Στον κήπο της Ακρόπολης – μια μικρή συνοικία, τα γραφικά Αναφιώτικα

31.07.2016 07:14
Γράφει ο Βασίλης Κρίτσας
http://atexnos.gr/ston-kipo-tis-akropolis/
Όλη η Πλάκα έχει υποταχθεί στα κελεύσματα της τουριστικής ανάπτυξης και του φτηνού φολκλόρ.
Όλη; Όχι. Γιατί μια μικρή συνοικία, τα γραφικά Αναφιώτικα, αντιστέκεται ακόμα στην ισοπέδωση και θα συνεχίζει να το κάνει, όσο υπάρχουν άνθρωποι που την αγαπούν και την προστατεύουν, σαν γαλατικό χωριό που πάει ενάντια στον κανόνα του εκφυλισμού.
Αν τα Αναφιώτικα είναι ο προθάλαμος της Ακρόπολης, έχουν κι αυτά ένα δικό τους προαύλιο: ένα μικρό κήπο, που ενώνει τη συνοικία με την οδό Στράτωνος και δίνει μια μικρή πρόγευση στο διαβάτη για όσα ακολουθούν στην κορυφή του λόφου.
Ο χώρος αυτός ήταν απροσπέλαστος, γεμάτος μπάζα και σκουπίδια που συσσωρεύονταν, ώσπου τον καθάρισε ο Γιώργος Κουτλίδης, τον “απαλλοτρίωσε” για λογαριασμό του Δήμου και τον αξιοποίησε με μεράκι και φροντίδα, στολίζοντάς τον με δικά του μικρά έργα λαϊκής τέχνης (ζωγραφιές, αγιογραφίες, κτλ). Σταδιακά διαμόρφωσε έναν πολύ ωραίο χώρο με δρομάκι και κήπο με ξερολιθιές, στις οποίες ήταν εντοιχισμένα τα έργα (τεχνοτροπία φρέσκο).
Τι σημαίνει όμως Λαϊκή Τέχνη; Είναι τέχνη (κατά κανόνα) ανώνυμη και μαζική, που προέρχεται από το λαό κι απευθύνεται σε αυτόν, διαφορετικά χάνει την αξία και το νόημά της, τον αυθεντικό της χαρακτήρα. Αυτή ήταν κι η βασική έννοια του Γ.Κ. που φιλοτέχνησε το χώρο κι εξέθετε δημόσια τα έργα, σε μια ιδιότυπη ανοιχτή και δημόσια γκαλερί, χωρίς να σκοτίζεται για τυχόν φθορές και μικροκλοπές των έργων. Εξάλλου “εγώ θα χαλάσω πριν από αυτά” συνήθιζε να λέει προφητικά, όταν τον βρήκε η αρρώστια από την οποία κατέληξε, το μακρινό 94′. Άφησε όμως πίσω του κάτι διαχρονικό, που δεν μπήκε ποτέ προς πώληση ως εμπόρευμα, και το χαίρονταν όλοι ανεξαιρέτως.
Ή μάλλον σχεδόν όλοι. Γιατί πάντα θα βρεθεί η εξαίρεση στον κανόνα -που αυτή τη φορά επιβεβαιώνει τον εκφυλισμό. Τον περασμένο Φλεβάρη, άγνωστοι βανδάλισαν το μικρό κήπο, έκλεψαν δεκάδες ζωγραφιές και κατέστρεψαν ό,τι δεν κατάφεραν να ξηλώσουν. Άφησαν πίσω τους μόνο λίγα έργα άθικτα και τη σύντροφο του Κουτλίδη που προσπαθεί να περισώσει οτιδήποτε κι αν σώζεται, για να διαμορφώσει ξανά το χώρο, ώστε να θυμίζει την προηγούμενή του μορφή. Όπως σημειώσαμε και στην εισαγωγή άλλωστε, το σημαντικό είναι να υπάρχουν άνθρωποι που να αγαπούν και να φροντίζουν τις γειτονιές και τη λαϊκή τους ψυχή (μακριά από την υποκρισία και τη βιτρίνα των διάφορων Ατενίστας).
Ως ελάχιστη συμβολή σε αυτή την προσπάθεια, το Ατέχνως φιλοξενεί μαζί με το σημερινό κείμενο κι ένα μικρό φωτογραφικό αφιέρωμα στο χώρο, όπου οι εικόνες μιλάνε από μόνες τους.
2bb722f0-26b1-4f94-be67-4629950af00c
2d8069f1-a264-40ff-9930-87c8403e9605
4d753879-bdaf-49a5-91be-59d8ca71009a
4dab87ca-18a4-414d-8025-cf44bf3e51db
36fd805d-42a4-44d4-bee8-7cac94e961cc
98f38a5b-a26f-46f0-bfe1-e77886aca8d2
0464ad3a-ab08-4ef9-8ee1-fcb00ea6ca76
612a7ca4-4cd7-4d8e-8023-08f4ab3d0a8a
924d46ec-5f54-40cb-bfdd-244b3547bfe0
5620f20c-8631-4e69-b43e-aaf18b1e7e3f
667878d5-7c42-4f09-8d5e-0b5edaa6c556
74595813-9f41-41db-b592-b41ab9b8781c
a8953069-fa45-4edd-b284-6f5e14867059
acd52c83-07b9-4934-acd6-b03e74be0c9f
e13a721a-493c-4328-96bf-64eba63dc662
e27f7236-8591-4cb3-ac42-fdc4aabb0175
fb7f71a1-73e0-4d12-b865-79a46f3c1393




Shortlink:

Contact us | About us | Terms & conditions | Privacy policy
Mikrometoxos 2014