… Ψυχοπάθεια και… μπίζνες!

08.05.2016 00:48

Ψυχοπάθεια και μπίζνες

  • ______________

Στη μελέτη των Hare & Babiak “Φίδια με κοστούμια” ο κοινωνικοποιημένος ψυχοπαθής (άνδρας ή γυναίκα) αυτοπαρουσιάζεται  ως χαμαιλέοντας  διεισδύει στο περιβάλλον που τον ενδιαφέρει  να “χτυπήσει”  με τέτοιο τρόπο ώστε να μην κινήσει υποψίες.  Σταδιακά  δημιουργεί σχέσεις με τους ανθρώπους γύρω του, έτσι ώστε να είναι σε θέση, μέσα στο επόμενο διάστημα,  να αποπειραθεί να χειραγωγήσει τους άλλους.

Παρουσιάζει μια φιλική -κοινωνική περσόνα, (μπορεί να είναι γονέας, συνάδελφος, ή φίλος)  παρατηρώντας τις ανάγκες, τις ανασφάλειες, και τα δυνατά σημεία του “θύματος” μέχρι να κερδίσει την εμπιστοσύνη και στη συνέχεια να πάρει τον έλεγχο των αποφάσεων του.

Οι κοινωνικοποιημένοι ψυχοπαθείς, μπορούν να είναι γοητευτικοί, πνευματώδης και ευφυείς  αλλά αυτά τα “χαρίσματα” αποτελούν τα όπλα στη διαχείριση εντυπώσεων αφού γνωρίζουν ότι οι πρώτες εντυπώσεις μετράνε.

Καθώς ο καιρός κυλάει, παρατηρώντας τους κοινωνικούς ψυχοπαθείς, βλέπουμε τα πρώτα σημάδια να κάνουν την εμφάνιση τους, ισχυρή αίσθηση ανταγωνισμού, σαδιστικές τάσεις,  ψέματα, σπάνια παραδέχονται πως έκαναν λάθος ενώ κατά τη διάρκεια κάποιας κρίσης ψάχνουν εναγωνίως να ρίξουν την ευθύνη σε άλλους χρησιμοποιώντας συναισθηματική χειραγώγηση-εκβιασμό, ή και οργισμένη απόδοση ευθυνών στο “θύμα” που φτάνει μέχρι τον  εξευτελισμό.

Στον επιχειρηματικό κόσμο, τα χαρακτηριστικά ενός ψυχοπαθή συχνά ανταμείβονται.

Η ικανότητα του να παίρνει γρήγορα αποφάσεις, η αίσθηση της εμπιστοσύνης που παρέχει,  η έλλειψη φόβου σε επικίνδυνες καταστάσεις (που έχει να κάνει με την αδιαφορία τους απέναντι στο κοινωνικό σύνολο) , το “κοινωνικό” προφίλ με την επίπλαστη “αισιόδοξη” φενάκη σε συνδυασμό με την ελκυστική του-της εμφάνιση , οδηγούν τους ψυχοπαθείς σε υψηλές θέσεις.

Η κοινωνικοποιημένη ψυχοπαθής παρουσιάζει τη ικανότητα να δημιουργεί ένα δίκτυο ανθρώπων που είναι χρήσιμο γι ‘αυτήν, και όταν κάποιος πάψει να είναι χρήσιμος  θα τον απορρίψει (με διάφορες δικαιολογίες), όπως τα χρησιμοποιημένα αντικείμενα. Περισσότερο από μία φορά, η  κοινωνικοποιημένη ψυχοπαθής έχει “εξαφανιστεί” από έναν οργανισμό ή μια εταιρεία, αφήνοντας ίχνη καταστροφής και χάους στον οργανωτικό τομέα, στο τομέα των εργασιακών σχέσεων ακόμη και στο λογιστήριο. Δεν αποτελεί πρόβλημα αυτό για τον  κοινωνικοποιημένο ψυχοπαθή αφού μετά απο ένα διάστημα όπου θα διαχειριστεί την αποτυχία του θα προχωρήσει σε άλλη επιχείρηση ίσως και σε άλλη πόλη ξαναρχίζοντας το ίδιο, έχοντας βελτιώσει εκ των προτέρων την εμφάνιση και την ελκυστικότητα του.

