Τελικά οι Ελβετοί δεν είναι “χρυσόφιλοι”… [του Δημήτρη Τζάνα]

01.12.2014 19:06

Τελικά οι Ελβετοί δεν είναι “χρυσόφιλοι” και απορρίπτουν στην πλειονότητά τους την “φετιχιστική” αντίληψη σύνδεσης της νομισματικής κυκλοφορίας με την διατήρηση αποθεμάτων χρυσού. Αντίληψη που στον 20 αιώνα καταρρίφτηκε δύο φορές, επισημαίνει ο Δημήτρης Τζάνας:

Στη δεκαετία του ‘30 (1933) οπότε εγκαταλείφθηκε ο χρυσούς κανόνας (εκδιδόμενες ποσότητες χρήματος να αντικρίζονται από αποθέματα χρυσού) καθώς η μεγάλη οικονομική κρίση επέβαλλε την άσκηση επεκτατικής νομισματικής πολιτικής, μεταξύ άλλων, αφού η κατάρρευση Πιστωτικών Ιδρυμάτων έκανε επιτακτική την προς αυτά παροχή ρευστότητας για τη διάσωσή τους δεδομένου ότι είχαν στραγγίσει από τις υπεραναλήψεις. Εδραιώθηκε δε η πεποίθηση ότι σε τέτοιες συνθήκες οι Κεντρικές Τράπεζες πρέπει να επιτελούν το ρόλο του έσχατου δανειστή (lender of last resort).

Το 1971 οπότε οι ΗΠΑ αρνήθηκαν την μετατροπή των ευρωδολαρίων της Γαλλίας σε χρυσό στην ισοτιμία που είχε καθοριστεί στο “Bretton Woods” το 1944 (1 ουγγιά = 35 δολάρια). Αυτό ήταν το αποτέλεσμα της υπερπροσφοράς δολαρίων από την Federal που είχε κορυφωθεί για τη χρηματοδότηση του πολέμου στο Βιετνάμ και της δεσπόζουσας θέσης του δολαρίου στις διεθνείς συναλλαγές σε συνδυασμό με το ρόλο του σαν κυρίου μέσου αποθήκευσης αξίας διεθνώς.

Τελικά σήμερα, αναγνωρίζουμε στο χρυσό την ιδιαιτερότητά του ως μέταλλο (μικρές ποσότητες-υψηλή αξία, εύχρηστο, ευμετακόμιστο κοκ) που το καθιστά κυρίαρχη πρώτη ύλη για την κατασκευή κοσμημάτων, ενώ η σπανιότητά του το καθιστά επενδυτική επιλογή από σημαντική μερίδα επενδυτών, με αποτέλεσμα να κατέχει και ιδιαίτερη θέση ανάμεσα στα Εμπορεύματα που διεκδικούν κατά καιρούς ρόλο “επενδυτικού καταφυγίου”.

Με τα δεδομένα αυτά, αρκετές Κεντρικές Τράπεζες διακρατούν και σήμερα μέρος των αποθεμάτων τους υπό μορφή χρυσού, προβαίνοντας σε αυξομείωσή τους ανάλογα με τις τρέχουσες τιμές και τις εκτιμήσεις τους για τις μελλοντικές. Είναι όμως πλήρως αποδεκτό ότι η άσκηση της νομισματικής πολιτικής (αγοραπωλησίες τίτλων-αυξομείωση παρεμβατικού επιτοκίου και άλλες ενέργειες) οφείλει να γίνεται με κριτήριο την αντιμετώπιση της οικονομικής συγκυρίας και μόνο. Σε αυτό συνομολογούν οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία, η Αγγλία και η Ε.Ε., παρά τη στάση του Βερολίνου που θεωρεί ότι η μαζική αγορά τίτλων επιφέρει αύξηση της νομισματικής κυκλοφορίας που είναι παράνομο κατά Μάαστριχτ.

Έχει δε μπει “ταφόπετρα” στη σύνδεση της νομισματικής κυκλοφορίας με τα αποθέματα χρυσού. Πολλώ δε μάλλον που το σημερινό χρηματοπιστωτικό περιβάλλον βρίθει προϊόντων τόσο στις υποκείμενες Αγορές (Μετοχές-Ομολόγα-Νομίσματα-Εμπορεύματα) όσο και στις υπερκείμενες (Αγορές Παραγώγων). “Μόνο οι OTC συναλλαγές στα Παράγωγα (που δεν περνάνε από διαδικασία εκκαθάρισης δηλ.) φτάνουν τα 700 τρισ δολάρια, όσο δηλαδή 10 παγκόσμια ΑΕΠ, αναφέρει ο σύμβουλος επενδύσεων της TecGroup.





Shortlink:

Contact us | About us | Terms & conditions | Privacy policy
Mikrometoxos 2014