειρά προτίµησης ή αξιολόγησης. Κάθε φορά, κάτι θα βρεις ν’ ακούσεις.

Προσωπικά, όσο περνάνε τα χρόνια τόσο πιο πολύ χρόνο αφιερώνω στη µουσική. Είτε σε λάιβ είτε κατά µόνας. Ο καθαείς βέβαια και τα γούστα του.

Τι µπορείς να βρεις, όµως, σ’ αυτήν τη σαχλαµάρα της Γιουροβίζιον; Και σε ό,τι έχει να κάνει µε το περιεχόµενο και σε ό,τι έχει να κάνει µε τη συσκευασία της διοργάνωσης. Η ποπ µουσική δεν είναι κατ’ ανάγκη κακή. Κάτι που ανατρέχει στο «πόπιουλαρ». Το δηµοφιλές, το λαϊκό.

Εχουν γραφτεί τραγούδια που έχουν γίνει επιτυχίες και που µπορούσες να τα ακούσεις. Ο Τόνι Σφήνος πουλάει τα τελευταία χρόνια χαβαλέ και τον πουλάει και πολύ καλά µάλιστα. Μέχρι να τον συνηθίσεις, αφού επαναλαµβάνεται και δεν είναι δυνατόν να έχει διάρκεια, σε διασκεδάζει.

Αυτό το πράµα όµως σαν µουσική, σαν είδος τραγουδιού, για να είµαστε ακριβείς, έχει πεθάνει. Δεν υπάρχει. Ποιο τραγούδι άντεξε παραπάνω από τρεις µήνες; Κανένα. Ποιος τραγουδιστής ή τραγουδίστρια άντεξε στον χρόνο; Κάτι σαν το «Ελλάδα έχεις ταλέντο» είναι.

Υπάρχει άνθρωπος σήµερα που θα πληρώσει για να ακούσει την Παπαρίζου; Υπάρχει άνθρωπος που θα πληρώσει για να ακούσει την Καλοµοίρα; Ξέρει κανείς πού βρίσκεται σήµερα ο Σαρµπέλ; Ποιος θυµάται ποιο τραγούδι ήταν πρώτο πριν από τρία χρόνια και ποια ήταν η ελληνική συµµετοχή;

Ο ορισµός της µιας χρήσεως. Μία που το ακούς κι άλλη µία που το πετάς στα σκουπίδια. Κατευθείαν στον κάδο για την ανακύκλωση. Οι Ελληνες άλλωστε, ούτε για την κρίση τους διακρίνονται ούτε για την αισθητική τους. Σκουπίδια είναι οι περισσότερες από τις επιλογές τους, µε σκουπίδια ασχολούνται στην καθηµερινότητά τους. Οταν στέλνουν σκουπίδια στη Βουλή, θα έχουν ποιοτικά κριτήρια στις µουσικές επιλογές τους; Αυτά.





Shortlink:

Contact us | About us | Terms & conditions | Privacy policy
Mikrometoxos 2014