Αταξική κοινωνία…

17.11.2015 12:30

ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Σερένα Νομικού είναι επιχειρηματίας και μουσικός, με σπουδές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, αρθρογράφος σε πολιτικά, κοινωνικά και ψυχολογικά θέματα.

 

Θα συμπεριλαμβάνει το 99,9% των κατοίκων της Ελλάδας και θα διοικείται από μία κυβέρνηση που θα μιλάει με αριστερή φωνή, για να μην επαναστατεί ο όχλος, ενώ θα πράττει δεξιά, στη βάση της νεοφιλελεύθερης νομοθεσίας που ψηφίζεται.

Αυτό που ακούει κανείς από το πρωί μέχρι το βράδυ στις τηλεοράσεις είναι οι συντάξεις. Πόσο μειώθηκαν, πώς θα ζήσουν οι συνταξιούχοι με δεκάρες, αν θα τις παίρνουν στο μέλλον, τι θα γίνει με τις επικουρικές και όλα τα υπόλοιπα.

Ο στόχος είναι βέβαια να συνηθίσουν οι Έλληνες στην ιδέα σταδιακά, μέσω της συνεχούς επανάληψης. Έτσι θα αποκλιμακωθούν οι αντιδράσεις και θα δεχτεί ο καθένας στωικά τη μοίρα του, αφού θα έχει πειστεί πως δεν γίνεται αλλιώς.

Το δεύτερο έχει σχέση με τα εφάπαξ των δημοσίων υπαλλήλων, αυτών που ουσιαστικά έφεραν στην εξουσία τη σημερινή κυβέρνηση. Θα πάρουν τα μισά, θα πάρουν το ένα τρίτο, ίσως καθόλου. Κανένας δεν ξέρει και δεν ακούγεται ποτέ μία σαφής απάντηση, μέχρι να το συνηθίσουν και αυτοί. Όλα ζητήματα εκτόνωσης, να φεύγει σιγά-σιγά ο ατμός από την κατσαρόλα, για να μην εκραγεί.

Χωρίς να υποτιμάω τα δύο παραπάνω θέματα, με ενοχλεί σε αφάνταστο βαθμό το ότι δεν γίνεται καμία συζήτηση για τους επιχειρηματίες που δεν προλαβαίνουν να χρεοκοπούν. Έστω προσχηματικά. Νομίζει δε κανείς πως πρόκειται για πολίτες δεύτερης κατηγορίας και για μανιακούς φοροφυγάδες, παρά το ότι αυτοί ζουν όλους τους υπόλοιπους. Η αιτία όμως είναι ίσως άλλη.

Μήπως πρέπει να κλείσουν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, γιατί κανείς δεν τις χρειάζεται; Μήπως για να ανοίξει εντελώς ο δρόμος στις πολυεθνικές, οπότε να είναι πλήρης η εξάρτηση της χώρας;

Ακόμη πιο ενοχλητική τώρα είναι η αδιαφορία για τα νέα παιδιά που έχουν χάσει πια τον προσανατολισμό και την ταυτότητα τους, αφού δεν βρίσκουν δουλειά. Όσο για αυτούς που θέλουν να σπουδάσουν, το μόνο που ενδιαφέρει την Πολιτεία είναι να μην ανοίξουν ιδιωτικά πανεπιστήμια, λες και είναι μεγάλο έγκλημα.

Πλήρης αδιαφορία λοιπόν για τους νέους ανθρώπους που αναγκάζονται να σπουδάσουν στο εξωτερικό, επειδή το σύστημα δεν διαθέτει αρκετές θέσεις και αρνείται πεισματικά να αφήσει τους ιδιώτες να τις δημιουργήσουν. Οι γονείς πληρώνουν, τα χρήματα τους φεύγουν στο εξωτερικό μαζί με τα παιδιά τους, χωρίς κανένας να δίνει σημασία στην απίστευτη αυτή αιμορραγία. Εκτός εάν είναι σκόπιμη, όπως όλα τα υπόλοιπα, για ευνόητους λόγους, οπότε αλλάζουν τα πράγματα.

Analyst-new-smaller-logo-2

Δεν μπορώ όμως να καταλάβω, εάν υποθέσει κανείς πως τα παραπάνω δεν είναι σκόπιμα, πώς θέλει αυτή η χώρα να έχει ανάπτυξη, χωρίς να υπάρχουν επιχειρήσεις. Πώς θα παράγει περισσότερο, πώς θα αυξηθούν οι εξαγωγές και πώς θα γίνουν οι επενδύσεις που όλοι επικαλούνται, χωρίς να κάνουν πρακτικά τίποτα για τους επιχειρηματίες. Όχι για να τους βοηθήσουν, αλλά για να μην τους τοποθετούν συνέχεια εμπόδια.  

Γνωρίζω βέβαια από τον εαυτό μου πως πάντοτε θα υπάρχουν επιχειρηματίες, όσα εμπόδια και αν τους βάζει το κράτος. Η αιτία είναι πως ο συγκεκριμένος ανθρώπινος χαρακτήρας τοποθετεί πάνω από όλα την ελευθερία και την ανεξαρτησία του. Αυτός είναι άλλωστε ο κύριος λόγος που προσπαθεί να κερδίζει χρήματα, αφού χωρίς αυτά δεν είναι ποτέ κανείς ελεύθερος.

