Ο ΕΛΛΗΝΑΣ TRUMP: Kαμμένος, Βορίδης, Σαββίδης ή Μαρινάκης; Βρίσκεται ανάμεσα σ΄αυτούς τους 4;

10.11.2016 00:08

Μάκης Βορίδης, Πάνος Καμμένος, Ιβάν Σαββίδης ή Βαγγέλης Μαρινάκης; Ποιος από τους 4 είναι “ο πιο Τραμπ;”. Ποιος θα μπορούσε να ενσαρκώσει καλύτερα τον Έλληνα Τραμπ; Το λέμε αυτό γιατί όπως όλα δείχνουν ο Φιλελευθερισμός είναι αναγκασμένος να περιμένει για πολλές δεκαετίες ακόμη ώσπου να ανατείλει μια για πάντα το άστρο του. Από τα πρόσωπα που κυριαρχούν στην πολιτική και επιχειρηματική επικαιρότητα οι παραπάνω 4 έχουν-σύμφωνα με την εκτίμηση του “Κουρδιστού Πορτοκαλιού” τα πιο πολλά κοινά στοιχεία με τον Ντόναλντ Τραμπ συγκριτικά με άλλα προβεβλημένα πρόσωπα της χώρας μας. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι ο ένας από τους “4”, ο οικονομολόγος Πάνος Καμμένος έσπευσε πρώτος να ευχηθεί στον Ντόναλντ Τραμπ.

kammenos_obama-640x330

Ο Πάνος Καμμένος είναι μάλιστα και πατέρας 5 παιδιών οπότε μια χαρά η Οικογένεια θα γεμίζει το πλάνο αλά Τραμπ.

Σπούδας Economics and Business Administration, University of Lyon France, The Management School of Switzerland. Μιλάει Γαλλικά (εκτός από τα μπινελίκιας) και Αγγλικά.

  • Βουλευτής της Β΄ Αθηνών από το 1993. Από τον Φεβρουάριο του 2012 είναι Πρόεδρος του κινήματος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων.
  • Διατέλεσε Αντιπρόεδρος της Διακομματικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για την μελέτη του προβλήματος των τροχαίων ατυχημάτων (1996).
  • Γραμματέας της Βουλής για τρεις συνεχείς χρονιές (1996-1999).
  • Πρόεδρος της Επιτροπής για την ασφάλεια και την συνεργασία στη Μεσόγειο (2001).
  • Μέλος Πολιτικού Γραφείου του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (από το 2003).
  • Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Πολιτικών Υποθέσεων και Ασφαλείας του ΟΑΣΕ (2002-2003).
  • Επικεφαλής της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Οργανισμού για την Ασφάλεια και την Συνεργασία στην Ευρώπη (Κ.Σ. ΟΑΣΕ) (2004-2007), Αντιπρόεδρος Κ.Σ. ΟΑΣΕ (2004-2007).
  • Ειδικός Απεσταλμένος του Προέδρου Κ.Σ. ΟΑΣΕ για τα Θέματα της Τρομοκρατίας (2007-2008).
  • Πρόεδρος της Ομάδας Χριστιανοδημοκρατών, Συντηρητικών και αδελφών κομμάτων στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του ΟΑΣΕ (2003-2007).
  • Πρόεδρος Διαρκούς Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής (2006-2007).
  • Διετέλεσε Υφυπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής (2007-2009).
  • Είναι ιδρυτικό μέλος της άτυπης Διακομματικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για Θέματα Ελληνισμού και Ορθοδοξίας.
  • Έχει τιμηθεί με το «Μεγαλόσταυρο της Τιμής» από το Πατριαρχείο Τσεχίας και με το Παράσημο της Τιμής από το Πατριαρχείο των Ιεροσολύμων. Επίσης έχει τιμηθεί από την Γαλλική Δημοκρατία για την δράση του κατά της διεθνούς τρομοκρατίας.

Συγγραφικό έργο:

“Τρομοκρατία, θεωρία και πράξη” (1990),

«Eλληνισμός-Ορθοδοξία στην Δεύτερη Χιλιετία», Τόμος 1 (1997), «Ελληνισμός-Ορθοδοξία στην Δεύτερη Χιλιετία», Τόμος 2 (1998), «Ελληνισμός-Ορθοδοξία στην Δεύτερη Χιλιετία»,  Τόμος 3 (1999).

ΤΟ ΚΟΛΛΕΓΙΟΠΑΙΔΟ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΩΣΕ ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ

voridisneo

«Διαχωρίζω τη δουλειά μου από τις διαπροσωπικές μου σχέσεις. Αυτό που έχει σημασία εδώ είναι να είμαστε αποτελεσματικοί» έλεγε το 2007  ο Μάκης Βορίδης στην συγχωρεμένη δημοσιογράφο Κατερίνα Γκίκα για λογαριασμό της Espresso. Παρ’ ότι η συνάντησή μας-έγραφε η Κατερίνα- έγινε στο καφενείο της Βουλής, όπου συνήθως οι συνάδελφοί του είναι πιο χαλαροί, δεν έδειχνε καμία διάθεση για φλυαρία και πολύ περισσότερο για συζητήσεις που αφορούν την προσωπική του ζωή. «Οι ψηφοφόροι μας είναι άνθρωποι που έκαναν την υπέρβαση και έφυγαν από το μαντρί. Δεν περιμένουν μια στάση light, αλλά μια στάση ευθύνης από εμάς. Δεν υπάρχουν περιθώρια ώστε να είμαστε χαλαροί ούτε με τους εαυτούς μας ούτε με τους συμμαχητές μας» προσθέτει με νόημα. Ηταν τότε βουλευτής της Περιφέρειας Αττικής, αναπληρωτής κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος και εκπρόσωπος του ΛΑΟΣ σε μία από τις πιο σημαντικές επιτροπές της Βουλής, αυτή των οικονομικών υποθέσεων, ο κ. Βορίδης βρίσκει εξαιρετικά ενδιαφέρουσα τη μέχρι τώρα κοινοβουλευτική εμπειρία. «Το πιο σημαντικό είναι ότι μπορούμε να αξιοποιήσουμε τις παρεμβατικές μας δυνατότητες και να κάνουμε εθνική αντιπολίτευση».

