Του Κώστα Στούπα: Μας δουλεύουν κανονικά…

08.09.2015 03:42

Του Κώστα Στούπα 

1) Μας δουλεύουν κανονικά…

Η ιστορία της φοροδιαφυγής του κ. Μητρόπουλου είναι γνωστή εδώ και αρκετά χρόνια. Αυτό δεν εμπόδισε τον κ. Μητρόπουλο να συνεχίσει να πολιτεύεται και να μετέχει σε δημόσια αξιώματα. Δεν εμπόδισε επίσης τον κ. Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ να τον συμπεριλαμβάνει στις λίστες του και να τον ορίζει σε σημαντικές θέσεις όπως αυτή του αντιπροέδρου της Βουλής.

Ο κ. Μητρόπουλος ως στέλεχος του βαθέως ΠΑΣΟΚ και ως εργατολόγος είχε μεγάλη ακτίνα επιρροής στο target group των κρατικοδίαιτων του “πράσινου” πελατειακού παρακράτους (όχι πως το “γαλάζιο” έπραξε διαφορετικά) που μετά το πρώτο μνημόνιο αναζητούσε διόδους μαζικής μετάστασης σε όποιον υποσχόταν να υπερασπίσει τα προνόμια που απολάμβανε σε βάρος της κοινωνίας.

Ξαφνικά πριν λίγες εβδομάδες το θέμα ανασύρθηκε στην επιφάνεια, από κομματικούς μηχανισμούς προς όφελος εσωκομματικών αντιπάλων κατά τις καταγγελίες του κ. Μητρόπουλου.

Υπάρχουν δυο ενδιαφέροντα σημεία στην ιστορία του κ. Μητρόπουλου που χρήζουν ανάδειξης καθώς χαρακτηρίζουν την ποιότητα του πολιτικού και κοινωνικού μας βίου. Χαρακτηρίζουν την ουσία του προβλήματος της ελληνικής χρεοκοπίας.

Το πρώτο είναι τα επιχειρήματα με τα οποία ο κ. Μητρόπουλος υπερασπίστηκε την πράξη του. Ισχυρίσθηκε πως κατέβαλε τον φόρο και νομιμοποίησε τις απολαβές της φοροδιαφυγής κάνοντας χρήση ενός χαριστικού νόμου επί υπουργίας Αλογοσκούφη.

Όπερ, φοροδιαφεύγουμε σήμερα ενός συντελεστή 30-40% συν ΦΠΑ εισφορές ταμείων κλπ. Μεταφέρουμε τα χρήματα στο εξωτερικό και μετά μερικά χρόνια όταν κάποιος αχρείος πολιτικός κάνει μια ρύθμιση για απατεώνες σε βάρος των εντίμων φορολογουμένων, τα επαναπατρίζουμε με 15-20% φόρο.

Είναι προφανές πως τυπικά είμαστε νόμιμοι αλλά ηθικά έκνομοι. Αν στην περίπτωση ενός τυχαίου πολίτη κάποιος θα μπορούσε να κάνει τα στραβά μάτια, δεν πρέπει να συμβαίνει το ίδιο και στην περίπτωση ενός πολιτικού και προσώπου που καταλαμβάνει δημόσια αξιώματα. Πόσο μάλλον κάποιου που έχει πολιτική καριέρα καταγγέλλοντας μνημόνια και τοκογλύφους.

Το δεύτερο σημείο που πρέπει να σταθούμε είναι η αντίδραση του κ. Μητρόπουλου στην είδηση της αποπομπής του από τις εκλόγιμες θέσεις των ψηφοδελτίων του ΣΥΡΙΖΑ.

Σε συνέντευξή του στο Βήμα FM εξαπέλυσε πυρά κατά του ΣΥΡΙΖΑ, λέγοντας ότι “ούτε στην περίοδο της σταλινικής τρομοκρατίας δεν ακολουθήθηκαν οι μέθοδοι όπως αυτοί της σύγχρονης ηγεσίας για να βγάλει στην άκρη ένα στέλεχός της που πρώτευσε στις προηγούμενες εκλογές”.

Μάλιστα, προέτρεψε τον κόσμο να επιλέξει αποχή, λευκό ή ΚΚΕ…

Κατηγόρησε το κόμμα του για σταλινισμό και συνέστησε στους φίλους να ψηφίσουν ένα γνήσια σταλινικό κόμμα το οποίο δεν το κρύβει αλλά το θεωρεί τιμή και καμάρι του.

Αυτός ο ιδεολογικός οπορτουνισμός όμως δεν αφορά μόνο τον κ. Μητρόπουλο αλλά τέμνει καθέτως και εγκαρσίως το σύνολο του πολιτικού προσωπικού της χώρας.

