Ο μόνος λόγος που τσακώνονται είναι για τη μαρμίτα κι άλλα πολλά…- Κώστας Καίσαρης

18.07.2016 01:06
 
Ο μόνος λόγος που τσακώνονται είναι για τη μαρμίτα

 

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΙΣΑΡΗΣ

ΜΟΝΟΜΑΧΙΑ γιγάντων. Και όχι στο Ελ Πάσο. Ούτε στον Κόκκινο Ηλιο ούτε στον Πράσινο Βάλτο. Η μονομαχία του γιγαντιαίου Δήμου Βερύκιου εναντίον της άτεγκτης Ντέπης Γκολεμά έγινε στα θολά νερά των καναλιών της ελληνικής τηλεόρασης. Ετσι πάει. Αυτό είναι το δόγμα: Τσακώνομαι, άρα υπάρχω. Αφού δεν έχουν τίποτα να πουν, τίποτα να κάνουν, παριστάνουν ότι τσακώνονται. Οπως γινότανε στο κατς. Στα δικά μας χρόνια Καρπόζηλος-Λαμπράκης, στα νεότέρα Απόστολος Σουγκλάκος εναντίον Τρομάρα (φωτό). Ετσι ακριβώς και οι σταρ της τηλεόρασης. Βρίσκουν μια αφορμή ότι κάποιος δήθεν ξεκίνησε πρώτος, αρπάζονται και διατηρούνται στην επικαιρότητα. Εύκολη και δοκιμασμένη συνταγή. Ο,τι ακριβώς κάνουν οι πολιτικοί.

Η πιο σημαντική είδηση των ημερών είχε να κάνει με την ψηφοφορία στη Βουλή, σχετικά με το λιμάνι του Πειραιά και την Κόσκο. Η μεταβίβαση, λοιπόν, του ΟΛΠ στους Κινέζους πέρασε με 223 ψήφους. Ολοι την ψηφίσανε. Με χέρια και με πόδια. Οχι μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ. Και η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και οι Ποταμίσιοι και οι παραμύθι φούρναρης Ανεξάρτητοι Ελληνες και οι Λεβέντες. Προς τι, λοιπόν, το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός; Αφού συμφωνούν, αφού επί της ουσίας δεν έχουν καμία απολύτως διαφορά, για ποιο λόγο τσακώνονται; Είναι απλό. Για τη μαρμίτα. Για την εξουσία. Γιατί να είναι πρωθυπουργός ο Αλέξης και όχι ο Κυριάκος. Γιατί να είναι κυβερνητικός εταίρος ο Καμμένος και όχι η Φώφη. Σε μια χώρα που την εξουσιάζουν οι δανειστές, έχει καμιά σημασία ποιος είναι πρωθυπουργός και ποιος είναι υπουργός; Γιατί, λοιπόν, να είναι υπουργός παρά τω πρωθυπουργώ ο Τέρενς Κουίκ και όχι ο Αμυράς (φωτό) ο ποδηλάτης; Δημοσιογράφος ο ένας, δημοσιογράφος και ο άλλος. Σάμπως έχουνε καμία αρμοδιότητα ή κάνουνε καμιά δουλειά; Ή μήπως ο Κοντονής που τσακώνεται με την ΕΠΟ είναι κάτι διαφορετικό; Την εξουσία του Γκιρτζίκη θέλει να πάρει. Γι’ αυτό τον έχει βάλει στο σημάδι. Αντί Μαρινάκης, Αλαφούζος, Μελισσανίδης να παίρνουνε τηλέφωνο τον πρόεδρο της ΕΠΟ, να παίρνουνε τον υπουργό. Αντί να αναφέρονται στον Παυσανία, να αναφέρονται στον Φιλιππούση. Αντί να κάνει το νταραβέρι η ΕΠΟ, να το κάνει ο υπουργός. Να πηγαίνουνε οι παράγοντες στο γραφείο του, να ορίζει διαιτητή και επόπτες στον τελικό, να καλεί σε απολογία και να επιβάλει ποινές. Νταραβέρι να γίνεται.

