Ο κύριος εχθρός της πολιτικής και του πολιτισμού είναι ο λαϊκισμός

29.04.2015 20:32

Επικίνδυνοι συμψηφισμοί

http://maga.gr/2015/04/29/epikindini-simpsifismi/
ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ

Ευφροσύνη Παυλακούδη

Ευφροσύνη Παυλακούδη, δημοσιογράφος

 


δεν πρέπει να παραδώσουμε το δημόσιο χώρο σε άτομα του περιθωρίου που συνδράμουν στον εξτρεμισμό

Διαβάζω τις δηλώσεις του κ. Βαρουφάκη και κατόπιν στελεχών της Ν.Δ. και του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. για τον προπηλακισμό του πρώτου και της συζύγου του σε γνωστό εστιατόριο επί της Βαλτετσίου στα Εξάρχεια. Από πού θέλετε να τραβάω τα μαλλιά μου: από αριστερά πρώτα ή από δεξιά; Παίζει ρόλο; Όχι τίποτε, αλλά για να καταλάβω κι εγώ η έρμη. Τόση ανοησία πια και απλουστεύσεις ακόμη και στα στοιχειώδη;Και εξηγούμαι: Το θέμα δεν είναι ούτε που έφαγε ο χ, ψ υπουργός, ούτε αν η σύζυγος του τον έσωσε χάρις στις ικανότητες τύπου Bionic Woman για τους παλιότερους ή στυλ Cheetara απο τους Thundercats για τους νεότερους. Καμιά περιοχή δεν πρέπει να είναι γκέτο ή απαγορευτικής πρόσβασης για οποιονδήποτε. Άσε που όσοι γνωρίζουμε το εν λόγω εστιατόριο, ξέρουμε πολύ καλά ότι αποτελεί στέκι πολιτικών και καλλιτεχνών, δεν είναι δα κι ανακάλυψη του ΥΠΟΙΚ. Μην αποτρελαθούμε κιόλας.

Ούτε πρέπει να λειτουργούμε με φοβικά σύνδρομα, παραδίδοντας το δημόσιο χώρο σε άνομα στοιχεία και άτομα του περιθωρίου που συνδράμουν στον εξτρεμισμό. Δεν ήξερα δηλαδή ότι εναντιωνόμαστε στην ιδέα της γκετοποίησης, αποφεύγοντας συγκεκριμένες περιοχές κ. Κουμουτσάκο. Για όνομα δηλαδή.

Άσε που αν δεν με απατά η μνήμη μου, ακόμα και ο κ. Αλογοσκούφης που δεν πήγε στα «τρισκατάρατα» Εξάρχεια, αλλά στα «πανάγια» -άσχετο αν τώρα τελευταία αποτελούν στέκι τρομοκρατών των Πυρήνων της Φωτιάς και άλλων «καλόπαιδων»- βόρεια προάστια να φάει, είχε δεχτεί ανάλογη φραστική επίθεση. Δεν είναι το μέρος, λοιπόν, αλλά η ανοχή προς αντιδημοκρατικές αντιλήψεις και συμπεριφορές που θεριεύουν τέτοια φαινόμενα.

Μην, λοιπόν, κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας, μην ευλογάμε τα γένια μας και κυρίως μην φοβόμαστε να αναμετρηθούμε με την διάχυτη επιβράβευση της λεκτικής κι όχι μόνον βίας. Δεν πρέπει να αφήνουμε τα περιθώρια σε κανέναν να αμφισβητεί τη δημοκρατία ανοιχτά και προκλητικότατα, αν όχι θρασύτατα

Κανείς δεν είπε ότι θα είναι εύκολο. Πόσο δε μάλλον όταν ένα μεγάλο κομμάτι της άκρας αριστεράς που ενσωματώθηκε στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. τα τελευταία 6 χρόνια, κ. Φίλη, γαλούχησε τον πολιτικό και κοινωνικό ιστό με την ταύτιση της μούντζας, του γιαουρτώματος, του προπηλακισμού γενικότερα, ως αναφαίρετου δημοκρατικού, λέει, δικαιώματος, γνήσιας, αν όχι θεσπέσιας, πολιτικής έκφρασης. Επικίνδυνοι εξισωτισμοί που θα έλεγε ο καθηγητής μου στις Πολιτικές Επιστήμες στο Μεταπτυχιακό, Mr John Stone. Ανόητοι συμψηφισμοί που θα έλεγε η μάνα μου. Μπούρδες κατσαρές, σχωρνάτε με, όπως λένε στο χωριό μου.

