Ο ΜΙΜΗΣ ΔΟΜΑΖΟΣ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΡΥΛΟ ΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣ- O Κρόιφ δεν έτρεχε, περπατούσε στον αέρα

26.03.2016 15:52

Ως παίχτης του Παναθηναϊκού αντιμετώπισε τον «Ιπτάμενο Ολλανδό» στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης το 1971, όταν φο­­ρού­­σε τη φανέλα του Αγιαξ. Ο «στρατηγός» θυμάται τις μονομαχίες τους, την απαράμιλλη τεχνική του που τον έκανε να ξεχωρίζει αλλά και την προσπάθειά του να παρηγορήσει τους «πρασίνους» μετά την ήττα τους

Ο ΜΙΜΗΣ ΔΟΜΑΖΟΣ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΡΥΛΟ ΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣ

O Κρόιφ δεν έτρεχε, περπατούσε στον αέρα

  • Εθνοσπόρ
  •  

    Το ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο βρήκε την πλήρη εφαρμογή του στην ικανότητα του Κρόιφ να διευθύνει μαεστρικά το παιχνίδι των ομάδων στις οποίες έπαιξε.

    <p>Το ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο βρήκε την πλήρη εφαρμογή του στην ικανότητα του Κρόιφ να διευθύνει μαεστρικά το παιχνίδι των ομάδων στις οποίες έπαιξε.</p>

     

    Ο τελικός της 2ας Ιουνίου 1971 μόλις έχει τελειώσει. Μαζί και το όνειρο των παιχτών του Παναθηναϊκού να προβούν σε μία ακόμη υπέρβαση, τη μεγαλύτερη, και να κατακτήσουν το Κύπελλο πρωταθλητριών Ευρώπης, το Τσάμπιονς Λιγκ της εποχής εκείνης.

    Ο Γιόχαν Κρόιφ, κρατώντας ένα άφιλτρο τσιγάρο στο χέρι του, που έμοιαζε με… έκτο δάχτυλο του χεριού του, καθώς μόνον στον… αγωνιστικό χώρο δεν φούμαρε, έκανε βόλτες έξω από τα αποδυτήρια του ΠΑΟ στο Γουέμπλεϊ.

    Κάποια στιγμή, όπως θυμάται ο Μίμης Δομάζος, ο «ιπτάμενος Ολλανδός» πήγε προς το μέρος του να του μιλήσει, να τον παρηγορήσει να του ανυψώσει το ηθικό: «Μη στενοχωριέστε που δεν κατακτήσατε το τρόπαιο. Παίξατε σπουδαία, ήσασταν άξιος αντίπαλος. Σας αξίζουν συγχαρητήρια.

    Προσπαθήστε και κάποια στιγμή θα δικαιωθείτε. Κι εμείς για να φτάσουμε στην κορυφή, κοπιάσαμε πολύ, ενώ πριν από δύο χρόνια είχαμε χάσει στον τελικό από τη Μίλαν με 4-1», του είπε, τη στιγμή που κάπνιζε τα άφιλτρα Camel του, τα οποία αποχωρίστηκε είκοσι χρόνια (1991) μετά το πρώτο του Κύπελλο Πρωταθλητριών με τη φανέλα του Αγιαξ, όταν ο χειρουργός ο οποίος τον υπέβαλε σε διπλό bypass, καθώς και ο καρδιολόγος του, του έδωσαν να καταλάβει ότι η κατάσταση της υγείας του δεν επιδέχεται… ντρίμπλα, όσο επιδέξιος κι αν είναι κάποιος.

    Ο Ελληνας «στρατηγός» Μίμης Δομάζος δεν φείδεται εγκωμίων για τον Ολλανδό «Πυθαγόρα»: «Ηταν το κάτι άλλο. Χαιρόσουν να τον βλέπεις. Ορθώς τον αποκάλεσαν ‘ιπτάμενο’, γιατί σου έδινε την εντύπωση ότι δεν τρέχει, αλλά ότι περπατάει στον αέρα και μάλιστα πολύ γρήγορα. Ετρεχε σαν ελάφι, ήταν γρήγορος, αέρινος, διέθετε εκπληκτικό διασκελισμό. Σύμφωνοι, έτυχε να έχει και σπουδαίους συμπαίχτες στον Αγιαξ, αλλά και στην εθνική Ολλανδίας, ωστόσο, θαρρώ ότι ουδείς διαφωνεί πως εκείνος ήταν το υπέρλαμπρο αστέρι».

     

    Φινάλε με νταμπλ

     

    Από την αρχή της ποδοσφαιρικής του καριέρας μέχρι το φινάλε της, το οποίο μοιάζει πολύ με εκείνο του Μίμη Δομάζου: «Οι ιθύνοντες τού Αγιαξ, όταν επέστρεψε στην αγαπημένη του ομάδα για να κλείσει την καριέρα του έκριναν, ύστερα από διετή παρουσία, ότι τα έφαγε τα ψωμιά του. Κι ας τους είχε βοηθήσει να κατακτήσουν ακόμη δύο πρωταθλήματα. Τον άφησαν ελεύθερο κι εκείνος πήγε στη Φέγενορντ, βοηθώντας την να κατακτήσει το νταμπλ. Οπως είχε γίνει και με μένα λίγο νωρίτερα, που με έδιωξαν από τον Παναθηναϊκό, πήγα στην ΑΕΚ και ύστερα από έναν χρόνο τη βοήθησα κι εγώ να αναδειχθεί πρωταθλήτρια».

