Σαν κι εμάς δηλαδή…

10.04.2016 13:05

Με μήνυμα που λάβαμε… 

Χθες βράδυ στα γενέθλια φίλης, ρωτάω τον άντρα της που είναι γιατρός, πανεπιστημιακός (κι απ´ αυτούς που τιμούν τον όρκο τους, όχι απ τους άλλους) αν αληθεύει ότι στο λαϊκό δεν υπάρχουν χημειοθεραπευτικά φάρμακα (είναι απ αυτά που δεν θες να τα πιστέψεις όσο κι αν τα διαβάζεις και τ ακούς παντού).

“Αν αληθεύει; Στο λαϊκό δεν έχουμε ούτε ξυλοκαΐνη” μου απαντάει. Μάλιστα. Ούτε ξυλοκαΐνη στα νοσοκομεία και κατά τα λοιπά ασχολούμαστε με το φεστιβάλ Αθηνών και με το αν καλώς παραιτήθηκε ο Γιάν Φάμπρ. White peoples’ problems που δεν αφορούν τα failed states όπως το δικό μας.

Ξέρετε, όταν οι πιο πολλοί από μας (και δεν εξαιρώ τον εαυτό μου) θεωρούμε φυσιολογικό να υπάρχει κρατικά επιχορηγούμενο πολιτιστικό φεστιβάλ σε μία χώρα που δεν μπορεί να προμηθευτεί τα απολύτως αναγκαία για τα νοσοκομεία της και δεν έχουμε βγει στους δρόμους γι αυτό (όχι για κάτι άλλο, ΜΟΝΟ γι αυτό: για να απαιτήσουμε να σταματήσει καθε είδους κρατική ενίσχυση στον πολιτισμό μέχρι να γεμίσουν τα νοσοκομεία μας φάρμακα) τότε έχουμε ΑΚΡΙΒΩΣ την κυβέρνηση που μας αξίζει: άμυαλη, ιδεοληπτική, ψευτοκουλτουριάρα, ανίκανη και πρόστυχη.

Σαν κι εμάς δηλαδή.

Φέτος το καλοκαίρι, σε Επίδαυρο και Ηρώδειο, θα δούμε πάλι τις κύριες του καλού κόσμου με τα όσκαρ ντε λα ρέντα τους και τα Πράντα τους να χαμογελούν αυτάρεσκα στον φακό. Με την ευγενική χορηγία του πτωχευμένου ελληνικού κράτους και την ξεδιάντροπη ανοχή όλων μας….

Και για την αντιγραφή

MIKROS

 





Shortlink:

Contact us | About us | Terms & conditions | Privacy policy
Mikrometoxos 2014