Απόφοιτος του Κολλεγίου Αθηνών και πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο Μάκης Βορίδης δεν τα βρήκε όλα εύκολα στη ζωή του. Ο,τι έχτισε, όπως μας λέει, στη ζωή του, το έχτισε με πολλή δουλειά. Παιδί μεσοαστικής οικογένειας, ο πατέρας του Μικρασιάτης και η μητέρα του Κρητικιά, γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μια γειτονιά των Αμπελοκήπων. Οι γονείς του είχαν μια μικρή επιχείρηση με αγροτικά μηχανήματα. Για τον γιο τους όμως και για τη σωστή ανατροφή του θα έδιναν τα πάντα ακόμη και από το υστέρημά τους. Ετσι τελείωσε ένα από τα καλύτερα σχολεία της Αθήνας και μετά το Πανεπιστήμιο πήγε στο Λονδίνο για μεταπτυχιακά στο University of London, όπου και ειδικεύτηκε σε θέματα Διεθνούς Εμπορικού Δικαίου και Φιλοσοφίας Δικαίου. Η αγάπη που του μετέδωσε ο πατέρας του για τα βιβλία και την πολιτική επικέντρωσαν το ενδιαφέρον του για τα κοινά από μικρή ηλικία. Μαθητής Λυκείου είχε ήδη διαμορφώσει την προσωπικότητά του και αποκρυσταλλώσει τις ιδέες του. Οι δεξιές καταβολές της οικογένειάς του και το έντονα πολιτικοποιημένο κλίμα της δεκαετίας του ’80 δεν τον άφησαν αμέτοχο. Υστερα από ένα σύντομο πέρασμα από τη ΜΑΚΙ, ο Μάκης Βορίδης δημιούργησε τους «Ελεύθερους Μαθητές». Μια ανεξάρτητη μαθητική παράταξη, μέλη της οποίας ήταν πολλοί επιτυχημένοι πλέον σήμερα επιχειρηματίες και πολιτικοί.

Ο Νίτσε
Ο ελεύθερος χρόνος είναι τώρα ελάχιστος. Πάνω σε ένα παπάκι οργώνει όλο το Λεκανοπέδιο, συγκεντρώνοντας μαθητές με έναν και μοναδικό σκοπό: τη δημιουργία του μαθητικού και φοιτητικού πατριωτικού κινήματος. Τα βράδια αφιερώνονται στη μελέτη και σε ατελείωτες συζητήσεις. Ηδη, ως θαυμαστής του ιαπωνικού πολιτισμού και του ηρωικού τρόπου ζωής είχε επιλέξει τον δύσκολο δρόμο του αγώνα. «Αντλούσε δύναμη σε αυτήν την πορεία από τους μεγάλους διανοητές της ανθρώπινης σκέψης, όπως ο Νίτσε, του οποίου είναι μεγάλος θαυμαστής και αφοσιωμένος μελετητής του έργου του» μας λέει στενός συνεργάτης του. Αργότερα ως φοιτητής της Νομικής Αθηνών συνεχίζει την πολιτική δράση του μέσα στο έντονα εχθρικό γι’ αυτόν και τις ιδέες του περιβάλλον της εποχής. Τη δεκαετία του ’90 δημιουργεί το Ελληνικό Μέτωπο. Συμμετέχει σε αρκετές εκλογικές αναμετρήσεις και το 2005, ύστερα από απόφαση του Συνεδρίου του, προσχωρεί στον ΛΑΟΣ. Η 16η Σεπτεμβρίου 2007 τον βρίσκει βουλευτή Περιφερείας Αττικής με το κόμμα του Γιώργου Καρατζαφέρη, με μεγάλη διαφορά σταυρών από τον δεύτερο του ψηφοδελτίου. Ο κ. Βορίδης χαρακτηρίζει τη συνεργασία του με τον Γιώργο Καρατζαφέρη εξαιρετικά γόνιμη και με όλους τους βουλευτές του ΛΑΟΣ άψογη, απρόσκοπτη και ιδιαίτερα παραγωγική. Μάλιστα αναφερόμενος στον πρόεδρο του ΛΑΟΣ σημειώνει: «Σε εκείνον οφείλεται πρωτίστως το ότι το πατριωτικό κίνημα κατάφερε να διεμβολίσει αποτελεσματικά το πολιτικό κατεστημένο».
Η γνωριμία
Οκτώβριος του 2002. Ο Μάκης Βορίδης είναι υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων. Στην πλατεία Κολοκοτρώνη έχει συγκεντρωθεί πλήθος κόσμου και οπαδών για τον ακούσουν στην κεντρική προεκλογική ομιλία του. Είχε κατέβει από το βήμα, είχε χαλαρώσει από την ένταση και είχε αρχίσει να χαιρετά τους παρευρισκόμενους, όταν το βλέμμα του έπεσε στη Δανάη Μιχελάκου, η οποία συνόδευε τη μητέρα της στην εκδήλωση. Ωστόσο εκείνη την ημέρα προείχαν οι προεκλογικές υποχρεώσεις. Το ενδιαφέρον του Μάκη Βορίδη όμως έγινε αντιληπτό τόσο από τη μητέρα της Δανάης, Λέλα, όσο κι από έναν κοινό τους φίλο, οι οποίοι και οργάνωσαν μια συγκέντρωση για πολιτικούς στο σπίτι της. Εκείνη την περίοδο η Δανάη έκανε την ειδικότητά της στο νοσοκομείο «Αγία Σοφία». Η ιατρική στην οικογένειά της δεν ήταν ένα ξένο επάγγελμα. Κόρη του γνωστού αναισθησιολόγου στο Πολεμικό Ναυτικό Παναγιώτη Μιχελάκου, ο οποίος είχε έντονη επιστημονική και συγγραφική δραστηριότητα, και της μαίας Λέλας Παπαλάμπρου, η ίδια επέλεξε την ειδικότητα της παιδιάτρου. Η έντονη αγάπη της για τα μικρά παιδιά ήταν το βασικότερο κίνητρο για την απόφασή της. «Είναι μια ανεξάρτητη, δυναμική γυναίκα, με έντονη αίσθηση του χιούμορ» λένε όσοι τη γνωρίζουν από κοντά. Αυτά τα χαρακτηριστικά της προφανώς γοήτευσαν και τον γνωστό δικηγόρο. Σύντομα έγιναν ζευγάρι και κατάφεραν να έχουν μια απόλυτα ισορροπημένη σχέση. Η Δανάη ως πολυάσχολη νέα γιατρός μοιράζει τον χρόνο της μεταξύ οικογένειας, ιατρείου και νοσοκομείου.