Κατά τα άλλα, όργιο χλιδής στη Μύκονο. Οσονούπω μπαίνουν σε λειτουργία οι τέσσερις πολυτελείς καμπάνες στην Ψαρού. Από τις οκτώ το πρωί, μέχρι τις εννιά το βράδυ. Εναντι τιμήματος πέντε χιλιάδες Γιούρο ημερησίως. Να έχεις τον δικό σου χώρο δηλαδή. Με προσωπικό μπάτλερ, μασέρ, αυτοκίνητο για μεταφορά στην πόλη, φουσκωτό να σε μεταφέρει από και προς το σκάφος, κλπ., κλπ. Να μπορείς να γουστάρεις με την ησυχία σου. Ανθρωπος είσαι. Να την πίνεις, να στον παίζουνε μακριά από τα αδιάκριτα μάτια. Τα έχουμε ξαναπεί. Είναι μεγάλη μαγκιά να ξέρεις να βγάζεις λεφτά. Το να μαζεύεις λεφτά όπως κάνουνε οι Τσακαλώτοι και οι Κατρούγκαλοι είναι εύκολο. Το να παίρνεις τα λεφτά σαν επιχειρηματίας είναι δύσκολο. Είναι εξαιρετικά δύσκολο. Κι αντί να υποκλιθούνε οι καραγκιόζηδες στη μαγκιά των επιχειρηματιών της Μυκόνου, που ξέρουνε να ψειρίζουνε τους μούλτιμιλιονερς, σχολιάζουνε τη χλιδή και τη σπατάλη. Να το επαναλάβουμε για μια ακόμα φορά. Κάθε άλλο παρά τυχαία είναι η Μύκονος στους πλέον χοτ προορισμούς του πλανήτη. Κι αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με τις παραλίες της που είναι μοναδικές. Είναι ότι στην παροχή υπηρεσιών φτάνει το άριστα. Με διεθνή κριτήρια. Οχι της Ψωροκώσταινας. Στη Μύκονο, βέβαια, αν ξέρεις μπορείς να τη βγάλεις και στη φτήνια. Και να τη βγάλεις και καλά. Μπορείς να φας στις «Μπαλωθιές» του Χρήστου στον Ορνό. Και να φας καλά. Χρυσοδάκτυλος είναι στην κατσαρόλα ο μάγειρας ο Ανδρέας. Γλείφεις τα δάχτυλά σου. Τα υλικά άριστα, μεγάλες οι μερίδες, την κάνεις ταράτσα με τρία τάλιρα το κεφάλι. Το Νο1 μαγαζί στο νησί, σε σχέση ποιότητας-τιμής. Δεν είναι μόνο οι φορτωμένοι στη Μύκονο. Υπάρχουν και κανονικοί άνθρωποι. Υπάρχουν και οι εργαζόμενοι που βγαίνουνε έξω μια φορά στο τόσο και τα λεφτά τους είναι μετρημένα. Αυτά.

