Η υπόθεση Πανούση είναι επικίνδυνα σοβαρή για να υποτιμηθεί

12.11.2015 01:25

Η υπόθεση Πανούση είναι επικίνδυνα σοβαρή για να υποτιμηθεί

Η υπόθεση με τις αποκαλύψεις Πανούση, είναι πολύ σοβαρή για να υποτιμηθεί. Ασχέτως αν στην κυβέρνηση έγινε συντονισμένη προσπάθεια υποβάθμισης έως και γελοιοποίησης του ζητήματος, η ιστορία αυτή είναι επικίνδυνα σοβαρή για να υποτιμηθεί.
Σε μια χώρα που έχει δεκάδες νεκρούς τα τελευταία 35 χρόνια από τρομοκρατικές επιθέσεις και από εμπρησμούς «αγανακτισμένων», από ακρωτηριασμούς μέσω βομβών, από δολοφονίες αστυνομικών από κακοποιούς ή τρομοκράτες, οι καταγγελίες του Γ. Πανούση, μόνο παράλογες δε θα πρέπει να φαντάζουν. Προ ελάχιστων ετών, ο υπασπιστής του πρώην υπουργού δημόσιας τάξης Μ. Χρυσοχοΐδη έχασε τη ζωή του από δέμα – βόμβα που προορίζονταν για τον ίδιο τον υπουργό. Δεκάδες οι περιπτώσεις με εμπρησμούς, γκαζάκια, πιστολίδια, «γαζώματα», ανατινάξεις και άλλες εκφοβιστικές ή δολοφονικές επιθέσεις.
Ο Γ. Πανούσης δεν είναι ούτε κανένας που έκανε όνομα – πολιτικό ή άλλο – σε κάποιο περιφερειακό τηλεοπτικό σταθμό, ούτε δοξάστηκε μέσω των social media, ούτε έγινε γνωστός από πρωινές τηλεοπτικές εκπομπές (όπως άλλοι μετέπειτα… υπουργοί). Τίποτα από αυτά.
Ο Γ. Πανούσης είναι εδώ και κάποιες δεκαετίες γνωστός καθηγητής εγκληματολόγος, επώνυμος, σοβαρός, δεν έχει δώσει δικαιώματα «ελαφρότητας» ή μη συνειδητοποίησης της λεπτότητας (ειδικά) τέτοιων ζητημάτων που άπτονται άμεσα και επηρεάζουν την ποιότητα της δημοκρατίας. Ναι, ερωτήματα υπάρχουν για το timing των καταγγελιών. Ίσως όμως τώρα να μπόρεσε να βρει ή να «δέσει» τα στοιχεία.
Στην Ελλάδα της ελαφρότητας όμως, είναι ικανοί κάποιοι να εστιάσουν στο δευτερεύον ζήτημα – που είναι τοtiming – παρά στο πρωτεύοντα, που είναι τα πραγματικά γεγονότα ή οι πραγματικές, ιδιαίτερα σοβαρές καταγγελίες! Κανένας – πόσο μάλλον αν ανήκει σε όσους κυβερνούν χώρα – δεν δικαιούται να υποτιμάει αυθαίρετα, να κρίνει αυθαίρετα και να (προ)δικάζει αυθαίρετα βγάζοντας ετυμηγορία για τη σοβαρότητα των καταγγελιών.
Χωρίς λοιπόν να γνωρίζουν την υπόθεση και το τι ακριβώς στοιχεία έδωσε στην εισαγγελία ο κ. Πανούσης, ένας εξαιρετικά μεγάλος αριθμός μελών της κυβέρνησης, έδειξε πρωτοφανή προπέτεια και αδικαιολόγητη βιασύνη.
Ο κ. Σκουρλέτης είπε ότι «δεν είναι σοβαρός ο τρόπος με τον οποίο ο Γ. Πανούσης διαχειρίστηκε τις καταγγελίες», ενώ ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Θ. Δρίτσας αναφέρθηκε για «αστυνομικές ιστορίες»!
«Γράφει ένα μυθιστόρημα και έχει καταθέσει τα ονόματα στον συμβολαιογράφο» ήταν το (εκπληκτικής αφέλειας και ελαφρότητας) σχόλιο του υπουργού Εργασίας Γιώργου Κατρούγκαλου!
Η αναπληρώτρια υπουργός Παιδείας Σία Αναγνωστοπούλου δήλωσε ότι η πολιτική της άποψη είναι πως αυτές οι καταγγελίες έχουν ενδιαφέρον όταν κάποιος είναι υπουργός. «Όταν έχει φύγει από υπουργός, δεν με ενδιαφέρουν οι καταγγελίες αυτές»! Απόλυτα αυθαίρετο σχόλιο, ύψιστης ελαφρότητας σε ένα ζήτημα που (ενδέχεται να) περιλαμβάνει τον κίνδυνο σωματικής ακεραιότητας ενός πολίτη, ασχέτως λειτουργήματος ή επαγγέλματος!
Από την πλευρά του ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Τόσκας επισήμανε ότι δεν πιστεύει ότι κινδυνεύει η ζωή του Γ. Πανούση «όπως δεν κινδυνεύει και η ζωή κάποιου άλλου πολίτη γιατί αν κινδύνευε θα είχαμε πάρει τα ανάλογα μέτρα».
Χωρίς να απαντούν στο ελάχιστο στην ουσία των καταγγελιών, αντί να κρατήσουν τουλάχιστον προσεκτική στάση άμυνας, έδειξαν παροιμιώδη πρεμούρα να υποβαθμίσουν το ζήτημα.
Η κυβέρνηση είναι έκθετη, για ακόμη μια φορά! Και μάλιστα έκθετη σε ένα ζήτημα που – καλώς ή κακώς – δεν είναι αποκλειστικά εγχώριας… καύσης ζήτημα. Είναι ζήτημα που ασφαλώς και δύναται να απασχολήσει και διεθνείς κυβερνήσεις και ξένες χώρες. Δύναται μια εκλεγμένη κυβέρνηση ευρωπαϊκής χώρας να έχει αλισβερίσια με τρομοκράτες;
Η κυβέρνηση είναι έκθετη. Θα πρέπει να ξεκαθαριστεί ποιες ήταν ακριβώς οι αρμοδιότητες του κ. Πάνου Λάμπρου** που έγινε μετακλητός υπάλληλος του υπουργείου δικαιοσύνης, με αρμοδιότητα να συνομιλεί με κρατουμένους! Με ποιους κρατουμένους συνομιλούσε; Ήταν υπό την… αιγίδα του υπουργείου οι συνομιλίες; Υπήρχαν στο αντικείμενο των συνομιλιών και… υποσχέσεις ή συζητήσεις για αλλαγή διατάξεων περί αποφυλάκισης;
Δικαιούται μια κυβέρνηση, ένα μέλος αυτής, ένας απλός (μετακλητός) υπάλληλος έστω να συνομιλεί με τρομοκράτες; Από πιο δίκαιο προβλέπεται αυτό; Πιο σύνταγμα υπαγορεύει κάτι τέτοιο; Είναι επιστημονικά καταρτισμένος ο κ. Λάμπρου ώστε – ως μεσάζων – να συνομιλεί με κρατουμένους όχι ως ιδιώτης, αλλά ως υπάλληλος – άρα εκπρόσωπος – του υπουργείου δικαιοσύνης;