Τα τρία γεγονότα που άλλαξαν τη ζωή του
Το 2005 έφερε την επισημοποίηση της κοινής ζωής του ζευγαριού. Ηδη, η Δανάη, βιώνοντας την καθημερινότητα του Μάκη, με τις πολλές υποχρεώσεις της πολιτικής και της δικηγορίας, ήξερε ότι ο νέος τρόπος ζωής τους θα ήταν έντονος, με πολλές προκλήσεις, επιτυχίες και, πού και πού, απογοητεύσεις. Τον Ιανουάριο ενώθηκαν με τα δεσμά του γάμου στην εκκλησία του Αγίου Διονυσίου στο Κολωνάκι. Η τελετή έγινε με προσκεκλημένους στενούς φίλους και συνεργάτες του ζευγαριού. Χαρακτηριστικό του γάμου τους ήταν ότι την τελετή την παρακολούθησαν εκτός από τους προσκεκλημένους και άνδρες της ελληνικής αστυνομίας και ιδιαίτερα των ΜΑΤ, λόγω της παρουσίας και ξένων πολιτικών προσώπων.
Τρία γεγονότα που σημειώθηκαν τους τελευταίους δώδεκα μήνες άλλαξαν τη ζωή του γνωστού δικηγόρου και πολιτικού. «Τον περασμένο Οκτώβριο εξελέγην νομαρχιακός σύμβουλος, τον Μάιο έγινα μπαμπάς και τον Σεπτέμβριο βουλευτής». Ο γιος τους είναι σήμερα έξι μηνών και θα τον βαφτίσουν Χρήστο.
Η όπερα και η Κρήτη
Ο Μάκης Βορίδης και η σύζυγός του αγαπούν την τέχνη, τον κινηματογράφο και τα ταξίδια. Οι υποχρεώσεις τους ειδικά αυτή την περίοδο δεν τους επιτρέπουν τέτοιες πολυτέλειες, ωστόσο στο πρόγραμμά τους κάθε χρόνο φροντίζουν να εντάξουν δύο τουλάχιστον ταξίδια στο εξωτερικό. Στην Αθήνα μπορεί κανείς να τους δει στα θεωρεία του Μεγάρου Μουσικής και της Λυρικής Σκηνής, μιας και ο Μάκης είναι λάτρης της όπερας. Για μια ήσυχη βραδινή έξοδο θα επιλέξουν τον κινηματογράφο. Σχεδόν παντού κυκλοφορούν με μηχανή. Βεβαίως από την ημέρα της γέννησης του γιου τους οι έξοδοί τους έχουν περιοριστεί αρκετά, καθώς προτιμούν όσο χρόνο έχουν να τον αφιερώνουν στο παιδί τους, ακριβώς όπως η κάθε ελληνική οικογένεια. Αγαπημένος προορισμός για τις καλοκαιρινές διακοπές τους τα νησιά του Αιγαίου, χωρίς πολυκοσμία. Σχεδόν όλα τα καλοκαίρια των παιδικών του χρόνων ο Μάκης Βορίδης τα πέρασε στην Κρήτη. Στα Χανιά με την αγαπημένη του γιαγιά Αριστέα που ζούσε στο νησί.

O ΙΒΑΝ ΚΑΙ Ο ΠΑΟΚ

PAOK sports club rally in Thessaloniki, under the city’s landmark the Arch of Galerius (Kamara). Thessaloniki, Greece on 17 May 2014. Four thousand supporters of PAOK team shouted slogans and praised the major shareholder of the football team, Ivan Savvidis. / Συλλαλητήριο της ομάδας του ΠΑΟΚ στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, κάτω από το σύμβολο της πόλης την Αψίδα του Γαλέριου (Καμάρα). Θεσσαλονίκη, Ελλάδα στις 17 Μαΐου 2014. Τέσσερις χιλιάδες οπαδοί της ομάδας του ΠΑΟΚ φώναξαν συνθήματα και αποθέωσαν τον μεγαλομέτοχο της ποδοσφαιρικής ομάδας, Ιβάν Σαββίδη.

Ο Σαββίδης Ιβάν του Ιγνατίου γεννήθηκε στις 27 Μαρτίου του 1959 στο χωριό Σάντα της περιοχής Τσάλκα της Γεωργίας, από ελληνική οικογένεια εργατών. Μετά την 7η τάξη του σχολείου, ο Ιβάν Σαββίδης μετακόμισε στην περιοχή του Ροστόβ όπου και αποφοίτησε από το σχολείο μέσης εκπαίδευσης. Το 1977 κατετάγη στο στρατό. Το 1980, μετά τη θητεία του, ο Ιβάν Σαββίδης άρχισε να εργάζεται στο κρατικό καπνεργοστάσιο του Ντον. Ξεκίνησε ως απλός εργάτης και έφτασε μέχρι το βαθμό του υποδιευθυντή του εργοστασίου αυτού. Το 1988, χωρίς να σταματήσει να εργάζεται, τελείωσε την οικονομική σχολή του Πανεπιστημίου δημόσιας οικονομίας του Ροστόβ. Το 1993, ο Ιβάν Σαββίδης εκλέχτηκε γενικός διευθυντής της μετοχικής εταιρίας «Ντονσκόϊ ταμπάκ» και παρέμεινε επικεφαλής της κατά τη διάρκεια 10 χρόνων. Από το 1998 έως το 2003 ήταν βουλευτής της Νομοθετικής Βουλής της περιοχής του Ροστόβ. Το Δεκέμβρη του 2003 εκλέχτηκε βουλευτής της Κρατικής Δούμας της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Από το Μάρτιο του 2004 είναι αντιπρόεδρος της Επιτροπής προϋπολογισμού και φόρων και συντονιστής της Κοινής Βουλευτικής Επιτροπής συνεργασίας με τη Βουλή της Ελληνικής Δημοκρατίας. Επίσης, ο Ιβάν Σαββίδης είναι πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομάδας «ΣΚΑ-Ροστόβ» και πρόεδρος της Ομοσπονδίας μπιλιάρδου της Νότιας Ομοσπονδιακής περιφέρειας της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Από το 2004 είναι πρόεδρος της Ομοσπονδίας ελληνικών συλλόγων της Ρωσίας. Από το 2006 είναι συντονιστής του ΣΑΕ της Περιφέρειας χωρών πρώην ΕΣΣΔ. Ο Ιβάν Σαββίδης τιμήθηκε το 1999 από τη Ρωσική Ομοσπονδία με το Παράσημο «Για την προσφορά προς την Πατρίδα» ΙΙ βαθμού και το 2003 – με το Παράσημο Τιμής. Έχει λάβει επαίνους από τον Πρόεδρο της Ρωσίας, τον Πατριάρχη Πάσης Ρωσίας, τον νομάρχη της περιφέρειας του Ροστόβ και τον δήμαρχο του Ροστόβ-να-Ντονού. Ο Ιβάν Σαββίδης είναι διδάκτωρ οικονομικών επιστήμων. Επίσης, έχει δημοσιεύσει 10 επιστημονικές εργασίες. Ο Ιβάν Σαββίδης και η σύζυγός του Κυριακή Σαββίδη του Γεωργίου έχουν δύο γιούς, τον Γιώργο και τον Νίκο.

Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΤΟΥΜΠΑΣ

Η αλήθεια είναι πώς στον ΠΑΟΚ περιμένουν την εισροή του ποσού των 2 εκ. ευρώ που υποσχέθηκε ο Ιβάν Σαββίδης για να έχουν την πλέον πειστική απόδειξη για το ενδιαφέρον του να επενδύσει στην ΠΑΕ, ωστόσο δεν κρύβουν την θετική άποψη-απόρροια της συνάντησής του με τον Ζήση Βρύζα-που σχημάτισαν για τη σοβαρότητα του ενδιαφέροντός του. Άνθρωποι οι οποίοι γνωρίζουν τόσο την κατάσταση στον ΠΑΟΚ, όσο και το περιβάλλον του ομογενή επιχειρηματία, τονίζουν ότι όλες οι κινήσεις του 53χρονου επιχειρηματία μέχρι σήμερα είναι απολύτως μελετημένες και δεν ξεκινούν στις αρχές Μάρτη όταν συναντήθηκε με τον Θόδωρο Ζαγοράκη. Ο Ιβάν Σαββίδης, σε ανθρώπους που βρίσκονται πολύ κοντά του, είχε εκδηλώσει εδώ και 1,5 τουλάχιστον χρόνο την επιθυμία κάποια στιγμή στο άμεσο μέλλον να ασχοληθεί με τον ΠΑΟΚ και μάλιστα είχε ενημέρωση για την πορεία της ομάδας. Είχε δει την προσπάθεια αναγέννησης του συλλόγου που είχε συντελεστεί από το καλοκαίρι του 2007, πιστοποιώντας την άποψη που πάντα είχε ότι ο ΠΑΟΚ διαθέτει τεράστια δυναμική κόσμου. Η επαφή με τον Θόδωρο Ζαγοράκη ήταν η πρώτη εκδήλωση ενδιαφέροντος. Ο πρώην πρόεδρος τον παρέπεμψε στο νυν και κάπως έτσι άρχισαν τα ραντεβού με τον Ζήση Βρύζα, τα οποία συνοδεύτηκαν και από την παρουσία του ομογενή επιχειρηματία σε σουίτα που του παραχώρησε η ΠΑΕ ΠΑΟΚ στον τρίτο όροφο του γηπέδου της Τούμπας στο ματς με τα Γιάννινα. Οι δυο τους ανέπτυξαν ανοιχτή γραμμή επικοινωνίας, γεγονός που έδωσε το δικαίωμα στο Ζήση Βρύζα να τον ενημερώσει άμεσα για τις κινήσεις του Γιάννη Καμπάνη. Το μπάσιμο που έκανε ο Ιβάν Σαββίδης ήταν δυναμικό, τόσο λόγω του ραντεβού που είχε στα γραφεία της Τούμπας με τον Ζήση Βρύζα το απόγευμα της Τρίτης, όσο και λόγω των επαφών που άρχισαν οι δικηγόροι του με την πλευρά των νομικών του ΠΑΟΚ για τη φόρμουλα με την οποία θα μπουν άμεσα δύο εκατομμύρια στην ΠΑΕ. Οι άνθρωποι που τον γνωρίζουν καλά, τονίζουν ότι η επένδυσή του στον ΠΑΟΚ συνδέεται και με την κατασκευή νέου γηπέδου, θέμα το οποίο δεν έχει ανοίξει ακόμη στις επαφές με τους ανθρώπους του ΠΑΟΚ. Αν όλα προχωρήσουν όπως δείχνουν, τότε πολύ σύντομα θα γίνει το ραντεβού του και με την πλευρά του Ερασιτέχνη ΠΑΟΚ. Εκεί δεν αποκλείεται να γίνει συζήτηση για τη νέα Τούμπα. Μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι και πριν έξι χρόνια είχαν γίνει προχωρημένες επαφές Κατσαρή-Σαββίδη γι’ αυτό το θέμα. Τώρα, όμως, ο ομογενής επιχειρηματίας δείχνει να έχει κατανοήσει πολύ καλά το ελληνικό στάτους καθώς και τη συνύπαρξη Ερασιτέχνη-ΠΑΕ.

IVAN77med

ΤΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΒΑΝ ΤΟΝ ΤΡΟΜΕΡΟ Ο ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ ΤΟΥ ΜΕΓΚΑ ΣΤΗ ΜΟΣΧΑ ΚΑΙ ΣΤΕΝΟΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ ΤΟΥ ΜΕΓΙΣΤΑΝΑ