Οι πολιτικοί μας δεν πιστεύουν σε τίποτα άλλο παρά τη νομή της εξουσίας και το χρήμα. Προκειμένου να τα απολαμβάνουν αμφότερα πουλάνε στους “ιθαγενείς” ψηφοφόρους φύκια για μεταξωτές κορδέλες… Δηλαδή, πολιτικές δεσμεύσεις και ιδεολογικές και πολιτικές αρχές.

Τούτο, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων συμβαίνει με όλο το φάσμα της πολιτικής. Από την άκρα αριστερά μέχρι την άκρα δεξιά όπου ασχολούμενοι ταγοί, εκτός του κόμματος και της Βουλής προσπορίζουν τα του βίου από συνδικαλιστές, αργομισθίες στο δημόσιο, μη Κυβερνητικές οργανώσεις και διάφορα άλλα που έχουν μηχανευτεί για να ληστεύουν τον ταλαίπωρο φορολογούμενο.

Δυστυχώς, η περίπτωση του κ. Μητρόπουλου δεν αποτελεί την εξαίρεση αλλά τον κανόνα. Αυτός ο κανόνας αποτελεί ένα σημαντικό λόγο, ίσως το σημαντικότερο της αποστροφής που νιώθει ο μέσος πολίτης για την πολιτική.

Επιπλέον, η περίπτωση του κ. Μητρόπουλου, όπως και του κ. Κοτσακά, του κ. Κουρουμπλή, του εγκαλούμενου για κακούργημα συνδικαλιστή κ. Φωτόπουλου, ακυρώνουν το βασικό επιχείρημα της προεκλογικής εκστρατείας του κ. Τσίπρα. Το παλιό έχει διαβρώσει τα πάντα και περισσότερο αυτούς που το βλέπουν μόνο στους άλλους…

Το συμπέρασμα είναι πως οι πολιτικοί μας, μας δουλεύουν κανονικά και αυτό εγκυμονεί κινδύνους και γι’ αυτούς αλλά κυρίως για εμάς…

 

——————————————————————————

2) Ιστορίες…

 

Κύριε Στούπα,

 

Καλημέρα σας. Εάν και σε κάποια σημεία, διαφωνώ με τα γραφόμενά σας, πρέπει να παραδεχτώ ότι οι απόψεις-σκέψεις σας διακρίνονται από μεγάλη κατανόηση της πραγματικότητας, οικονομίας και βεβαίως διορατικότητα.

Λένε ότι η Ιστορία τις περισσότερες φορές δεν είναι αντικειμενική, γιατί γράφεται από τους νικητές. Παρόλα αυτά, πιστεύω ότι υπάρχουν και αναλυτές-συγγραφείς που προσπαθούν να καταγράψουν-αναλύσουν τα γεγονότα όσο το δυνατόν “ψυχρά” και αντικειμενικά μπορούν. Θα ήθελα λοιπόν  να μου προτείνετε ένα τέτοιο βιβλίο για την  ιστορία του νεοεληνικού κράτους. Στο σπίτι είναι διαθέσιμη η Ιστορία του Ελληνικού Έθνους της Εκδοτικής Αθηνών και σε αυτή ανατρέχω.

Κάθε πρόταση ευπρόσδεκτη

Να είστε καλά

Κώστας

Απάντηση: Ούτε ο ίδιος συμφωνώ πάντα με τον εαυτό μου καθώς οι απόψεις μεταβάλλονται είτε ενίοτε δεν αποτελούν παρά δομικές κατανόησης της πραγματικότητας. Λοιπόν ξεχωρίζω τα παρακάτω, ξεκινώντας από αυτό που διάβασα πριν μερικές εβδομάδες.

Καταστροφές και Θρίαμβοι του Στάθη Καλύβα, εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Νεότερη Ελληνική Ιστορία από το 1821 Θ. Βερέμης-Κολιόπουλος εκδόσεις Πατάκη.

Για την ελληνικό εμφύλιο εξαιρετικό βιβλίο είναι το “Η κόκκινη βία” του Σάκη Μουμτζή.

Τα καπάκια του Κωστή Παπαγιώργη δεν είναι ακριβώς ιστορίας αλλά είναι μια χρήσιμη οπτική γωνία για τους αρματωλούς…

Τέλος, νομίζω πως κάθε ένας πρέπει να διαβάσει την ιστορία του Θουκυδίδη. Είτε τη μετάφραση του Άγγελου Βλάχου στις εκδόσεις Εστία, είτε την πιο πρόσφατη έκδοση σε μετάφραση Σκουτερόπουλου που έχει και το αρχαίο κείμενο στην αριστερή σελίδα και δεν θυμάμαι τον εκδότη.

[email protected]





Shortlink:

Contact us | About us | Terms & conditions | Privacy policy
Mikrometoxos 2014