Π. Δούκας: Οι ελληνικές τράπεζες θα χρειαστούν άλλα 15 δισ νέα κεφάλαια – Να τολμήσει ο ΣΥΡΙΖΑ…

17.03.2015 18:37
  •  Το άρθρο του Πέτρου Δούκα στο bankingnews.gr – Ο Πέτρος Δούκας ήταν υφυπουργός επί κυβερνήσεων ΝΔ…
Η Κυβέρνηση φαίνεται πως υποτίμησε την αυστηρή αντίδραση των Ευρωπαίων στις διάφορες αντιμνημονιακές πρωτοβουλίες της.
Έχασε όμως πολύτιμο χρόνο και τώρα θα αναγκαστεί να υιοθετήσει ένα 3ο Σύμφωνο Συνεργασίας (=Μνημόνιο) για να αντιμετωπίσει τα πέντε καυτά προβλήματα:
Ποιά είναι αυτά;
 1. Η μεγάλη χαλάρωση στα έσοδα που είναι αποτέλεσμα
(α) των προεκλογικών εξαγγελιών της σημερινής Κυβέρνησης, ότι μπορεί να καλύψει τις εισπρακτικές της ανάγκες, επιβάλλοντας νέους φόρους  μόνο στους πολύ πλούσιους (αν είναι, ας πούμε αυτοί 10 χιλιάδες, τότε  τα υπόλοιπα 10,990 εκατομμύρια των Ελλήνων ας κοιμούνται ήσυχα) και
(β) του ότι όλη η οικονομία δυσλειτουργεί, βρίσκεται σε βαθειά ύφεση, και έτσι δεν ‘παράγονται’ εισοδήματα και αρκετές αποταμιεύσεις για να πληρωθούν όλοι αυτοί οι φόροι!
{Η Κυβέρνηση λοιπόν επιμένει να θεωρεί ότι το πρόβλημα εύκολα λύνεται,  αρκεί να προχωρήσει σε νέα υπερφορολόγηση των πλουσιοτέρων (με την  αιτιολόγηση ότι ο πλουσιότερος, έστω και αν δεν έχει πλέον ικανά εισοδήματα, είναι (1) σχεδόν εξ’ ορισμού λίγο-πολύ φοροφυγάς και ανάξιος της καλής του κατάστασης και (2) ας πουλήσει κοψοχρονιάς κάποια ακίνητά του για να πληρώσει όλους τους φόρους), και σε ένα νέο  τεράστιο σύστημα ελέγχων. Πραγματικό Κράτος-Big Brother!}

2. Την εξασφάλιση της ρευστότητας και της κεφαλαιακής επάρκειας του Ελληνικού τραπεζικού συστήματος που θα απαιτήσει όχι μόνο ενίσχυση της ρευστότητας τους, αλλά και τουλάχιστον 15 δισεκ. νέα μετοχικά κεφάλαια, και ας λένε οι τραπεζίτες πως δήθεν δεν τα χρειάζονται για να μην υποστούν νέες ζημίες οι νυν μέτοχοι.
• Οι τράπεζες εξανέμισαν τα κεφάλαιά τους όχι απλά λόγω του κουρέματος / PSI των ομολόγων που κατείχαν, ούτε μόνο λόγω της κακής κατάστασης της Ελληνικής οικονομίας!
Μεγάλο μέρος της ευθύνης ανήκει στους ίδιους τους τραπεζίτες που αγνόησαν τα best credit practices, δεν έδειξαν τη δέουσα επιμέλεια στους τομείς credit approval και risk management και μοίρασαν δάνεια σε ΜΜΕ, πολιτικά κόμματα, σε εταιρείες ελεγχόμενες από τους ίδιους, σε επιχειρηματίες που τα διοχέτευσαν στον εαυτό τους αντί να επενδύσουν, κλπ.
Η κεφαλαιακή τους ανασυγκρότηση θα απαιτήσει νέες πολύ λεπτές διαπραγματεύσεις με τους Εταίρους μας.
Η δε γενικότερη στάση της ΕΚΤ δείχνει πόσο δυσχερής είναι η κατάσταση.

3. Την πληρωμή τόκων και χρεολυσίων του Απριλίου-Μαΐου-Ιουνίου και  βλέπουμε….

