Το Ισλαμικό Κράτος κατέλαβε την πόλη της Παλμύρας

22.05.2015 11:14

 

Γιατί η κυβέρνηση και ο στρατός δεν αγωνίστηκαν πιο σκληρά για να κρατήσουν την πόλη και τις πετρελαιοπηγές της; Και τώρα οι φανατικοί ισλαμιστές θα επιδοθούν σε ένα όργιο πολιτιστικής καταστροφής, όπως έκαναν στο Ιράκ;

Θα περάσει κάποιος καιρός, για να μάθουμε, αν μάθουμε ποτέ, τις ακριβείς συνθήκες υπό τις οποίες κατελήφθη η Παλμύρα. Ωστόσο, ο ιδιοκτήτης του καφέ που φώναξε «Προδοσία! Είναι προδοσία», την ώρα που αποχωρούσαν οι στρατιώτες και η αστυνομία, κινεί κάποιες υποψίες. Οι δημόσιες σχέσεις είναι ένα αναπόσπαστο μέρος του πολέμου και η απώλεια της Παλμύρας μπορεί να δουλέψει για τον Πρόεδρο Μπασάρ αλ-Άσαντ.

Κάτι παρόμοιο συνέβη και με το Ντουμπρόβνικ, το Αδριατικό κόσμημα της Κροατίας, το 1991, κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία. Ο αγώνας για το Ντουμπρόβνικ ήταν ένα κρίσιμο σημείο καμπής στην εν λόγω σύγκρουση, όχι επειδή οι Κροάτες συγκέντρωσαν πόρους μέσα στην πόλη για να την υπερασπιστούν, αλλά γιατί δεν το έκαναν -είτε από επιλογή είτε επειδή δεν διέθεταν τους πόρους- μέχρι πολύ αργότερα. Ο διοικητής της πόλης, Nojko Marinovic (ο οποίος την εποχή εκείνη είχε το δύσκολο έργο να ενημερώνει καθημερινά –κρύβοντας λόγια- τους δημοσιογράφους, μεταξύ των οποίων και εμένα) είπε αργότερα πως ο ίδιος είχε συνειδητοποιήσει γρήγορα πως «η πόλη ήταν ουσιαστικά ανυπεράσπιστη».

Dubrovnik under siege in 1991.

To Dubrovnik υπό πολιορκία το 1991.

Η σερβική μονάδα του γιουγκοσλαβικού στρατού ουσιαστικά περπάτησε ως το Ντουμπρόβνικ, βρήκε μικρή αντίσταση στις υλικοτεχνικές περιπλοκές της λεηλασίας και πολιόρκησε.

Εξαφάνισαν τη σύγχρονη πόλη έξω από την τείχη της αρχαίας πόλης και ήταν τόσο ανόητοι ώστε να ρίξουν αρκετές βόμβες στην αναντικατάστατη Αρχαία Ενετική Πόλη (ενώ είχαν πει ότι δεν θα το έκαναν). Η διεθνής γνώμη έβαλε την «ταμπέλα» των βαρβάρων στους Σέρβους -σε έναν πόλεμο όπου, μέχρι τότε, πολλοί άνθρωποι είχαν αισθανθεί πως δεν ωφελεί κανέναν.

Ο κόσμος γνωρίζει ήδη πως το Ισλαμικό Κράτος αποτελείται από βάρβαρους, αλλά δεν έχει ακόμη ταχθεί με το μέρος του Άσαντ. Από την έναρξη της συριακής σύγκρουσης πριν από τέσσερα χρόνια, ο στόχος του Άσαντ ήταν να πείσει τον κόσμο ότι ο ίδιος αποτελεί μικρότερο πρόβλημα και είναι απαραίτητος για να ανακόψει την άνοδο του ισλαμιστικού εξτρεμισμού. Αυτός είναι ο λόγος που επέτρεψε την ανάπτυξη του Ισλαμικού Κράτους, στέλνοντας τη δύναμη πυρός του εναντίον πιο αδύναμων ανταρτών. Έτσι, ενώ η κατάληψη της Παλμύρας ήταν μια σημαντική επιτυχία για το Ισλαμικό Κράτος, για τον Άσαντ -είτε τυχαία, είτε βάσει σχεδίου- η περιοχή με τη βαριά πολιτιστική κληρονομιά μπορεί να χαρίσει τελικά μια νίκη προπαγάνδας, όπως χάρισε και το Ντουμπρόβνικ στους Κροάτες.

Το ερώτημα για το Ισλαμικό Κράτος είναι αν θα εκπληρώσει τις προσδοκίες με το να καταστρέψει άλλον έναν αναντικατάστατο θησαυρό της ανθρώπινης ιστορίας. Κρίνοντας από το ιστορικό του στο Ιράκ, πιθανώς θα το κάνει. Ωστόσο, ο σεβασμός για την Παλμύρα ξεπερνά το χάσμα της Συρίας, και το Ισλαμικό Κράτος έχει κατά καιρούς δείξει την ανάγκη του να φαίνεται πιο Σύριο και λιγότερο ξένο για να συγκεντρώσει μεγαλύτερη τοπική υποστήριξη. Κανείς μπορεί μόνο να ελπίζει.





Shortlink:

Contact us | About us | Terms & conditions | Privacy policy
Mikrometoxos 2014