**

Ποιος είναι όμως ο Πάνος Λάμπρου;
Ο Πάνος Λάμπρου γεννήθηκε στη Νέα Ιωνία και συμμετέχει ενεργά από μικρή ηλικία στην Αριστερά. Προέρχεται από την ΑΚΟΑ και είναι μέλος της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι δημοσιογράφος και μέλος της Συντακτικής Επιτροπής της εφημερίδας “Εποχή”. Από μικρή ηλικία συμμετείχε στην “ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος” και στο ΚΚΕ Εσωτερικού.
Ως νυχτερινός μαθητής συμμετείχε στο Σύλλογο Εργαζομένων Μαθητών (ΣΕΜΜΕ). Όπως αναγράφεται στο επίσημο βιογραφικό του, “συμμετέχει σε κινήματα κοινωνικής αμφισβήτησης, υπερασπιζόμενος, μαζί με άλλες και άλλους, τους χωρίς φωνή και δικαιώματα. Παλεύει μαζί και για τους άνεργους, τους επισφαλώς εργαζόμενους, τους μετανάστες, τους Ρομά, τους άστεγους, τους ανθρώπους με αναπηρία, τα θύματα αστυνομικής αυθαιρεσίας”. Είναι επίσης μέλος της “Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων”, ενώ συμμετείχε ενεργά στην πρωτοβουλία για τους πρώτους γάμους ομόφυλων ζευγαριών στην Τήλο.




Shortlink:

Contact us | About us | Terms & conditions | Privacy policy
Mikrometoxos 2014