 4. Το Ασφαλιστικό:
δυστυχώς ο συνδυασμός (1) της γήρανσης του πληθυσμού, (2) της τοποθέτησης κομματικών ασχέτων (διαχρονικά) ως επικεφαλής στα διάφορα Ταμεία και η αντίστοιχη ερασιτεχνικού επιπέδου διαχείρισή τους , (3) της ανεργίας και (4) της αναιμικής οικονομικής δραστηριότητας, έχει φέρει το ασφαλιστικό σε δεινή κατάσταση!
Η κατάσταση είναι τόσο άσχημη που οι αρμόδιοι απλά προσεύχονται η χειροβομβίδα “να σκάσει στα χέρια του επόμενου ‘αρμόδιου’ ” Βέβαια διαβάζω ότι η πραγματικότητα είναι καλύτερη από αυτή που περιγράφουν οι αναλογιστικές μελέτες!!
Αν είναι έτσι, ας δοθούν αμέσως αυξήσεις στους συνταξιούχους!

5. Η δυσλειτουργία και αναποτελεσματικότητα του νεοελληνικού Κράτους!
Απαιτείται να εκσυγχρονιστούν άμεσα οι απαρχαιωμένες δομές λειτουργίας όχι μόνο του Δημοσίου τομέα, αλλά και οι κανόνες λειτουργίας του ιδιωτικού τομέα, ώστε να μπορεί να κάνει τη δουλειά του όπως πρέπει και μπορεί να τη κάνει!
Και εδώ, δεν πρέπει εμείς οι Έλληνες να σκεφτόμαστε με τους ξεπερασμένους όρους “μνημονίου” και “αντιμνημονίου”, αλλά να αντιληφθούμε ότι τα συστήματα λειτουργίας μας είναι πρωτόγονα, ξεπερασμένα, αρτηριοσκληρωτικά και απαιτούν ολοκληρωτική αναμόρφωση.

Είναι προφανές ότι η Χώρα μας δυσλειτουργεί.
Βασανίζεται.
Πρέπει να αλλάξει.
Να γίνει περήφανη, δημιουργική, πρωτοπόρος, αντάξια της ιστορίας της.
Έπρεπε εμείς από μόνοι μας να είχαμε δρομολογήσει μεταρρυθμίσεις υπέρ της δημιουργικότητας, της ευελιξίας και των επενδύσεων, αντί να παρακαλάμε τη κα. Μέρκελ για διευκολύνσεις.
Οι αγκυλώσεις συμβάλλουν στο να συντηρείται το παλιό, το εξοφλημένο, το στάτους κβο, αλλά εμποδίζουν τους άξιους, τους ενεργητικούς, τους πιο ικανούς να συμμετέχουν και να αναδείξουν τις δημιουργικές αρετές τους.
Βολεύουν τους ίδιους και τους ίδιους και αποτρέπουν την ανανέωση και την συμμετοχή όσων είναι απ΄ έξω.
Παρεμποδίζουν το σύστημα φυσικής “αποχέτευσης” του ξεπερασμένου!
Είναι τόσο γραφειοκρατικό και κρατικο-κεντρικό το επιχειρηματικό περιβάλλον στην Ελλάδα, που οι Ελληνικές επιχειρήσεις έρχονται τελευταίες στην Ευρώπη στους δείκτες εξωστρέφειας – πολύ πίσω από τις Ιρλανδικές, τις Ελβετικές, τις Δανέζικες, τις Βρετανικές κ.α. επιχειρήσεις!

Και όμως τη Κυβέρνηση δεν δείχνει να την απασχολεί η ανάγκη ανόρθωσης του ιδιωτικού τομέα, της επιχειρηματικότητας, της δημιουργικότητας, των επενδύσεων.
Αυτά δεν δείχνει να είναι στις προτεραιότητές της.
Τελικά, συντηρητικοί δεν είναι οι παραδοσιακοί δεξιοί, αλλά όσοι αντιμάχονται τις ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται και παραμένουν υπέρμαχοι του κρατισμού.
Αυτοί είναι, στη πράξη, βαθύτατα συντηρητικοί.
Η Κυβέρνηση ήδη προχωράει, αργά (ένα μέτρο μπρος, ογδόντα εκατοστά πίσω), προς τη κατεύθυνση της συνεννόησης με την Ευρώπη, αλλά δείχνοντας ότι δεν κατέχουμε εκείνη τη βασική αρετή του “Γνώθι σ’ αυτόν”
{τι εννοούσαν με αυτό οι αρχαίοι μας πρόγονοι; Κάτι απλό: αν δεν
γνωρίζεις τον εαυτό σου, τις δικές σου δυνάμεις αλλά και τις αδυναμίες  σου, τότε (1) φυσικά και δεν θα μπορείς να αντιληφθείς σωστά τις  δυνάμεις και τις αδυναμίες των άλλων, (2) θα κάνεις συνέχεια λάθη και  (3) δεν θα μπορείς να είσαι ωφέλιμος σε κανένα (βλ. Ξενοφ. Απομν. και Πλατ. Αλκιβ)}

