Σήμερα οι οπαδοί παίζουν τον ρόλο των μονομάχων. Ξεκινάνε από την Αγγλία και από την Ρωσία για να πλακωθούν!

19.06.2016 17:55

ΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙΣΑΡΟΣ

Η Ευρώπη καταρρέει, αλλά το ποδόσφαιρο στέκεται όρθιο και φέρνει λεφτά

EURO, βία, (φόβος για) τρομοκρατία. Μέρος της κοινωνίας είναι το ποδόσφαιρο. Δεν είναι μόνο η κορυφαία, ίσως, βιομηχανία θεάματος.

  • Εθνοσπόρ

 

O Κριστιάνο Ρονάλντο είναι από τους λίγους ποδοσφαιριστές-σταρ που υπάρχουν σ’ αυτό το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα.
O Κριστιάνο Ρονάλντο είναι από τους λίγους ποδοσφαιριστές-σταρ που υπάρχουν σ' αυτό το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα.

 

Είναι ταυτόχρονα αρένα εκτόνωσης, αλλά ενδεχόμενα και στόχος των φανατικών. Στην αρχαία Ρώμη το Νο1 δημόσιο θέαμα ήταν οι μονομαχίες μέχρι θανάτου. Σήμερα οι οπαδοί παίζουν τον ρόλο των μονομάχων. Ξεκινάνε από την Αγγλία και από τη Ρωσία για να πλακωθούν. Με τα χέρια, με καρεκλιές, με μαχαιριές. Ενδεχόμενα μέχρι θανάτου. Σε μια Ευρώπη που καταρρέει από την οικονομική κρίση, μοναδικός τομέας που αυξάνει συνεχώς τον τζίρο του και τα κέρδη του είναι το ποδόσφαιρο.

Είναι η κότα με τα χρυσά αβγά: Τηλεοπτικά δικαιώματα, χορηγοί, εισιτήρια. Κι όμως. Δεν ήταν η Ευρώπη που είχε πρώτη αυτή την ιδέα. Είχαν προηγηθεί το Κόπα Αμέρικα, το Κύπελλο Εθνών Αφρικής και το Κύπελλο Εθνών Ασίας! Η Ευρώπη ξεκίνησε το 1960, με μόλις 14 από τα 31 μέλη της ΟΥΕΦΑ να υπερψηφίζουν τη σχετική πρόταση.

Αντίθετες ήταν μάλιστα και οι τέσσερις βρετανικές ομοσπονδίες. Στην τελική φάση που έγινε στη Γαλλία, συμμετείχαν οι τέσσερις ομάδες που έφτασαν μέχρι τα ημιτελικά: Σοβιετική Ενωση – Τσεχοσλοβακία (3-0), Γιουγκοσλαβία – Γαλλία (5-4). Στον τελικό, η ΕΣΣΔ κέρδισε στην παράταση 2-1 τη Γιουγκοσλαβία, κατακτώντας το πρώτο Κύπελλο Εθνών. Στα προκριματικά είχαν πάρει μέρος 17 ομάδες, στις οποίες δεν συμπεριλαμβάνονταν οι Αγγλία, Δ. Γερμανία, Ιταλία! Υστερα από 20 χρόνια, το 1980, οι ομάδες της τελικής φάσης έγιναν οκτώ. Από το 1996 οι ομάδες έγιναν δεκαέξι.

Το 2000 η διοργάνωση ανατέθηκε σε δύο χώρες (Ολλανδία – Βέλγιο) όπως το 2008 (Αυστρία – Ελβετία) και το 2012 (Πολωνία – Ουκρανία). Στο Euro της Γαλλίας συμμετέχουν 24 ομάδες. Περισσότερες ομάδες, περισσότερα παιχνίδια, περισσότερα λεφτά. Η τελική φάση του Euro 2020, με αφορμή την επέτειο των 60 χρόνων, θα διεξαχθεί σε 13 χώρες!

Αν εξαιρεθούν τα ιερά κείμενα των γραφών, τίποτα στη ζωή δεν μένει ίδιο. Ολα εξελίσσονται, όλα αλλάζουν. Στο ποδόσφαιρο μπήκαν η τηλεόραση και οι χορηγοί. Τα γήπεδα έγιναν μεγαλύτερα και καλύτερα. Οι ποδοσφαιριστές εκατομμυριούχοι. Η συμμετοχή στην εθνική ομάδα δεν συνιστά μόνο πατριωτικό καθήκον. Η συμμετοχή σε Euro και Μουντιάλ ανεβάζει τις μετοχές και το κασέ. Οχι μόνο στα συμβόλαια αλλά και στις διαφημίσεις.

