Βασίλης Σκουντής: Η Ελλάδα που δυστυχώς πτωχεύει και στο μπάσκετ

16.09.2015 10:34

ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΣΚΟΥΝΤΗ

Την ώρα που η μπάλα έφευγε από τα χέρια του Γιάννη Αντετοκούνμπο, μαζί της ταξίδευε και η τελευταία ελπίδα της Εθνικής να νικήσει τον κακό δαίμονά της, να πετύχει την περιβόητη εξιλέωση και να επιστρέψει εκεί όπου (υποτίθεται) ότι αξίζει να βρίσκεται…

Υποτίθεται, διότι μετά από πέντε ήττες σε καθοριστικούς αγώνες και ισάριθμες αποτυχημένες απόπειρες να ξαναβρεθεί στη ζώνη των μεταλλίων, προφανώς δεν υπάρχει ούτε λόγος, αλλά ούτε η στοιχειώδης τεκμηρίωση για να συνεχίζουμε τον βαυκαλισμό περί του μετάλλου και της εξυπνάδας μας…

Τελικώς είχε δίκιο ο… Καμμένος, όταν (όπως έγραφα χθες εδώ) έλεγε πως «όταν γεννιέται κάτι καινούργιο, το παλιό αρνείται να πεθάνει». Δυστυχώς χθες αποδείχτηκε πως το μεν παλιό (κόμπλεξ μας απέναντι στους Ισπανούς) είναι εφτάψυχο, το δε επίδοξο καινούργιο πέθανε στη γέννα!

Βεβαίως ο Κατσικάρης έσπευσε να τονίσει ότι «όποιος κι αν είναι ο προπονητής, αυτή η ομάδα έχει μέλλον», αλλά τέτοια ώρα, τέτοια λόγια, Φώτη μου. Δεν ξέρω εάν αυτή η ομάδα θα έχει μέλλον και σε ποιες σφαίρες θα εκτείνεται αυτό, σίγουρα πάντως απώλεσε αφελώς και (τολμώ να γράψω) βλακωδώς μια μεγάλη ευκαιρία να επανακάμψει στην κεντρική σκηνή και αντί να παίξει για ένα μετάλλιο, θα αρκεστεί στη διεκδίκηση της πέμπτης θέσης, που ωχριά μπροστά στις δεδηλωμένες φιλοδοξίες και στους ανομολόγητους πόθους…

Δυστυχώς επτωχεύσαμεν, λοιπόν! Ολα όσα είχαν προαναγγελθεί σε επίπεδο στοχεύσεων και τακτικής έμειναν στο ράφι των αποδυτηρίων και στα πινακάκια. Από την πρώτη στιγμή η ομάδα φάνηκε ευπαθής στην επίθεση, λόγω των αβίαστων λαθών της και ευάλωτη στην άμυνα, όπου οι Ισπανοί έκαναν πάρτι στα pick n’ roll, προεξάρχοντος του Πάου Γκασόλ, ο οποίος έκανε δωρεάν επίδειξη στα διαφορετικά τελειώματα των φάσεων.

Η Εθνική δεν εκμεταλλεύτηκε κανένα από τα σημεία της (θεωρητικής ή ουσιαστικής) υπεροχής της απέναντι στους Ισπανούς: ούτε τον βαθύτερο πάγκο ούτε το δίδυμο των ψηλών ούτε την πολυφωνία της περιφέρειάς της. Οι δυο τρεις ψιλές (σαν αυτές που είχε ρίξει πριν από δυο χρόνια στη Λιουμπλιάνα ο starter Kαββαδάς στον Μαρκ Γκασόλ) δεν έπεσαν ποτέ, το rotation δεν άνοιξε, το αμυντικό κάστρο παραδόθηκε στην πολιορκία των Μπουλς (Γκασόλ, Μίροτιτς), οι επιθέσεις εξελίσσονταν αργά και χωρίς καλές αποστάσεις και αντί να τους βάλουμε εμείς στο τριπάκι μας, μας έχωσαν αυτοί στο βρακί τους!

Αμ το άλλο; Η ελληνική ομάδα όχι μονάχα δεν εκμεταλλεύτηκε το momentum το οποίο διέθετε στην τρίτη περίοδο (χάρη στην αυξημένη ενέργεια που έβγαλε και στο καθάρισμα του μυαλού), αλλά το πούλησε κιόλας φτηνά σε ένα καταστροφικό τετράλεπτο (από το 29′ έως το 33′) και χαντακώθηκε από μόνη της! Υποτάχθηκε ξανά στο στιλ των Ισπανών που συν τοις άλλοις εκτέλεσαν 15 βολές περισσότερες, έχασε την ψυχραιμία της, πούλησε την μπάλα σε κρίσιμες φάσεις και εν κατακλείδι (ωθούμενη από το ένστικτο του Αντετοκούνμπο και του Καλάθη) βρέθηκε στα τελευταία δευτερόλεπτα να κυνηγάει χίμαιρες, με ό,τι αυτό συνεπάγεται…

Δεν ξέρω εάν ηττηθήκαμε περισσότερο από τις φανέλες των Ισπανών και από τα φοβικά συμπλέγματα που κουβαλάμε. Αυτή είναι μια σοβαρή υπόθεση που ωστόσο ξεφεύγει από τα μπασκετικά πλαίσια και χρήζει ψυχανάλυσης! Σίγουρα πάντως χάθηκε μια πολύ μεγάλη ευκαιρία να ξανασηκώσει αυτή η ομάδα το ανάστημά της και είναι αμφίβολο εάν, πού και πότε θα την ξαναβρεί…





Shortlink:

Contact us | About us | Terms & conditions | Privacy policy
Mikrometoxos 2014