ΤΡΑΠΕΖΕΣ – ELA : Για να κατανοήσουμε την λειτουργία του μηχανισμού στην πράξη

31.01.2015 05:45

Του ΜΑΝΟΥ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ

ΤΡΑΠΕΖΕΣ – ELA : Για να κατανοήσουμε την λειτουργία του μηχανισμού στην πράξη οι ελληνικές τράπεζες είχαν αντλήσει στο τέλος Σεπτεμβρίου του 2014 περί τα 45 δις ευρώ

Εκ των οποίων τα 38,5 δις ευρώ αφορούν την κλασσική χρηματοδότηση μεσαίας διάρκειας (MRO) και τα 6,4 δις ευρώ ρευστότητα σε μακροπρόθεσμα κεφάλαια (LTRO, long-term refinancing operation).

Για να αντλήσουν αυτή την ρευστότητα είχαν δεσμεύσει σε ονομαστικές τιμές 72,4 δις ευρώ σε αξιόγραφα τα οποία εκτιμάται ότι αφορούν:

α) περίπου 40 δις ευρώ ομόλογα με κρατικές εγγυήσεις από τον πρώτο και δεύτερο πυλώνα,

β) 4 δις ευρώ σε κρατικά ομόλογα και

γ)  6 δις ευρώ σε έντοκα γραμμάτια, με το κόστος της χρηματοδότησης από την ΕΚΤ να βρίσκεται στο 0,05%.

ΤΡΑΠΕΖΕΣ – ELA(Ι): Εφόσον τα διαθέσιμα καλύμματα πρώτης διαλογής εξαντληθούν ή η τράπεζα καλύψει το όριο ρευστότητας το οποίο μπορεί να αντλήσει από την ΕΚΤ τότε ξεκινάει ο ELA.

Η γκάμα των αξιόγραφων που μπορούν να αντλήσουν ρευστότητα είναι πολύ μεγαλύτερη καθώς η ΕΚΤ κάνει αποδεικτά καλύμματα από έντοκα ομόλογα, δάνεια, μετοχές, αμοιβαία κεφάλαια.

Επίσης οι τράπεζες λόγω των πρόσφατων ανακεφαλαιοποιήσεων έχουν υψηλότερους δείκτες κεφαλαιακής επάρκειας σε σχέση με το παρελθόν με αποτέλεσμα η δυνατότητα άντλησης ρευστότητας να είναι πολύ υψηλότερη.

ΤΡΑΠΕΖΕΣ – ELA(ΙΙ): Το κόστος της ρευστότητας από τον ELA είναι 1,55% φαινομενικά σημαντικά υψηλότερο από το επιτόκιο ΕΚΤ.

Και τούτο διότι η χρηματοδότηση που οι τράπεζες αποκτούν από την ΕΚΤ με την χρήση κρατικών εγγυήσεων που αποτελεί και την βασική πηγή ρευστότητας έχει κόστος 1,3% υπέρ του δημοσίου.

Δεν παύει όμως να αποτελεί μια δυσμενή εξέλιξη για το επιτοκιακό περιθώριο των τραπεζών.

Οι τέσσερις μεγάλες τράπεζες είχαν φθάσει την έκθεση τους στο ELA 98 δις ευρώ στο τρίτο τρίμηνο του 2012 ενώ στο αποκορύφωμα το σύνολο του τραπεζικού συστήματος στην Ελλάδα είχε αντλήσει περί τα 120 δις ευρώ.

ΤΡΑΠΕΖΕΣ – ELA(ΙΙΙ): Με 1,55% κόστος τα 120 δις ευρώ που δυνητικά θα μπορούσαν να αποτελέσουν την οροφή του συνόλου της ρευστότητας που θα μπορούσαν να δανειστούν οι τράπεζες θα είχε αθροιστικό κόστος 186 εκατ. ευρώ.