Ο στενός συνεργάτης τού Ιβάν Σαββίδη και ανταποκριτής τού MEGA στη Μόσχα, Θανάσης Αυγερινός μίλησε στον «Sentra 103,3» κι αναφέρθηκε στο προφίλ τού μεγαλομετόχου του ΠΑΟΚ, στα χρήματα που θα βάλει μέχρι τα τέλη Δεκεμβρίου, στις επενδύσεις που θα κάνει μαζί με Ρώσους επιχειρηματίες στην Ελλάδα και σε πολλά ακόμη. Για το ποιος είναι ο Ιβάν Σαββίδης, ο Θανάσης Αυγερινός τόνισε:«Είναι 53 ετών και ξεκίνησε ως εργάτης στην καπνοβιομηχανία ‘Ντον Ταμπάκ« που εδρεύει στο Ροστόφ. Πλέον είναι το κέντρο της οικονομικής του αυτοκρατορίας. Το Ροστόφ είναι η πατρίδα του στη Νότια Ρωσία. Σύμφωνα με τις επίσημες στατιστικές κατέχει την 30η θέση στην επιχειρηματική τάξη της Ρωσίας. Είναι ιδιοκτήτης ενός μεγάλου επιχειρηματικού ομίλου στη Νότια Ρωσία. Εκτός από τα καπνά, έχει μετοχές ή ουσιαστικά τον έλεγχο του αεροδρομίου στην πόλη. Εχει συνεργασίες με οικονομικές και χρηματιστηριακές εταιρίες αλλά και μεγάλες φάρμες. Για το ποιο θα ήταν το επιχειρηματικό του μέγεθος στην Ελλάδα: «Νομίζω πως θα ήταν στους 4-5 πλουσιότερους επιχειρηματίες της χώρας,. Το μέγεθος της περιουσίας του υπολογίζεται στα 280 εκατ. δολάρια. Ο τζίρος των επιχειρήσεων του στα 500 εκατ. ευρώ περίπου, αν και πολλά κρύβονται κάτω από το χαλί». Για την άνοδο του στην Ρωσία: «Δεν ήταν ξαφνική αλλά σταδιακή. Τα πρώτα του χρήματα τα απέκτησε από το καπνεργοστάσιο την δεκαετία του »90 μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ. Ηταν και αυτός ένας από τους πολλούς επιχειρηματίες που ξεπήδησαν και απέκτησαν μεγάλα κομμάτια της κρατικής περιουσίας. Στην αρχή δεν ήταν στο κόμμα του Πούτιν, μετά όμως εντάχθηκε. Εχει κάνει δύο βουλευτικές θητείες και τώρα ακόμα συμμετέχει σε συμβούλια που προεδρεύει ο ίδιος ο Πούτιν. Είναι ο πρόεδρος στο σχετικό σώμα για τις σχέσεις της ελληνικής μειονότητας στην Ρωσία και πρόεδρος των Ελλήνων της Ρωσίας. Είχε καλές σχέσεις με την πολιτική ηγεσία της Ελλάδας αλλά αυτές κάπου χάλασαν όταν άρχισε να μιλάει με τον Γιώργο Παπανδρέου. »Προ του ΔΝΤ στην Ελλάδα, είχε μεσολαβήσει για να γίνει η συνάντηση του Παπανδρέου με τον Πούτιν αλλά αυτή δεν ευδοκίμησε. Είναι άνθρωπος που επιμένει. Εχει μεσολαβήσει για τα ραντεβού Ελλήνων και Ρώσων πολιτικών και ειδικά με τον Βλαντίμιρ Πούτιν, ανεξαρτήτως κομμάτων. Όμως του έγιναν παρατηρήσεις από το Κρεμλίνο για μια άσκοπη συνάντηση χωρίς νόημα, για μια συζήτηση Πούτιν-Παπανδρέου περί ανέμων και υδάτων. Η Ρωσία τώρα έχει αρχίσει να ασχολείται με την πράσινη οικονομία. Ένα περιστατικό με τη πρώην υπουργό περιβάλλοντος, τη κ. Μπιρμπίλη είχε εκνευρίσει τους Ρώσους. Ο Σαββίδης προσπάθησε για την εξομάλυνση των σχέσεων. Η Παναγία Σουμελά στην Τραπεζούντα επαναλειτούργησε χάρη σε αυτόν». Για την ενασχόληση του με το ποδόσφαιρο: «Υπήρξε ιδιοκτήτης της Ροστόφ για 7-8 χρόνια αλλά την εγκατέλειψε λόγω κακής πορείας αλλά και των σχέσεων που είχε με τον κυβερνήτη της περιφέρειας σε εσωτερικά θέματα. Για τον ΠΑΟΚ είχε συνεχές ενδιαφέρον από το 2006. Διαρκώς έβλεπε ματς του ΠΑΟΚ και αναζητούσε επαφές με την εκάστοτε διοίκηση. Εκλεισε πολλά ραντεβού. Είναι πραγματικός οπαδός. Αποφάσισε να μπει όταν έγειρε η πλάστιγγα και ο ΠΑΟΚ κινδύνευσε με αποκλεισμό από την Ευρώπη, λόγω των οικονομικών του προβλημάτων. Μίλησε και με τον Ζαγοράκη και με τον Βρύζα. »Εχει πολλούς ανθρώπους στην Θεσσαλονίκη και επισκέπτεται τη πόλη συχνά. Είναι μέσα στα πράγματα και είναι τρομερά πληροφορημένος για το τι συμβαίνει στην ομάδα. Είναι τυχερός ο ΠΑΟΚ που έχει τέτοιο ιδιοκτήτη. Είναι αποφασισμένος να μείνει για χρόνια στην ομάδα και ίσως στην Ελλάδα. Σαν γνήσιος Καυκάσιος τιμά τις παραδόσεις και την ιστορία του. Είναι πολύ αυστηρός σε τέτοια ζητήματα. Όταν πεθάνει θέλει να θαφτεί κοντά στους γονείς του έξω από την Θεσσαλονίκη. Είναι βαριές κουβέντες και θα τις τιμήσει». Για το αν είναι έτοιμος να έρθει σε ρήξη με τους οπαδούς του ΠΑΟΚ αν χρειαστεί:«Πιστεύω πως ναι. Θέλει να κάνει μια αναδιοργάνωση στην ομάδα που ανέλαβε με οποιοδήποτε τρόπο χρειάζεται. Μπορεί στην Ελλάδα κανείς πρόεδρος να μην έχει βγάλει λεφτά και να χρησιμοποιούν τις ομάδες σαν μοχλούς πίεσης, αλλά ο ίδιος επιμένει πως με άλλη οργάνωση, μπορεί να έχει μια ομάδα κέρδη. Ασχολείται εντελώς βάση επιχειρηματικές λογικής στον ΠΑΟΚ αλλά και με πάθος. Εχει τηρήσει όλα όσα έχει πει μέχρι τώρα. Ο Σαββίδης διαφέρει από τους άλλους προέδρους, τα εννοεί όσα λέει» Για τα λεφτά που έχει βάλει στον ΠΑΟΚ: «Μέχρι τέλους του χρόνου θα βάλει άλλα δέκα εκατ. Δηλαδή συνολικά ως το τέλος του έτους θα έχει βάλει συνολικά 21 εκατ. ευρώ. Το ένα που είχε δανείσει το πήρε πίσω. Είναι πιθανό να γίνουν επενδύσεις για αθλητικό κέντρο στον ΠΑΟΚ και ενδεχομένως και για γήπεδο, ύψους 50 εκατ. ευρώ. Αλλά δεν του αρέσει να μιλάει στον αέρα. Θέλει να βρει επενδυτές από την Ρωσία και να συμμετάσχουν στην επένδυση του στον ΠΑΟΚ. Όμως θέλει οι επενδύσεις του να αυξηθούν στην Βόρεια Ελλάδα και έχει εκφράσει ενδιαφέρον για την βιομηχανία του εργοστασίου ζάχαρης». Για τον αν μιλά με άλλους Ρώσους επιχειρηματίες για να επενδύσουν στον ΠΑΟΚ: «Είναι μια ιδέα που έχει εκφράσει από την αρχή, πως ο ίδιος μπαίνει σε μια ελληνική ομάδα και πως φίλοι και γνωστοί του που ενδιαφέρονται για επενδύσεις στην Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μπορούν να συμμετέχουν είτε ως χορηγοί είτε με άλλο τρόπο στον ΠΑΟΚ ή σε άλλες ελληνικές ομάδες. Είναι πολύ καλά δικτυωμένος και πολιτικά και επιχειρηματικά στην Ρωσία και θα μπορούσε να προκαλέσει ένα κύμα επενδύσεων στην Ελλάδα από την Ρωσία. Όμως υπάρχουν πολιτικές δυσκολίες. Εννοώ τι θα γίνει με τις ελληνορωσικές σχέσεις μετά από μια περίοδο αναζωογόνησης και φιλίας επί πρωθυπουργίας Κώστα Καραμανλή. Αυτός είχε συνομιλήσει με τον Πούτιν για τον πετρελαιαγωγό. Η συζήτηση δεν είναι πολιτική αλλά ελληνορωσική. Μια σειρά από συμφωνίες που έπρεπε να τηρηθούν πετάχτηκαν στα σκουπίδια από τον Γ. Παπανδρέου. Αυτό προκαλεί αναστολές. Υπάρχουν ακόμα δυσκολίες που σταδιακά ξεπερνιούνται. Οι Ρώσοι περιμένουν από τους Ελληνες να τηρήσουν τις υποσχέσεις τους, γιατί ειδάλλως θα κάνει πολύ χειρότερα τα πράγματα την επόμενη φόρα. Θα μπορούσαμε με ελάχιστες κινήσεις να κάνουμε πιο αισθητή την παρουσία στην Ρωσία και να πετύχουμε μεγαλύτερα αποτελέσματα και επενδυτικά. Αλλά δυστυχώς δεν το κάνουμε.

