Υπάρχει ακόμη ελπίδα ή μήπως είναι πλέον «πολύ αργά για δάκρυα»;

03.12.2015 13:34

Υπάρχει ακόμη ελπίδα ή μήπως είναι πλέον «πολύ αργά για δάκρυα»;;

 

Κατά την άποψη μας υπάρχει, χωρίς όμως δυστυχώς να εξαρτάται από εμάς (με εξαίρεση τη μονομερήδιαγραφή χρέους), αλλά από την Ευρωζώνη – η οποία, ενώ επιτρέπει σε άλλες χώρες τη χρήση μη συμβατικών μέτρων, κάνει το ακριβώς αντίθετο με την Ελλάδα.

Ειδικότερα, δεν απαγορεύει σε πολλές εθνικές κεντρικές τράπεζες τη μυστική εκτύπωση νέων χρημάτων, όπως διαπιστώνεται από την εξέταση των ισολογισμών τους (πηγή) – η οποία έφτασε από τα 214 δις € το 2006 στα 633 δις € το 2012 (γράφημα), ενώ υπολογίζεται σήμερα στα 500 δις €.

Το γεγονός αυτό σημαίνει πως οι κεντρικές τράπεζες διαφόρων χωρών αύξησαν μόνες τους τη ρευστότητα κατά 500 δις € – επί πλέον αυτής που παρέχει η ΕΚΤ.

126

Επεξήγηση γραφήματος: Αξιόγραφα και δάνεια εκτάκτου ανάγκης των εθνικών κεντρικών τραπεζών σε δις € – Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Ελλάδα, Ιρλανδία, Βέλγιο, Πορτογαλία, Γερμανία.

Περαιτέρω, μόνο η κεντρική τράπεζα της Γαλλίας διεύρυνε τις δικές της δραστηριότητες κατά 200 δις €, η κεντρική τράπεζα της Ιρλανδίας κατά 50 δις €, ενώ η κεντρική τράπεζα της Ιταλίας αγόρασε με δικά της τυπωμένα χρήματα ομόλογα του ιταλικού δημοσίου, αξίας 108 δις € – έχοντας επί πλέον εφοδιάσει με ρευστότητα ύψους 60 δις € την αγορά της.

Παρά το ότι δε πολλοί οικονομολόγοι αντιμετωπίζουν κριτικά την κρυφή αυτή εκτύπωση χρημάτων από ορισμένες χώρες, δεν έχει σταματήσει – ενώ η Ελλάδα είχε τοποθετηθεί στο στόχαστρο, όταν αναγκάσθηκε να εφοδιάσει τις τράπεζες της με έκτακτη ρευστότητα (ELA), αφού προηγουμένως είχε την άδεια της ΕΚΤ.

Υπενθυμίζουμε εδώ πως η απειλή του σταματήματος της παροχής ρευστότητας εκ μέρους της ΕΚΤ στις ελληνικές τράπεζες, μέσω της οποίας τις ανάγκασε να κλείσουν, ήταν παράνομη – αποτελώντας έναν ακόμη από τους βρώμικους εκβιασμούς της (ανάλυση).

Δυστυχώς δεν μπορούμε να καταλάβουμε πού οφείλεται η συγκεκριμένη, άθλια αντιμετώπιση της πατρίδας μας – η οποία είναι εντελώς διαφορετική, σε σχέση με αυτήν των άλλων χωρών. Πώς είναι δυνατόν δηλαδή να υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά σε μία νομισματική ζώνη, η οποία θέλει να θεωρείται ως η πλέον πολιτισμένη του πλανήτη.

Ολοκληρώνοντας, απορούμε επί πλέον γιατί οι κυβερνήσεις μας δεν διαμαρτύρονται επίσημα, σε σχέση με όλα αυτά – επιλέγοντας συνεχώς την πολιτική της υποτέλειας και των υποκλίσεων, η οποία δεν οδηγεί πουθενά. Αυτό δεν σημαίνει φυσικά πως υποτιμούμε τα τεράστια δικά μας λάθη και τις παραλείψεις μας – αλλά το ότι δεν μας παρέχεται η παραμικρή δυνατότητα να τα διορθώσουμε.

Τουλάχιστον αυτή που δόθηκε στην Ιρλανδία, στην Πορτογαλία και στην Ισπανία, οι χρεοκοπημένες τράπεζες της οποίας στηρίχθηκαν απ’ ευθείας εκ μέρους της ΕΚΤ – παρά το ότι αρνήθηκε να ελεγχθεί από την Black Rock, η οποία έλεγξε στις δικές μας, οδηγώντας τες στο ξεπούλημα τους.

Βασίλης Βιλιάρδος

 

 





Shortlink:

Contact us | About us | Terms & conditions | Privacy policy
Mikrometoxos 2014