Το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο θέαμα και ψυχαγωγία. Είναι μπίζνες που απευθύνεται σε τεχνοκράτες υψηλού επιπέδου. Οπως τα στελέχη των διεθνών ομοσπονδιών και των μεγάλων ομάδων. Ο Ρονάλντο και ο Μέσι δεν έχουν κανένα πρόβλημα να παίζουν στις εθνικές ομάδες Ιούνιο μήνα. Να κάνουν εξήντα και πλέον παιχνίδια τον χρόνο. Η δουλειά τους είναι αυτή. Ο Ντέιβιντ Μπέκαμ δεν είχε κανένα πρόβλημα να παίζει στην Εθνική Αγγλίας μέχρι τα 34! Οντας συνεχώς στην επικαιρότητα, διατηρούσε σε υψηλά επίπεδα την εμπορικότητά του.

Ο «μικρός» και ο «μεγάλος»
Το ποδόσφαιρο κυριαρχεί γιατί κάνει πράξη αυτό που έχει πει ο Μέγας Ναπολέων: «Impossible n’est pas». Το ποδόσφαιρο κυριαρχεί γιατί μπορεί να πάρει το Euro μέχρι και η Ελλάδα. Το ποδόσφαιρο κυριαρχεί γιατί μπορεί πότε πότε ο μικρός να φέρει βόλτα τον μεγάλο και να τον ρίξει στο καναβάτσο. Κάτι που δεν γίνεται ποτέ στην πραγματική ζωή μπορεί να γίνει μέσα στις τέσσερις γραμμές.

Λείπουν οι σταρ
ΤΟ φαινόμενο είναι γενικό. Δεν αφορά μόνο το ποδόσφαιρο. Δεν υπάρχουν πλέον σε πανευρωπαϊκό επίπεδο μεγάλοι πολιτικοί ηγέτες. Δεν υπάρχουν διανοούμενοι και καλλιτέχνες υψηλού επιπέδου. Ετσι και στο ποδόσφαιρο. Και δεν λέμε να γυρίσεις είκοσι και τριάντα χρόνια πίσω. Πριν από δέκα χρόνια υπήρχαν σε όλες τις μεγάλες ομάδες ποδοσφαιριστές-σταρ. Πρώτο φαβορί για την κατάκτηση του τρέχοντος Euro η Γαλλία. Μια ομάδα που προ δεκαετίας διέθετε Μπαρτέζ, Τιράμ, Αμπιντάλ, Βιεϊρά, Μακελελέ, Ριμπερί, Ζιντάν, Ανρί και Τρεζεγκέ. Στην Ιταλία έπαιζαν Καναβάρο, Γκατούζο, Πίρλο, Τότι, Ντελ Πιέρο. Η Γερμανία είχε Λέμαν, Κλόζε, Μπάλακ.

Η Αγγλία Φέρντιναντ, Τέρι, Τζέραρντ, Μπέκαμ, Λάμπαρντ, Οουεν. Η Πορτογαλία Σιμάο, Νούνο Γκόμεζ, Παουλέτα, Ντέκο, Λουίς Φίγκο. Η Ισπανία Κασίγιας, Πουγιόλ, Σέρχιο Ράμος, Τσάβι, Τσάμπι Αλόνσο, Τόρες, Βίγια, Ραούλ. Η Ουκρανία Σεφτσένκο. Στην Ολλανδία, που είναι απούσα σ’ αυτήν τη διοργάνωση, Φαν Ντε Σάαρ, Σνάιντερ, Φαν Πέρσι, Φαν Νίστελροϊ, Ρόμπεν. Ποδοσφαιριστές με προσωπικότητα είναι ελάχιστοι. Οι ομάδες βασίζονται περισσότερο στην τακτική και λιγότερο στα πρόσωπα. Δεν λες ότι τα ματς δεν βλέπονται. Αυτά τα τουρνουά, άλλωστε, αρχίζουν στα νοκ άουτ ματς. Χωρίς σταρ, όμως, το ποδόσφαιρο χάνει μέρος της γοητείας και της λάμψης του.





Shortlink:

Contact us | About us | Terms & conditions | Privacy policy
Mikrometoxos 2014