Ο Σαββίδης θέλει να ασχοληθεί επιχειρηματικά και με το λιμάνι και με τους σιδηρόδρομους της Θεσσαλονίκης». Για το αν είναι αποφασισμένος να προχωρήσει: «Η αίσθηση μου είναι πως δεν έβαλε 20 εκατ. ευρώ για πλάκα. Δεν θα είχε μπει στον ΠΑΟΚ εάν δεν είχε το ΟΚ από το Κρεμλίνο. Δεν το αποκλείω να λειτουργεί σαν μια γέφυρα επικοινωνίας ανάμεσα στην Ελλάδα και την Ρωσία. Δεν είναι τυχαία επιλογή. Πολλές ευρωπαϊκές ομάδες περνάνε στα χέρια Ρώσων και ο ΠΑΟΚ μπορεί να ενταχθεί σε αυτή τη κατηγορία. Τα κεφάλαια στο εξωτερικό εισρέουν μονάχα όσο το επιθυμεί το Κρεμλίνο. Η εξουσία είναι συγκεντρωτική στην Ρωσία και υπάρχει διαφορετική κουλτούρα κα πολιτικό σύστημα. Δεν θα μπορούσε ο Σαββίδης να εμπλακεί αν δεν είχε την έγκριση της ανώτερης πολιτικής ηγεσίας». Για μια πιθανή ανάπλαση της Τούμπας: «Δεν νομίζω πως έχει καταλήξει. Δεν έχει βρει την απόλυτη συνεννόηση με τον ερασιτέχνη και η διαφορά που είχε για το γήπεδο ήταν και ο λόγος που δεν μπήκε νωρίτερα στον ΠΑΟΚ. Θα επιδιώξει να βρει συνεννόηση, αλλά με τη σημερινή νομοθεσία αυτό είναι δύσκολο. Είναι μια αβέβαιη επένδυση και ίσως σκεφτεί ένα νέο γήπεδο. Όμως σέβεται πολύ την Τούμπα που είναι ιστορική έδρα. Για το αν θα τα βάλει το παρασκήνιο: «Το έχει συζητήσει και δεν έχει να προσθέσει κάτι. Είναι διπλωματικός άνθρωπος αλλά και απότομος όταν χρειάζεται. Αυτή ήταν μια διπλωματική διατύπωση. Δεν γνωρίζει προσωπικά τον Μαρινάκη με την καυκασιανή έννοια του όρου, δεν έχουν συνομιλήσει. Θέλει να κάνει τον ΠΑΟΚ μεγάλη ομάδα, μέσα στα επόμενα 2-3 χρόνια να μπορεί να διεκδικεί τίτλους».

Για τους συνεργάτες του και αν έχει προτείνει τον Λυσσαρίδη για την θέση του πρόεδρου: «Όχι δεν γνωρίζω κάτι πέρα από όσα γράφονται. Δεν το συζήτησα μαζί του. Εχει επαφές με παράγοντες του ποδοσφαίρου και συγκεκριμένα του ΠΑΟΚ. Δεν θα αργήσουν οι αποφάσεις του, υπάρχει μεγάλη πίεση. Η έναρξη θα γίνει με την αναδιοργάνωση που επιθυμεί». Για τις σχέσεις του με τον Αντώνη Σαμαρά: «Είναι πολύ καλές. Αυτός μεσολάβησε για να γίνει η συνάντηση του με τον Βλαντίμιρ Πούτιν όταν ακόμα ο Σαμαράς ήταν ηγέτης της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Δεν συνηθίζεται στην Ρωσία να παραβιάζεται το πρωτόκολλο και ο Πούτιν είναι φειδωλός στις πολιτικές του συναντήσεις. Αυτή χρεώνεται στον Σαββίδη που έχει πολλούς φίλους στην ελληνική κυβέρνηση. Θα επιδιώξει να υπάρξει διακανονισμός στο θέμα των χρεών αλλά δεν έχει καταλήξει κάπου. Θα δούμε».