Το «λεφτά υπάρχουν» το λέω και σήμερα.
-Γιώργος Α. Παπανδρέου

Οι πολιτικοί εκτός από χρέη τι άλλο έχουν αφήσει πίσω τους; 
ΝΤΡΟΠΗ και αίσχος. Οι Σαρρηγκιρτζίκηδες κατεβάσανε την εθνική ομάδα στο σκαλί το τελευταίο, την καταστροφή μου κλαίω. Στην 52η θέση της παγκόσμιας κατάταξης της ΦΙΦΑ. Ακόμα πιο κάτω κι απ’ τον Παναμά! Ακόμα πιο χαμηλά απ’ το Ιράν και την Αλγερία. Σε ό,τι έχει να κάνει με την Αλβανία που βρίσκεται δεκαπέντε θέσεις πιο πάνω (στην 37η), τρώμε τη σκόνη της. Περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις. Οταν η Εθνική Ελλάδος δηλαδή, είχε φτάσει μέχρι και την 11η θέση κι ήταν σταθερά για πολλά χρόνια μέσα στην πρώτη 15άδα. Κι ευθύνες βέβαια υπάρχουν. Είναι δεδομένες. Να δούμε και κάτι άλλο όμως: Η ελληνική οικονομία σε ποια θέση της παγκόσμιας κατάταξης βρίσκεται; Με τρακόσα και πλέον δισ. ευρώ χρέος, είναι προφανές ότι θα βρίσκεται στις κορυφαίες θέσεις. Αν γυρίσεις βέβαια τη σχετική λίστα ανάποδα. Κι εδώ ακριβώς είναι η θεμελιώδης διαφορά. Κατά διαόλου πράγματι το ποδόσφαιρο, στον πάτο η εθνική ομάδα. Η ΕΠΟ όμως τουλάχιστον δεν χρωστάει. Δεν βγήκε στη γύρα για να ζητήσει δανεικά από το Δέλτα Νι Ταυ. Ο,τι και να είναι οι παράγοντες του ποδοσφαίρου, όσα κι αν έχουνε κάνει, τους πολιτικούς δεν μπορούνε να τους φτάσουνε με τίποτα. Επί Γκαγκάτση η εθνική ομάδα έκανε το όγδοο θαύμα κι έφτασε στην κορυφή της Ευρώπης. Ο Πιλάβιος μπορεί σχετικά με τα εγχώρια να τα έκανε μούτι, αλλά την Εθνική την κράτησε ψηλά. Οι Ελληνες πολιτικοί τι έχουν να επιδείξουν; Τι άλλο εκτός από χρέη έχουν αφήσει πίσω τους;

Την έκανε εκ του ασφαλούς 
ΣΙΓΑ που θα ήτανε κορόιδο ο Μοχάμεντ να πάει να χτυπήσει εκεί που τον περιμένανε. Σε κάποιο γήπεδο, σε κάποια από τα παιχνίδια του Γιούρο. Εκεί που η γαλλική αστυνομία ήτανε με το όπλο παρά πόδα. Αφησε, λοιπόν, να περάσει το ποδόσφαιρο και τους την έκανε εκ του ασφαλούς. Και την ημέρα της εθνικής τους εορτής μάλιστα. «Ο Αλλάχ είναι μεγάλος» δηλαδή κι όποιον πάρει ο χάρος. Στους 84 οι νεκροί και στους 150 οι τραυματίες. Αφορμής δοθείσης, λοιπόν, έγινε η καταμέτρηση των δραστηριοτήτων του ISIS τους τελευταίους 18 μήνες: Τυνησία, 26 Ιουνίου 2015, επίθεση σε τουριστικό θέρετρο, νεκροί 38. Κατάρριψη ρωσικού αεροσκάφους πάνω από την Αίγυπτο, νεκροί 224. Παρίσι, 13 Νοεμβρίου 2015, επίθεση στο Μπατακλάν, νεκροί 137. Κωνσταντινούπολη, 12 Ιανουαρίου 2016, βομβιστική επίθεση, νεκροί 13. Βρυξέλλες, 22 Μαρτίου 2016, βομβιστική επίθεση στο αεροδρόμιο, νεκροί 35. Ορλάντο, 12 Ιουνίου 2016, μακελειό στο γκέι μπαρ, νεκροί 50. Κωνσταντινούπολη, 28 Ιουνίου 2016, επίθεση στο αεροδρόμιο, νεκροί 45. Σούμα όλοι μαζί 626. Κι επειδή αρκετοί από τους τραυματίες της Νίκαιας χαροπαλεύουν, ας τους στρογγυλέψουμε τους νεκρούς στους 630. Αυτός είναι ο ένας λογαριασμός. Που αφορά τον πολιτισμένο κόσμο. Γιατί πριν από δύο βδομάδες στη Βαγδάτη, σε μια ανάλογη επιχείρηση του ISIS, καθαρίστηκαν πάνω από 160, αλλά αυτούς δεν τους έκλαψε κανείς. Προφανώς επειδή επρόκειτο περί σκούρων.

EΡΩΤΗΣΗ
Οταν λέει ο Προκόπης Παυλόπουλος «σε αυτήν τη συμφορά ο γαλλικός λαός δεν είναι μόνος» τι εννοεί;





Shortlink:

Contact us | About us | Terms & conditions | Privacy policy
Mikrometoxos 2014