Επί πλέον, δεν θέλει να έχει κανέναν πάνω από το κεφάλι του, σιχαίνεται να παρακαλάει οποιονδήποτε, σπάνια παραπονιέται, δεν περιμένει κάτι από τους άλλους και δεν δίνει ποτέ σημασία στα προβλήματα, ψάχνοντας συνεχώς για τις λύσεις τους. Δυστυχώς όμως, για όλους αυτούς τους λόγους δεν δίνει καμία σημασία στην Πολιτική, με αποτέλεσμα σε όλα τα κόμματα να υπερισχύουν οι δημόσιοι υπάλληλοι. Όχι αυτού που πραγματικά δουλεύουν αλλά οι άλλοι, με τα γνωστά αποτελέσματα.

Η κρίση όμως έχει επιδεινώσει πολύ τις συνθήκες της επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα. Σαν να μην έφτανε μόνο αυτό, κυβερνάει ένα κόμμα που έχει τον κρατισμό ως βασικό του λάβαρο. Που αδιαφορεί εντελώς για οτιδήποτε μπορεί να φέρει πλούτο στη χώρα. Γνωρίζοντας δε τις αδυναμίες του, δεν το προσπαθεί καθόλου, αφού του είναι πολύ πιο εύκολο το μοίρασμα της φτώχειας.

Επομένως, όσο ανθεκτικοί και επίμονοι να είναι οι επιχειρηματίες, εννοώ πάντοτε τους μικρομεσαίους, ο θάνατος τους, μαζί με αυτόν της μεσαίας τάξης, είναι μάλλον προδιαγεγραμμένος. Στη μία πλευρά θα μείνουν οι ελάχιστοι Ολιγάρχες, οι περισσότεροι ως υπηρέτες των πολυεθνικών, ενώ στην άλλη μία εξαθλιωμένη μάζα, η οποία δεν θα ξέρει ποτέ τι θα της ξημερώσει την επόμενη ημέρα.

Ουσιαστικά λοιπόν θα δημιουργηθεί μία αταξική κοινωνία, τουλάχιστον όσον αφορά το 99,9% των κατοίκων της Ελλάδας (σκόπιμα δεν γράφω Έλληνες). Με μία κυβέρνηση που θα μιλάει με αριστερή φωνή για να μην αντιδράει ο όχλος, ενώ θα ενεργεί ακραία δεξιά, με τη νεοφιλελεύθερη νομοθεσία που ήδη ψηφίζεται. Η πλήρης σχιζοφρένεια.

Οι μετανάστες έχουν σίγουρα το ρόλο τους σε αυτή τη διαδικασία, κρίνοντας από το σουηδικό πείραμα. Θα εργάζονται με πολύ λιγότερα χρήματα, θα έχουν ελάχιστες απαιτήσεις και θα παρασύρουν όλους τους υπόλοιπους. Ταυτόχρονα θα αποδυναμώνουν τις αντιδράσεις, τις διαμαρτυρίες και τις απεργίες των Ελλήνων, εξουδετερώνοντας τες πολύ γρήγορα.

Κατανοώ βέβαια πως έχουν απόλυτο δίκιο που έρχονται στην Ευρώπη και θεωρώ πολύ σωστή την υποδοχή τους από τους Έλληνες, αφού προσπαθούν να ξεφύγουν από τις εμπόλεμες πατρίδες τους, ειδικά οι Σύριοι.

Δεν καταλαβαίνω όμως γιατί από τη μία πλευρά συνεχίζουν να βομβαρδίζουν τη Συρία οι μεγάλες δυνάμεις, ενώ από την άλλη παραπονιούνται για την επέλαση των τρομοκρατημένων, αδυνατώντας δήθεν να την αντιμετωπίσουν. Είναι ασφαλώς οξύμωρο και τα οξύμωρα μου δημιουργούν πάντοτε υποψίες.

Υποψίες μου προκάλεσαν και τα τρομοκρατικά χτυπήματα στο Παρίσι. Ήταν πολύ οργανωμένα, για να πιστέψω όλα αυτά που λέγονται. Πάντως, πολύ φοβάμαι πως το λογαριασμό θα τον πληρώσει πάλι η Ελλάδα, αφού μάλλον εδώ θα αποκλειστούν οι πρόσφυγες.

Η εντύπωση μου λοιπόν είναι πως σύντομα δεν θα μιλάμε για Έλληνες, αλλά για κατοίκους της Ελλάδας. Μίας χώρας που θα έχει εγκαταλειφτεί από αυτούς που μειώθηκε δραστικά το βιοτικό τους επίπεδο, ενώ θα έχει καταληφθεί από εκείνους που θεωρούν το υπάρχον πλουσιοπάροχο, έχοντας υποφέρει τα πάνδεινα στις χώρες τους.

Απαισιοδοξία; Λάθος προβλέψεις; Υπερβολές; Συγκεχυμένα νοήματα; Μπορεί, αλλά δεν βλέπω κάτι άλλο. Ίσως να διακρίνουν κάτι που εμένα μου διαφεύγει οι άλλοι, οπότε πρόθυμα θα το δεχτώ. Δυστυχώς όμως, δεν έχω πολύ μεγάλες ελπίδες.

Εν τούτοις, όποιος με ρωτάει αν θα πρέπει να φύγει από την Ελλάδα για να δουλέψει στο εξωτερικό, αφού εδώ δεν υπάρχει μέλλον, του απαντάω κατηγορηματικά ΟΧΙ. Πρέπει να μείνουμε όλοι εδώ και να υπερασπιστούμε την Ελλάδα με όλες μας τις δυνάμεις. Δεν είναι καθόλου εύκολο φυσικά, αλλά πρέπει να προσπαθήσουμε. Σε κανέναν δεν χαρίστηκε ποτέ τίποτα, οπότε δεν θα χαριστεί ούτε σε εμάς.

 





Shortlink:

Contact us | About us | Terms & conditions | Privacy policy
Mikrometoxos 2014