MARINAKIS3fdf262a19058b6e3e88b6fc8a80cd0_477845

Ο Εργοτελίτης “γαύρος” Μαρινάκης

Ο νέος ισχυρός άνδρας του Ολυμπιακού, της ομάδας με τους κατά τεκμήριο περισσότερους οπαδούς ανά την Ελλάδα, ο Βαγγέλης Μαρινάκης, μπορεί να μεγάλωσε στο Πασαλιμάνι, να σπούδασε στο Λονδίνο και να θεωρείται «γέννημα-θρέμμα» Πειραιώτης, ελάχιστοι όμως γνωρίζουν ότι πίσω από το κρητικό του επώνυμο και καταγωγή, κρύβεται μια “ρίζα” βέρου Ηρακλειώτη από το Ατσαλένιο, με πατρικό κάπου στο ύψος της λεωφόρου Ιωνίας και μάλιστα οικογένεια με πλούσια κοινωνική, οικονομική και πολιτική δράση που σημάδεψε την Κρήτη πολυδιάστατα.
Πολύ πρόσφατα και μόνο όταν ο Βαγγέλης Μαρινάκης ανέλαβε τον Ολυμπιακό, οι περισσότεροι Ηρακλειώτες έμαθαν και οι παλιότεροι θυμήθηκαν ότι ο πατέρας του σημερινού μεγαλομετόχου του Ολυμπιακού, ο Μιλτιάδης Μαρινάκης, γεννήθηκε στο Ηράκλειο στα 1930. Όμως και η μητέρα του, η Ειρήνη Καρακατσάνη, από το Ηράκλειο επίσης κατάγεται, και οι δύο γονείς του όταν αποφάσισαν να ενώσουν τις τύχες τους, σε πείσμα και των οικογενειακών αντιδράσεων, έφυγαν από το Ηράκλειο και “έχτισαν” την οικογένεια και τον προσωπικό τους μύθο στον Πειραιά.
Γόνος οικογένειας με επαγγελματική παράδοση στα χυτήρια και ειδικότερα στις καμπάνες που κατασκευάζονταν για τις εκκλησίες. Η επιχείρηση την εποχή του πατέρα του, παππού του σημερινού μεγαλομετόχου του Ολυμπιακού, κατασκεύαζε καμπάνες που χωρίς υπερβολή κάλυψαν τις περισσότερες εκκλησίες από το ένα άκρο στο άλλο της Κρήτης. Κατά μία εκδοχή κάποιες εξ αυτών κοσμούν την εκκλησία του Αγίου Μηνά κατευθείαν από τα χυτήρια Μαρινάκη, άλλες εκκλησίες της Σητείας αλλά και του Ρεθύμνου και των Χανίων. Η τέχνη των χυτηρίων Μαρινάκη ήταν τόσο πλέον ονομαστή, που για ένα διάστημα έφτασαν να κάνουν εξαγωγές σε Ιταλία, Γαλλία και Δαλματικές ακτές, με επίκεντρο την Τεργέστη. Για τα χυτήρια αυτά γράφει και ο Καζαντζάκης στον “Ζορμπά”.
Ο Μιλτιάδης Μαρινάκης από τα νεανικά του χρόνια εργαζόταν σε διάφορες δουλειές σε όλη την Κρήτη και, αν στα μέσα της δεκαετίας του ’70 έγινε ένας από τους πιο γνωστούς εφοπλιστές, ο ίδιος στα νεανικά του χρόνια βρέθηκε να δουλεύει ακόμη και εργάτης στο φημισμένο για την εποχή του πυρηνελαιουργείο “ΜΙΝΩΣ” της Ιεράπετρας.
Σε κάθε περίπτωση, παλιοί Ηρακλειώτες ακόμη θυμούνται ότι ο Μιλτιάδης Μαρινάκης, έχοντας φοιτήσει στη Σχολή Εμπορικού Ναυτικού ως μηχανικός, δούλευε το τμήμα του μηχανουργείου μαζί με τον αδερφό του Θεμιστοκλή, στην ιδιοκτησία του οποίου είχε περάσει το χυτήριο, συνεχίζοντας την οικογενειακή παράδοση.Το χυτήριοΤο χυτήριο ήταν εγκατεστημένο βόρεια από την εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στο κέντρο του Ηρακλείου, στην οδό Λοχαγού Μαρινέλη, λίγο πιο κάτω από το “Βαρελάδικο” του Φαρσάρη. Σήμερα ο χώρος φέρεται να λειτουργεί περιστασιακά ως έκθεση κάποιων από τις καμπάνες που κατασκευάζονταν. Την περίοδο της γερμανικής κατοχής η οικογένεια θα καταστραφεί οικονομικά, αλλά ήδη τα δύο αδέρφια, εμφορούμενα από το κλίμα της εθνικής και κοινωνικής απελευθέρωσης, έχουν προσχωρήσει στο ΕΑΜ και στην Αντίσταση.
Ο Μιλτιάδης μάλιστα, πατέρας του σημερινού μεγαλομετόχου του Ολυμπιακού, του Βαγγέλη, θα γίνει και μέλος λόγω του νεαρού της ηλικίας του της ΕΠΟΝ, οργάνωσης νέων του ΕΑΜ. Παρότι τα εμφυλιακά πάθη στο Ηράκλειο, όπως και στην Κρήτη γενικότερα, ήταν κατά πολύ ηπιότερα από την υπόλοιπη Ελλάδα, οι διώξεις και οι πιέσεις σε οικογένειες αριστερών φρονημάτων δεν έλειψαν ούτε εδώ, ανάμεσά τους και τα δύο αδέρφια.
Όμως αυτό που ίσως είναι ακόμη πιο άγνωστο είναι πως τα δύο αδέρφια ήταν ακόμη και τις ταραγμένες περιόδους αυτές από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της ποδοσφαιρικής ομάδας του Εργοτέλη, ομάδας που ταυτίστηκε όσο λίγες διαχρονικά με την Αριστερά στην Κρήτη, οδηγώντας δεκαετίες αργότερα τη Χούντα των Συνταγματαρχών να φτάσει μέχρι και τη διάλυσή της.
Παλιοί Εργοτελίτες υποστηρίζουν ότι τα δύο αδέρφια δεν έχαναν ούτε έναν αγώνα του Εργοτέλη, ενώ κάποιοι εξ αυτών υποστηρίζουν πως στο διάστημα 1946-1947 ο Μιλτιάδης Μαρινάκης φόρεσε τη φανέλα του Εργοτέλη σε αγώνες τόσο στο σημερινό στάδιο Ελευθερίας, όσο και στο Μαρτινέγκο, που ήταν και η τελική έδρα του συλλόγου. Κάποιοι τον θυμούνται έφηβο να δίνει το “παρών” και ως θεατής σε δύο-τρεις αναμετρήσεις στο γήπεδο του “Χάνδαξ” το 1945, πριν αυτό “καταληφθεί” από “μαυραγορίτες”.
Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι αργότερα ο Μιλτιάδης Μαρινάκης, προοδεύοντας οικονομικά και φτάνοντας στα υψηλότερα σκαλοπάτια του ελληνικού εφοπλιστικού λόμπι, την ιδιαίτερη πατρίδα του δεν την ξέχασε και ανέκτησε ένα πολύ σημαντικό τμήμα μεγάλης ακίνητης περιουσίας, που η οικογένεια είχε χάσει στην Κατοχή, αλλά που πλέον σήμερα διατηρείται στο όνομα του μοναχογιού του και μεγαλομετόχου του Ολυμπιακού, Βαγγέλη Μαρινάκη.
Στα 1958-1959 ο Μιλτιάδης Μαρινάκης φεύγει από το Ηράκλειο, οι δρόμοι με τον αδερφό του επαγγελματικά χωρίζουν και ο ίδιος εγκαθίσταται στον Πειραιά. Με την εμπειρία του χυτηρίου-μηχανουργείου από το Ηράκλειο, θα κάνει αυτό που ξέρει, θα ανοίξει μηχανουργείο και θα επισκευάζει πλοία. Παντρεύεται την Ειρήνη Καρακατσάνη. Σιγά-σιγά θα μπει στην ποντοπόρο ναυτιλία. Το 1967 θα έρθει και το μοναχοπαίδι του Μιλτιάδη και της Ειρήνης, ο Βαγγέλης.
Ο Μιλτιάδης Μαρινάκης ασχολήθηκε και με την πολιτική, στην ουσία προοριζόταν, μετά την εκλογή του Ανδρέα Ανδριανόπουλου ως δημάρχου Πειραιά το 1986, ως ο άνθρωπος που θα τον αντικαθιστούσε στη Βουλή, αφού πολιτικά είχε συνδεθεί με το συμπατριώτη του Χανιώτη πολιτικό Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, που το 1984 είχε αναλάβει την προεδρία της Ν.Δ. Η πρώτη φορά που εξελέγη βουλευτής ήταν το 1985. Συμμετείχε στη Βουλή όταν σχηματίστηκε η κυβέρνηση Τζαννετάκη. Πολιτεύτηκε με τη Νέα Δημοκρατία και ήταν προσωπικός φίλος του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Ο Μιλτιάδης Μαρινάκης εξελέγη βουλευτής Πειραιά και Νήσων το Νοέμβριο του 1989.