Κανείς δεν είπε ότι θα είναι βόλτα στην εξοχή εξίσου. Πολύ περισσότερο όταν η ανοχή των τραμπουκισμών στην ελληνική κοινωνία καλλιεργείται από κομμάτι τόσο της Δεξιάς, όσο και του Κέντρου τα τελευταία 40 χρόνια. Θυμάστε τους «Ρέιντζερς» και τους «Κένταυρους» ΟΝΝΕΔίτες; Θυμάστε τους Αυριανιστές; Μπορεί να ‘χω γεννηθεί το 1976, αλλά σ’ αυτή τη χώρα γνωριζόμαστε μεταξύ μας αν δεν κάνω λάθος, δεν είμαστε δα και τόσοι πολλοί. Για να μην αναφερθώ στην συλλήβδην στοχοποίηση από τους Αγανακτισμένους, πιο πρόσφατα, του επιχειρηματικού, πολιτικού, δημοσιογραφικού κόσμου ως σάπιου a priori. Μια αντίληψη, σημειωτέον, η οποία βολεύει και πλασάρει με μαεστρία και η Ακροδεξιά, πολλές φορές δε με τις ευλογίες αστοιχείωτων πολιτικάντηδων, τηλεοπτικών εισαγγελέων και μιας βλαχομπαροκ -τάχα- διανόησης που το παίζει πότε Μεσσίας και πότε Άγιο Πνεύμα. Στα εύκολα δηλαδή με στόμφο και κάμερες -μην ξεχνιόμαστε-, στα δύσκολα όμως, καπνός και μην τον είδατε τον Παναή.

Με λίγα λόγια δεν είναι ο κ. Βαρουφάκης, ούτε ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος που προπηλακίστηκε. Να θυμίσω ενδεικτικά τους κ.κ. Πανούση, Χατζιδάκη, Μαραντζίδη, Τέλλογλου, Πάγκαλο, Μανδραβέλη, Πρετεντέρη. Χμ πολύ μεγάλη η λίστα και ίσως και σημαντικότερη από εκείνης της Λαγκάρντ, δεν νομίζετε; Μερικοί δεν ξεχωρίζα/ουμε, ούτε διακρίνα/ουμε τα θύματα αυτής της βίας σε αθώα και μη. Ορισμένοι είχαμε μιλήσει έγκαιρα από τον Ιούλιο του 2011για το που οδηγούμαστε και με ποιες ακριβώς προϋποθέσεις. Κάποιοι είχαμε επισημάνει τους κινδύνους και είχαμε τονίσει πως κανείς, ανεξαρτήτως πολιτικής άποψης, σεξουαλικής προτίμησης, χρώματος ή φύλου δεν πρέπει να τρομοκρατείται ή να εκβιάζεται να εκφέρει πολιτικό λόγο ή άποψη, να φοβάται να κοινωνικοποιηθεί. Φασιστοειδή πάντα θα υπάρχουν. Μην τους δίνουμε χώρο και κυρίως μην τους δίνουμε άλλοθι “ντύνοντάς” τους με ιδεολογικούς μανδύες που όχι απλά ευτελιζούν, αλλά αδυνατούν κιόλας να συνειδητοποιήσουν τί ακριβώς συνεπάγονται ή έστω υπονοούν.

Τέλος, επειδή η πραγματικότητα είναι αμείλικτη και μερικοί δεν ζούμε σε ροζ συννεφάκια όπως πολλοί τελευταία, θα πρέπει να επισημανθεί ότι ο «γάμος» του αναρχοαυτόνομου χώρου με την κοινοβουλευτική αριστερά τύπου ΣΥ.ΡΙΖ.Α. έληξε άδοξα. Για την ακρίβεια αυτή η «άτυπη συγκατοίκηση» είχε τριβές και προβλήματα από την εκλογή Παυλόπουλου ως ΠτΔ και τα ακριβά σαντουιτσάκια-δωράκια στη ΔΕΗ, μέχρι και την ανοχή αν όχι αβαντάρισμα του Μιχαλολιάκου και της ΧΑ συνολικά από την ΠτΒ, την κα Ζωή Κωνσταντοπούλου. Πλέον το ποτήρι ξεχείλισε και το εν λόγω διαζύγιο, μόνο συναινετικό δεν θα είναι. Θα μου πείτε, ας πρόσεχαν στην Κουμουνδούρου, τι αυγά παρακολουθούσαν να εκκολάπτονται. Δεν είναι όμως, έτσι. Για έναν δημοκράτη -πρωτίστως- πολίτη, οι πολιτικές διεργασίες ποτέ δεν εκλαμβάνονται μέσα από το πρίσμα των συναισθηματισμών ή των εκλαϊκευμένων αφορισμών.

Εν κατακλείδι, μπορεί να μην τραυματίστηκε κι ευτυχώς, μην παρεξηγηθώ, ο κ. Βαρουφάκης και η σύζυγός του, αλλά για πολλοστή φορά αρχίσαμε τις βολές και τις μπηχτές εκατέρωθεν βάζοντας μάλιστα και την Τρόικα στο στόχαστρο –ο πολιτικός σουρεαλισμός δεν έχει όρια σ’ αυτή τη χώρα-, ξεχνώντας ότι πέραν του ελιτισμού, ο κύριος εχθρός της πολιτικής και του πολιτισμού, όπως πολύ σωστά είχε επισημάνει ο Μάνος Χατζιδάκις, είναι ο λαϊκισμός.Προσοχή, λοιπόν. Γιατί πλέον βαδίζουμε σε επικίνδυνα μονοπάτια, που δεν έχουμε ιδέα πού και πώς καταλήγουν, πόσο μάλλον όταν το φάντασμα της οικονομικής δυσπραγίας, μας έχει στοιχειώσει για τα καλά.





Shortlink:

Contact us | About us | Terms & conditions | Privacy policy
Mikrometoxos 2014