    Επιστρέφοντας στο Γουέμπλεϊ, το οποίο ήταν κατάμεστο από 85.000 θεατές, εκ των οποίων οι μισοί ήταν Ελληνες -μεταξύ εκείνων και ο τότε πρόεδρος του Ολυμπιακού, Νίκος Γουλανδρής, ο οποίος, μετά την επική πρόκριση της ομάδας του «τριφυλλιού» επί της Εβερτον είχε προσφέρει πριμ στους παίχτες του ΠΑΟ, που ευγενικά δεν έγινε αποδεκτό από τη διοίκηση των «πρασίνων»- ο κορυφαίος, για πολλούς, ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού όλων των εποχών Μίμης Δομάζος θυμάται όσα είχαν συμβεί στη διάρκεια του τελικού:

    «Ο Αγιαξ μάς φοβόταν. Οι παίχτες του ηρέμησαν μετά την επίτευξη του δεύτερου γκολ, που σημειώθηκε στα τελευταία λεπτά της αναμέτρησης. Ολα μας είχαν πάει στραβά τότε. Δεχθήκαμε νωρίς το πρώτο γκολ (σ.σ. στο 5ο λεπτό από τον Βαν Ντάικ), ωστόσο στη συνέχεια είχαμε ευκαιρίες για να ισοφαρίσουμε». Και η πιο σημαντική ήταν εκείνη προς τη λήξη του πρώτου ημιχρόνου, όταν ο Χουλσόφ απεσόβησε το 1-1, ύστερα από σουτ του Αριστείδη Καμάρα.

    Η συνάντηση στην Αθήνα

     

    Ο Γιόχαν Κρόιφ και ο Μίμης Δομάζος ανταλλάσσουν αναμνηστικά πριν από την έναρξη αγώνα μεταξύ Ελλάδας και Ολλανδίας το 1972.
    Ο Γιόχαν Κρόιφ και ο Μίμης Δομάζος ανταλλάσσουν αναμνηστικά πριν από την έναρξη αγώνα μεταξύ Ελ-λάδας και Ολλανδίας το 1972.

     

    Ο τελευταίος, το 1994, όταν ο «Ιπτάμενος Ολλανδός» είχε έρθει, ως προπονητής της Μπαρτσελόνα, στην Αθήνα για τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών πήγε, μαζί με τον Αντώνη Αντωνιάδη και του προσέφεραν μία ανθοδέσμη, ως δείγμα της εκτίμησης που του έτρεφαν. Ο Αριστείδης Καμάρας, πριν από το ματς με τον Αγιαξ στο Γουέμπλεϊ, που έληξε 2-0 (5′ Βαν Ντάικ, 87′ αυτογκόλ Καψή) υπέρ της ολλανδικής μηχανής ποδοσφαίρου, θυμάται τις οδηγίες που τους είχε δώσει ο Φέρεντς Πούσκας: «Μας είχε πει να δούμε το ματς σαν γιορτή. Να μην έχουμε το παραμικρό τρακ ή φόβο. Είχαμε άγνοια κινδύνου ή ο Πούσκας μάς έκανε να δούμε τον τελικό σαν γιορτή, ακόμα δεν ξέρω. Επίσης, μας είχε πει ότι ο Αγιαξ είναι το πιο σύγχρονο μηχάνημα. Είναι καλύτερη ομάδα από τον Ερυθρό Αστέρα, αλλά όχι και από τη Σλόβαν Μπρατισλάβας. Οι οδηγίες που μας είχε δώσει ήταν να προσέξουμε το πρώτο ημίωρο, γιατί ο Αγιαξ συνήθιζε να μπαίνει πολύ δυνατά στα παιχνίδια. Οπως κι έγινε…Τον ρώτησα αν θα αναλάβω την αντιμετώπιση τού Κρόιφ και ο ‘Πάντσο’ μού απάντησε: «Οχι, θα παίξουμε με ζώνη, διότι είναι ένας παίχτης που απλά δεν μαρκάρεται. Τον χάνεις απ’ τα μάτια σου χωρίς να το καταλάβεις. Δεν θα παίξουμε με μαρκάρισμα πάνω του, διότι θα μας βγάλει από τον χώρο μας», θυμάται ο εκ των επιστημόνων ποδοσφαιριστών του ΠΑΟ εκείνης της εποχής, που ομολογεί ότι ο Γιόχαν Κρόιφ ήταν ένας παίχτης… άνεμος, ο οποίος στο πέρασμά του άφηνε τη σκόνη του.