Διετέλεσε για αρκετά χρόνια γενικός αρχηγός του ποδοσφαιρικού τμήματος του Ολυμπιακού. Το 1979 μετείχε στην ομάδα των εφοπλιστών, με πρόεδρο τον Σταύρο Νταϊφά, που ίδρυσαν την ΠΑΕ με τη δημιουργία του επαγγελματικού ποδοσφαίρου στην Ελλάδα. Ο Βαγγέλης Μαρινάκης δεν είναι κανένας όψιμος οπαδός του Ολυμπιακού. Ίσα-ίσα που η οικογένειά του έχει τη δική της ιστορία στον πειραϊκό σύλλογο. Ο πατέρας του Μιλτιάδης, από το Ηράκλειο, όπως είπαμε, ήταν μεταξύ των 11 εφοπλιστών που στα πρώτα χρόνια του επαγγελματικού ποδοσφαίρου αγόρασαν και δημιούργησαν την ΠΑΕ Ολυμπιακός με πρόεδρο τον Σταύρο Νταϊφά. Διετέλεσε μάλιστα και γενικός αρχηγός των «ερυθρόλευκων», ενώ την εποχή του Νίκου Γουλανδρή ασχολήθηκε και με το πόλο ως έφορος. Αυτό που ελάχιστοι ίσως θυμούνται είναι πως από εκείνη την 11άδα των εφοπλιστών ο Μιλτιάδης Μαρινάκης και ο Νίκος Ευθυμίου ήταν οι μοναδικοί οι οποίοι αρνήθηκαν να πουλήσουν τις μετοχές τους στον Γιώργο Κοσκωτά!
Όταν πέθανε ο Μιλτιάδης Μαρινάκης σε ηλικία 70 ετών το 2000, η εταιρεία του αριθμούσε 8 πλοία. Σήμερα, η Capital Ship Μanagement, με το γιο του Βαγγέλη στο τιμόνι, διαθέτει στόλο 28 πλοίων, εκ των οποίων τα 26 είναι δεξαμενόπλοια, ενώ η Capital Ρroduct Ρartners αριθμεί 18 δεξαμενόπλοια. Όλα τα δεξαμενόπλοια της Capital Ρroduct Ρartners είναι ναυλωμένα με συμβόλαια από παγκόσμιους πετρελαϊκούς κολοσσούς, όπως η ΒΡ και η Shell. Όλα αυτά σήμερα μπορεί να έχουν μικρή σημασία, όμως μπορεί να εξηγούν και εν μέρει τη στάση του σημερινού προέδρου του Εργοτέλη Απόστολου Παπουτσάκη να ταυτιστεί με το μεγαλομέτοχο του Ολυμπιακού Βαγγέλη Μαρινάκη στην επιλογή του προσώπου για την ηγεσία στη Super League, ιδίως αν ισχύει η πληροφορία ότι λίγο πριν την ψηφοφορία, αυτή τη σχέση του Μιλτιάδη Μαρινάκη με τον Εργοτέλη υπενθύμισε ο γιος του Βαγγέλης στο σημερινό πρόεδρο της κιτρινόμαυρης ΠΑΕ της Κρήτης.
Κάπου εκεί ξεκινάει και η όμορφη ρότα της προσωπικής του ζωής και ανέλιξης. Ένας βέρος Ηρακλειώτης από το Ατσαλένιο ανεβαίνει σκαλί-σκαλί την εφοπλιστική κορυφή και συνάμα συνδέει την πορεία του με την ιστορική ομάδα του Πειραιά, για να φτάσουμε στις μέρες μας ο Ηρακλειώτης στην καταγωγή γιος του να είναι το «μεγάλο αφεντικό» του Ολυμπιακού. Όπως σημειώνει η διαδικτυακή σελίδα «Gazzetta.gr» και αναδημοσιεύουμε: «Ο Μιλτιάδης Μαρινάκης εμπνέει σεβασμό και εισπράττει την αγάπη φίλων και απλών ανθρώπων στον Πειραιά. Είναι απλός, μπεσαλής – κιμπάρης λένε όσοι τον έζησαν από κοντά – και βοηθάει, χωρίς να το διατυμπανίζει, όσους έχουν ανάγκη.
Στα ίδια μαγαζιά συχνάζει την ίδια εποχή και ο Σωκράτης Κόκκαλης, που κάνει παρέα με τον Γιάννη Πατέρα, θείο του πρώην προέδρου του Παναθηναϊκού. Γιάννης Πατέρας και Μιλτιάδης Μαρινάκης είναι φίλοι. Ο Μιλτιάδης Μαρινάκης είναι φανατικός Ολυμπιακός. Τρέχει στα γήπεδα και συχνά ακολουθεί την ομάδα στις μετακινήσεις της, για τις ανάγκες του πρωταθλήματος, στην επαρχία. Τον Βαγγέλη τον παίρνει τις Κυριακές στο «Καραϊσκάκη». Το 1979, όταν μετά την αποχώρηση του Γουλανδρή παίρνουν τον Ολυμπιακό οι εφοπλιστές (Μαρινάκης, Νταϊφάς, Χανδρής, Χατζηιωάννου, Νομικός, Γουρδομιχάλης κ.ά.), ο Μιλτιάδης πρωτοστατεί στην κίνηση στήριξης της ομάδας. Το σχήμα είναι πολυμετοχικό και ο Μιλτιάδης αναλαμβάνει γενικός αρχηγός της ομάδας. Έχει και μάτι σκάουτερ. Έχει ήδη ανακαλύψει τον Νίκο Βαμβακούλα – που έπαιζε στην ομάδα του Λαυρίου – και τον κάνει δώρο στην ομάδα. Το 1981, στο πρώτο ματς του πρωταθλήματος, με προπονητή τον Παναγούλια, ο κόουτς αποφασίζει να χρησιμοποιήσει ως βασικό τερματοφύλακα τον Νίκο Σαργκάνη, που είχε έρθει στον Ολυμπιακό με μεταγραφή το ίδιο καλοκαίρι. Ο τότε βασικός τερματοφύλακας Χρήστος Αρβανίτης αντιδρά και γκρινιάζει αρνούμενος να δεχτεί την απόφαση του Παναγούλια. Ο Μιλτιάδης αρχίζει να εκνευρίζεται και κάποια στιγμή τον πιέζει με το χέρι για να τον καθίσει στην καρέκλα στο λόμπι του ξενοδοχείου που βρίσκεται η ομάδα. Από την πίεση σπάει η καρέκλα και ο Αρβανίτης πέφτει στο πάτωμα. Ο Αρβανίτης κάνει τον τραυματισμένο για να μην κάτσει στον πάγκο. Για να διασκεδάσει ο Μιλτιάδης την ανησυχία του Παναγούλια, που φοβάται ότι αν δεν πάει καλά ο Σαργκάνης δε θα έχει πλέον αλλαγή, του λέει: «Μη φοβάσαι! Αν χρειαστεί να τον βγάλεις θα βάλουμε τερματοφύλακα τον Βαμβακούλα». Δε χρειάστηκε. Ο Σαργκάνης σκίζει από το πρώτο ματς και καθιερώνεται στην ομάδα!».Η εταιρεία«Στις αρχές της δεκαετίας του ’70, η ναυτιλιακή εταιρεία με την επωνυμία Vanimar θα αποκτήσει το πρώτο της πλοίο. Όταν ο Μιλτιάδης θα έφευγε από τη ζωή το 2000 η εταιρεία θα αριθμούσε οκτώ πλοία… Ο Μιλτιάδης, ήδη εφοπλιστής από τη δεκαετία του ‘70, πιστεύει στη δημόσια εκπαίδευση και στέλνει το μοναχογιό του (και μοναχοπαίδι) στο δημόσιο σχολείο. Το κάνει και για έναν επιπλέον λόγο: θεωρεί ότι ο γιος του, τον οποίο προετοιμάζει μεθοδικά για να τον διαδεχτεί κάποτε στις επιχειρήσεις του, θα πρέπει να μάθει τη ζωή “και από την καλή και από την ανάποδη”. Πιστεύει δηλαδή ότι τα ακριβά και “αποστειρωμένα” ιδιωτικά σχολεία λειτουργούν σαν φυτώρια αναπαραγωγής της καλής κοινωνίας, χάνοντας την πραγματική ζωή. Και η ζωή στη ναυτιλία είναι οπωσδήποτε πιο σύνθετη και κυρίως πιο απρόβλεπτη. Για να επιβιώσεις στη θάλασσα χρειάζεται τσαμπουκάς, αλλά και ανθρωπιά».




Shortlink:

Contact us | About us | Terms & conditions | Privacy policy
Mikrometoxos 2014