Έχοντας υπερτιμήσει κάπως τις δυνάμεις μας, έχουμε βρεθεί σε μια αδυναμία συνεννόησης με τους εταίρους μας.
Ο χρόνος κυλάει και εμείς επιμένουμε, λες και προτεραιότητες για τη σωτηρία της Χώρας μας είναι η πρόσληψη καθαριστριών, η επαναλειτουργία της κρατικής τηλεόρασης, η επάνοδος των αιωνίων φοιτητών (μπερδεύοντας τα ΑΕΙ με τα Ινστιτούτα ‘διά βίου μάθησης’), η κατάργηση των πιο προχωρημένων Γυμνασίων, γιατί αυτά, “οξύνουν τις ανισότητες”, ενώ αυξήθηκαν οι αμοιβές του προσωπικού (και το κόστος λειτουργίας) της ΔΕΗ, κ.α.

Παράλληλα, οι σχέσεις με τους επενδυτές στα μεγαλύτερα πρότζεκτς στη Χώρα μας, δηλ. Αστέρας (1 δισεκ. = το ισοδύναμο 20 εκατομμυρίων μεροκάματων των 50 ευρώ), Αεροδρόμιο Ελληνικού (τουλάχιστον 3 δισεκ. = 60 εκατομ. μεροκάματα των 50 ευρώ), ιδιωτικοποίηση και εκσυγχρονισμός των αεροδρομίων, επένδυση ΚΟΣΚΟ, Σκουριές και ΟΠΑΠ βρίσκονται σε αναστάτωση και περνάνε πολύ δυσάρεστα μηνύματα στη διεθνή επενδυτική κοινότητα.
Η Κυβέρνηση παρά την αριστερή της προδιάθεση, πρέπει να κατανοήσει πως  κύριος σκοπός της δεν είναι απλά η αναδιανομή, αλλά η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ  ΠΛΟΥΤΟΥ για όλους τους πολίτες, ή τουλάχιστον για τους περισσότερους σε ένα κλίμα ομόνοιας.
Χωρίς επιχειρηματική κερδοφορία και επενδύσιμα  πλεονάσματα, ΔΕΝ μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη, δημιουργία και μείωση της
ανεργίας (και φυσικά ούτε δυνατότητα ‘αναδιανομής’)
[Όπως είχε πει ο  Σπαρτιάτης στρατάρχης Παυσανίας μετά το θρίαμβο στις Πλαταιές κατά του Μαρδόνιου: “δεν καταλαβαίνω γιατί εισέβαλλαν οι Πέρσες στην Ελλάδα! Για να πάρουν τη φτώχεια μας;”]
Ίσως κάποιοι ακόμα εμφορούνται  από την αριστερή εμμονή ότι κέρδος μπορεί να προέλθει μόνο από την ασύδοτη εκμετάλλευση των προλεταρίων και δεν αντιλαμβάνεται ότι κάθε αρνητική κερδοφορία= ζημία, αφαιρεί κεφάλαια και ενέργεια από το σύστημα και οδηγεί στην αύξηση της ανεργίας και την υπανάπτυξη!!

Ο συνολικός πλούτος και τα εισοδήματα δεν αυξάνονται με Προεδρικά Διατάγματα!
Ούτε με τις ιστορικά αποτυχημένες συνταγές του κρατισμού, της υπερφορολόγησης όσων δημιουργούν και της ισοπέδωσης!
Τα εισοδήματά μας και το επίπεδο διαβίωσης μας μπορούν να βελτιωθούν, μόνο όταν αυξηθεί η συνολική αξία αυτών που παράγουμε!
Δεν μπορεί να παράγω προϊόντα αξίας 300 ευρώ και να απαιτώ να με πληρώνουν 500€ ευρώ (και δανειζόμενος από τις τράπεζες άλλα 200 να ξοδεύω 700 ευρώ!).
Ποιό κορόιδο θα χρηματοδοτήσει μια τέτοια κατάσταση;
Κανένα!
Αν δεν βασιστούμε στις δικές μας δυνάμεις αν δε αυξηθεί η παραγωγή, αν δεν προσελκύσουμε επενδύσεις, αν δεν βελτιώσουμε την ‘τεχνογνωσία’ μας, θα συνεχίσουμε να παρακαλάμε για δανεικά και για έλεος την κα. Μέρκελ.
Οι Ευρωπαίοι, επιμένω, θα ήθελαν να βοηθήσουν.
Όπως και η Αμερική και το Ισραήλ.
Κανένα δεν συμφέρει η κατάρρευση της Ελλάδας και η πλήρης απορρύθμιση της.
Αλλά το να τους απειλούμε δημόσια ότι η δική μας αποσταθεροποίηση θα δημιουργήσει ένα ξέφραγο αμπέλι για τους τζιχαντιστές, μάλλον τους εξοργίζει και επιδεινώνει τις σχέσεις μας! Αυτές οι κουβέντες και η ανάδειξη τέτοιων παραμέτρων γίνονται σε επίπεδο τεχνικών επιτελείων και σε κλειστό κύκλο και όχι με απειλές και φανφάρες!
(Σαν να τους λέμε να μην τολμήσουν να μας αφήσουν να αυτοκτονήσουμε  γιατί θα τους πιτσιλίσει το αίμα!)
Μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον, θα αναγκαστούμε, με τόσο χαμένο χρόνο, και υπό το άμεσο φάσμα της χρεοκοπίας, να προστρέξουμε στις Βρυξέλλες, όχι ως αξιοπρεπείς και υπερήφανοι Έλληνες, αλλά ουσιαστικά ως Ικέτιδες. “Οδοιπόροι για τα Σούσα” όπως έγραφε ο Άγγελος Βλάχος!

