Γρήγορα ναι, πολιτικά όχι

20.02.2016 10:42

Με διαρροές και μάλιστα αντικρουόμενες μεταξύ τους επιχειρεί η κυβέρνηση να καλύψει τις παραφωνίες των στελεχών της, την ώρα που ο Αλέξης Τσίπρας προσπαθούσε να λύσει τον γρίφο του προσφυγικού στη σύνοδο Κορυφής.

Η γκάφα του Παναγιώτη Σγουρίδη, ο οποίος δεν είπε βέβαια τίποτε περισσότερο από την κυνική αλήθεια, αλλά την είπε την πλέον ακατάλληλη στιγμή, προκάλεσε αναταράξεις στο κυβερνητικό στρατόπεδο. Το εντυπωσιακό είναι πως ακολούθησαν οι λάθος χειρισμοί στην υπόθεση των κρίσεων, με τον Μανώλη Σφακιανάκη να αναδεικνύεται σε πρόσωπο της επικαιρότητας. Επιστέγασμα όλων αυτών οι δειλές δηλώσεις, ακόμα και του εξαδέλφου Γ. Τσίπρα, μέσω των οποίων δικαιωνόταν ο Π. Σγουρίδης, ο οποίος στο μεταξύ είχε παραιτηθεί.

Γράφαμε και στο ακριβώς προηγούμενο φύλλο πως ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει την πολυτέλεια του ανασχηματισμού αυτή την περίοδο έτσι, ώστε να βάλει μια σχετική τάξη στην κυβέρνησή του. Η παραίτηση Σγουρίδη ήρθε να ανατρέψει το δεδομένο, έστω και αν πρόκειται για μεμονωμένη περίπτωση. Πλέον δεν αποκλείεται ο πρωθυπουργός να προχωρήσει σε διορθωτικές κινήσεις, οι οποίες θα έχουν όμως ένα κοινό χαρακτηριστικό: τα κομματικά στελέχη, είτε πρόκειται για προερχόμενα από τον ΣΥΡΙΖΑ είτε από τους ΑΝ.ΕΛ., θα πρέπει να βολευτούν στις βουλευτικές –όσοι διαθέτουν– θέσεις και να αφήσουν τη διακυβέρνηση σε άλλα πρόσωπα, κυρίως τεχνοκράτες.

Αυτή είναι η εισήγηση που έχει δεχθεί ο Αλέξης Τσίπρας και η οποία μάλλον κερδίζει έδαφος. Άλλωστε το παράδειγμα της υπηρεσιακής κυβέρνησης είναι πρόσφατο και άκρως διαφωτιστικό: ο Νίκος Χριστοδουλάκης εκτόξευσε το ΕΣΠΑ, απλά και μόνο υπογράφοντας τους φακέλους που βρίσκονταν εγκλωβισμένοι στο υπουργικό γραφείο, ενώ αντίστοιχες επιτυχίες σημειώθηκαν στον σύντομο χρόνο ζωής της και σε άλλα υπουργεία.

Ο λόγος είναι απλός: όσοι δεν είχαν καμία αγκύλωση, δεν είχαν να υπολογίσουν πολιτικό –αλλά και οικονομικό– κόστος. Το μόνο που είχαν υποχρέωση ήταν να είναι αποτελεσματικοί.

Αν, λοιπόν, εντέλει ο Π. Σγουρίδης παραδώσει το χαρτοφυλάκιό του, όλες οι ενδείξεις είναι πως αυτό δεν θα γίνει προς έναν συνάδελφό του αλλά προς κάποιον τεχνοκράτη τον οποίο θα επιλέξει ο πρωθυπουργός. Και τότε δεν αποκλείεται την τύχη του να ακολουθήσουν και άλλοι –όχι της πρώτης γραμμής– με στόχο να γίνει η δουλειά πιο γρήγορα. Ένας αναπληρωτής υπουργός ή υφυπουργός, ο οποίος δεν είναι πολιτικό πρόσωπο, προσφέρει επιπλέον την ασφάλεια –επικοινωνιακά– στην κυβέρνηση να μη «χρεωθεί» το κόστος. Έστω και αν η απόφαση είναι πολιτική. Και ταυτόχρονα τα πολιτικά στελέχη θα μπορούν να διαχειρίζονται πάντα το επικοινωνιακό κόμματι.

Κατά παράφραση, λοιπόν, του γνωστού διαφημιστικού σλόγκαν,  η… πρακτική «γρήγορα ναι, πολιτικά όχι» δείχνει να κερδίζει έδαφος για να αποφευχθούν τα χειρότερα. Κατά πόσο αυτό όμως θα αποτελέσει εχέγγυο για τη συνέχιση του ψαλιδισμένου, έστω, κυβερνητικού έργου, είναι μια άλλη υπόθεση. Οι υπηρεσιακοί παράγοντες σίγουρα δεν μπορούν να ασκήσουν ουσιαστική διακυβέρνηση. Έστω κι αν αυτό αποτελέσει… άλλοθι για το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, όταν θα έρθει η ώρα του απολογισμού και της προσφυγής στις κάλπες.

apopsi.gr





Shortlink:

Contact us | About us | Terms & conditions | Privacy policy
Mikrometoxos 2014