Η απώλεια αυτών των εσόδων δεν είναι τόσο δραματική καθώς επιμερίζεται σε τέσσερις τράπεζες που θα έχουν το 2014 συνολικά έσοδα από τόκους 8,7 δις ευρώ.

 

Η κυριότερη διαφοροποίηση μεταξύ του μηχανισμού επειγούσης αρωγής ρευστότητας ή ELA (Emergency Liquidity Assistance) δεν αφορά την ΕΚΤ αλλά την Tράπεζα της Ελλάδος.

Το ρίσκο της μη αποπληρωμής -δηλαδή της ζημίας- βαρύνει το Ελληνικό κράτος. Επίσης η ΤτΕ μπορεί να αποδεχτεί και ενέχυρα που ίσως να είναι αμφιβόλου ποιότητας.

Όταν προβλέφτηκε το ELA, ήταν για μικροποσά, κανένας δεν φαντάστηκε πως κάποια μέρα θα αναγκαστεί να χρηματοδοτεί ένα ολόκληρο τραπεζικό σύστημα όπως έγινε στην Ιρλανδία και στην Ελλάδα το 2012. Είναι φυσικά πολύ πιο ακριβός δανεισμός για τις τράπεζες.

Τι δείχνει το παρελθόν (1): H περίπτωση της Κύπρου. Στις 21 Μαρτίου του 2013 η διοικούσα επιτροπή της ΕΚΤ ανακοίνωσε ότι ο μηχανισμός του ELA θα διατηρηθεί και μετά τις 25 Μαρτίου εφόσον η χώρα βρισκόταν υπό την ομπρέλα δημοσιονομικού προγράμματος της Ε.Ε και του ΔΝΤ.

Στις 25 Μαρτίου η συμφωνία μεταξύ Κύπρου και ΕΕ/ΔΝΤ διατήρησε την λειτουργία του μηχανισμού. Σημειώνεται ότι η Τράπεζα Κύπρου στον τελευταίο ισολογισμό της έχει 7,6 δις ευρώ, περίπου 3,4 δις ευρώ λιγότερα από τον Ιούνιο του 2013.

Τι δείχνει το παρελθόν (2): H περίπτωση της Ιρλανδίας. Στις 19 Νοεμβρίου του 2010 ο υπουργός Οικονομικών της Ιρλανδίας σε επιστολή του στον τότε πρόεδρο της ΕΚΤ κ. Τρισε δεσμεύτηκε να αναλάβει δημοσιονομικές δράσεις και να αναδιαρθρώσει το τραπεζικό σύστημα

Προκειμένου οι Ιρλανδικές τράπεζες να εξασφαλίσουν πρόσβαση στον ELA. Η κυβέρνηση της Ιρλανδίας εγγυήθηκε για την αποπληρωμή των κεφαλαίων μέσω της Ιρλανδικής Κεντρικής Τράπεζας

Τι πρέπει να κρατήσουμε από τον ELA: α) Είναι μηχανισμός ρευστότητας που δανείζει τράπεζες και όχι κράτη

β) Το παρελθόν δείχνει ότι υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις δημοσιονομικού προγράμματος μπορεί να επεκταθεί η διάρκεια του

γ) Έχει υψηλότερο κόστος και συγκεκριμένη διάρκεια για τις τράπεζες.

Επομένως ο πραγματικός κίνδυνος για τις τράπεζες είναι η αστοχία επίτευξης κάποιας συμφωνίας που να επιτρέπει την πρόσβαση στην ρευστότητα ή να θέτει σε κίνδυνο την χρονική διάρκεια μια τέτοιας χρηματοδότησης.

*Τα όσα αναγράφονται στη στήλη είναι προιόν δημοσιογραφικής έρευνας και δεν αποτελούν προτροπή αγοράς, πώλησης ή διακράτησης μετοχών



Shortlink:

Contact us | About us | Terms & conditions | Privacy policy
Mikrometoxos 2014