Όσον αφορά τη διεκδίκηση της Αποπληρωμής του ‘Κατοχικού’ Δανείου:
 η σοβαρή αυτή υπόθεση έχει μετατραπεί (και αυτή) σε show.
Αντί να μαζέψουμε όλο το σχετικό υλικό από τη Τράπεζα της Ελλάδας (που δεν δείχνει να πιστεύει στη διεκδίκηση αυτή και δείχνει να απέχει διακριτικά από τις σχετικές διεργασίες), από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, το Υπουργείο Οικονομικών κ.α. και να αναθέσουμε την Υπόθεση σε κάποιο από τα μεγαλύτερα νομικά και δικηγορικά γραφεία του κόσμου για να μας γνωμοδοτήσει για 4 πράγματα:
1. αν πράγματι υπάρχουν ελπίδες να κερδηθεί,
2 για τι ποσά μιλάμε,
3. σε ποιό δικαστήριο μπορούμε και θα έπρεπε να προσφύγουμε, και 4. αν κερδίσουμε κάποιο ποσό, πως θα μπορούσαμε να εξασφαλίσουμε και να επιβάλλουμε τη πληρωμή του, εμείς επιλέξαμε το δρόμο της αυτοπροβολής, της δημοσιότητας, της φανφάρας, των αντιγερμανικών δηλώσεων, των απειλών για δήμευση της περιουσίας του Ινστιτούτου Γκαίτε, κλπ!
Όσον αφορά τις απειλές περί Εκλογών:
Ας υποθέσουμε πως η Κυβέρνηση  πάει σε εκλογές και καταφέρνει να αυξήσει τη Κοινοβουλευτική της δύναμη.
Και λοιπόν;
Ποιό πρόβλημα που δεν μπορεί να λύσει σήμερα θα το έλυνε μετά τις εκλογές;
Θα ζητήσει την άδεια του εκλογικού σώματος για να χρεοκοπήσουμε; Γιά να εμπλακούμε στην καταστροφική περιπέτεια της επανόδου στη δραχμή;
Και έχουμε τη πολυτέλεια να χάσουμε άλλους 1 1/2 με 2 μήνες με τα εκλογικά; Βούτυρο στο ψωμί των Τούρκων!
Θεωρώ ότι ο Πρωθυπουργός γνωρίζει μέχρι που μπορεί “να τραβήξει το σχοινί” για να μην βρεθούμε όλοι προ πολύ δυσάρεστων εκπλήξεων!
Ήδη έχει παγώσει το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, δεν έχει χαράξει ‘κόκκινη γραμμή’ στο θέμα του νέου κουρέματος του χρέους μας,  ‘δεν άνοιξε μύτη’ όταν τα 11 δισεκ.  του ΤΧΣ μεταφέρθηκαν στη Φραγκφούρτη, έχει δεχθεί την ανάγκη για διατήρηση δημοσιονομικών πλεονασμάτων, και έχει δεχθεί να μην αναλάβει ΚΑΜΙΑ πρωτοβουλία που θα είχε καθαρό δημοσιονομικό κόστος, αν και παραμένει ‘δημιουργικά ασαφής’ η πολιτική του για τις αποκρατικοποιήσεις.
Χρειάζεται όμως να προχωρήσει με πολύ πιο γρήγορους ρυθμούς. Το 70% των Ελλήνων φαίνεται να πιστεύει ότι ο ίδιος καταβάλλει ειλικρινείς προσπάθειες.
 Έχει τη δυνατότητα να κάνει την Ελλάδα τούρμπο.
 Πρέπει όμως να πιστέψει ο ίδιος ότι μπορεί.
 Θα εκπλαγεί με τους πόσους συμμάχους θα βρει δίπλα του.

www.bankingnews.gr

 





Shortlink:

Contact us | About us | Terms & conditions | Privacy policy
Mikrometoxos 2014