    «Φιλόσοφος» εντός και εκτός γηπέδων
    Οι ντρίμπλες και οι… ατάκες του έχουν μείνει στην ιστορία

    Στο ταλέντο του υποκλίθηκε όλη η ποδοσφαιρική ανθρωπότητα. Ο «ιπτάμενος Ολλανδός», ο οποίος στην καριέρα του ως παίχτης αλλά και ως προπονητής έχει κατακτήσει τα πάντα πλην ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου (το άγγιξε το 1974, αλλά το έχασε από τη Γερμανία), είχε κατακτήσει την εκτίμηση των φίλων του ποδοσφαίρου, ειδικών και μη, από την εποχή που μάγευε στα γήπεδα. Ο Γιόχαν Κρόιφ, που μόνον τον καρκίνο δεν μπόρεσε να ντριμπλάρει, έχασε τη μάχη για τη ζωή στα 68 του χρόνια, παρά το γεγονός ότι προ μηνός είχε εκφράσει την αισιοδοξία ότι θα τον νικήσει κι εκείνον. «Επειτα από αρκετές συνεδρίες για τη θεραπεία μου, σήμερα μπορώ να πω πως τα αποτελέσματα είναι πολύ θετικά.

    Εχω την αίσθηση πως προηγούμαι με 2-0 στο πρώτο ημίχρονο. Ο αγώνας δεν έχει τελειώσει, αλλά είμαι βέβαιος πως στο τέλος θα επικρατήσω», έλεγε. Ο ιδιοφυής Ολλανδός τα τελευταία χρόνια είχε γίνει μόνιμος κάτοικος Βαρκελώνης και οπαδός της Μπαρτσελόνα, την οποία το 1992, ως προπονητής, είχε οδηγήσει στην κατάκτηση του πρώτου της Κυπέλλου Πρωταθλητριών ή Τσάμπιονς Λιγκ, κερδίζοντας τη Σαμπντόρια, τελικός που διεξήχθη στο Γουέμπλεϊ, το γήπεδο στο οποίο το 1971 είχε αναδειχθεί, ως ποδοσφαιριστής τού Αγιαξ, για πρώτη φορά πρωταθλητής Ευρώπης με αντίπαλο τον ΠΑΟ.

    Πέρασε από όλα τα πόστα
    Ο Κρόιφ, ίσως ο μεγαλύτερος ευρωπαϊκός θρύλος του ποδοσφαίρου, ήξερε πάντα ποιος ήταν. Κι όπως έχει πει, «είμαι πρώην παίχτης, πρώην τεχνικός διευθυντής, πρώην μάνατζερ, πρώην επίτιμος πρόεδρος. Μια ωραία λίστα που δείχνει ακόμα μια φορά ότι τα πάντα τελειώνουν». Οπως τελείωσε, αναπάντεχα, και η ζωή του. Ομως ο «φιλόσοφος» ποδοσφαιριστής και προπονητής έχει «γράψει» με τις μνημειώδεις ατάκες του, οι οποίες αποτελούν οδηγό για τους επιγόνους του. Ισως λίγοι γνωρίζουν ότι το απόφθεγμα «Αν δεν μπορείς να νικήσεις, φρόντισε τουλάχιστον να μη χάσεις» ανήκει στον Γιόχαν Κρόιφ, ο οποίος φιλοσοφώντας έχει αναρωτηθεί: «Γιατί να μην μπορείς να νικήσεις μια πλουσιότερη ομάδα; Δεν έχω δει ποτέ μια βαλίτσα με λεφτά να σκοράρει». Επίσης, ακόμα μνημονεύεται μία ακόμη σοφή ρήση του: «Το να παίξεις ποδόσφαιρο είναι πολύ απλό, αλλά το να παίξεις απλό ποδόσφαιρο είναι το δυσκολότερο πράγμα που υπάρχει». Απλά λόγια, γεμάτα έννοιες και εμπνεύσεις… Οπως εκείνες που παρουσίαζε στους αγωνιστικούς χώρους…

    ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΛΟΥΚΑΣ
    [email protected]

     

    Ο Κρόιφ σηκώνει το Πρωταθλητριών το 1971.
    Ο Κρόιφ σηκώνει το Πρωταθλητριών το 1971.

     

  • Διδάσκοντας τα μυστικά της μπάλας στον γιο του, Τζόρντι.
  • Διδάσκοντας τα μυστικά της μπάλας στον γιο του, Τζόρντι.
  • ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

    • <p>Το ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο βρήκε την πλήρη εφαρμογή του στην ικανότητα του Κρόιφ να διευθύνει μαεστρικά το παιχνίδι των ομάδων στις οποίες έπαιξε.</p>
    • Ο Γιόχαν Κρόιφ και ο Μίμης Δομάζος ανταλλάσσουν αναμνηστικά πριν από την έναρξη αγώνα μεταξύ Ελ-λάδας και Ολλανδίας το 1972.
    • Ο Κρόιφ σηκώνει το Πρωταθλητριών το 1971.




Shortlink:

Contact us | About us | Terms & conditions | Privacy policy
Mikrometoxos 2014