Οι ψυχολόγοι αναφέρουν ότι ένα σημαντικό ποσοστό του γενικού πληθυσμού έχει τάσεις κοινωνικοποιημένης ψυχοπάθειας και τα άτομα αυτά εντοπίζονται κυρίως στον τομέα των επιχειρήσεων, στη μουσική και τον κιν/φο, στα ΜΜΕ, στον ιδιωτικό τομέα και στον εταιρικό χώρο εργασίας αφού κλίνουν προς τις θέσεις που προσφέρουν εξουσία, χρήμα και κύρος .

Όλα αυτά δηλαδή που τρέφουν την εγωπάθεια, τον ναρκισσισμό τους και τη τάση τους να ασκούν εξουσία και να εισπράττουν θαυμασμό. Η δειλία του χαρακτήρα τους δια μέσω στρέβλωσης παρουσιάζεται απο τους ίδιους ως δύναμη και ο καταστρεπτικά παρασιτικός τρόπος με τον οποίο απομυζούν τους άλλους ως δημιουργικό ταλέντο.

Σημεία που πρέπει να σημειωθούν είναι ότι ο αμοραλιστής κοινωνικοποιημένος ψυχοπαθής, εστιάζει στο να αναπτύσσει την καλή γνώμη των άλλων απέναντι του και  χαίρει μεγάλης εκτίμησης από τα υψηλά στελέχη μιας εταιρείας ή απο σημαντικούς πελάτες. Το Βρετανικό  Middlesex University Business School, παρουσίασε σοκαριστικά σε σημεία,  στοιχεία,  όπου σκόπιμα, εταιρείες και οργανισμοί προσλαμβάνουν κοινωνικοποιημένους ψυχοπαθείς  σε επικοινωνιακές ή “νευραλγικές” θέσεις αφού είναι οι μόνοι που μπορούν να φέρουν εις πέρας “πρότζεκτς” που στρέφονται ενάντια στο κοινωνικό σύνολο.

[Η μελέτη “Ένα ταξίδι μέσα από την τρέλα Βιομηχανίας” του ΤΖ. Ρόνσον, παρουσιάζει πλήθος στοιχείων για την άνοδο των κοινωνικοποιημένων ψυχοπαθών στη μεταμοντέρνα εποχή, που σχετίζονται με την επιχειρηματικότητα, τη τέχνη, το ανερχόμενο “CEO-ism” (διευθυντιλίκι), την εγκληματικότητα, το μοντέλο του επιτυχημένου μέχρι τη πολιτική.]

Δέκα χαρακτηριστικά του κοινωνικοποιημένου ψυχοπαθούς :

  1. Εκβιάζει και εκμεταλλεύεται συναισθηματικά
  2. Παρουσιάζει έλλειψη ενσυναίσθησης και εμβάθυνσης
  3. Παρουσιάζει έντονη ανάγκη για θαυμασμό
  4. Παρουσιάζει υπερβολικά υψηλή εκτίμηση του εαυτού του
  5. Πολλές βραχυπρόθεσμες σεξουαλικές σχέσεις
  6. Μονομερές ενδιαφέρον για έντονες δραστηριότητες ή σπορ ή και έντονη διασκέδαση
  7. Παρουσιάζει μακρά διαστήματα καταθλιπτικής συμπεριφοράς με ξαφνικές παρορμήσεις προκλητικότητας
  8. Επιφανειακή γοητεία και ναρκισσισμός
  9. Παρασιτική συμπεριφορά στις ανθρώπινες σχέσεις
  10. Βίαιες τάσεις για τιμωρία άλλων ή θυμός με σαδιστικές προεκτάσεις, έμπρακτα ή σε φαντασιακό επίπεδο

*Ο κοινωνικοποιημένος ψυχοπαθής διαφέρει από τη κλινική περίπτωση του κοινού ψυχοπαθούς και του ψυχωσικού.

Το ερώτημα είναι κατά πόσο το σύστημα (που ίδιο παράγει, κοινωνικοποιημένους ψυχοπαθείς μέσω διαστροφικών «πολιτιστικών κανονικοτήτων») τους χρησιμοποιεί στη σύγχρονη μεταμοντέρνα (αντι)κοινωνία.

ΠΗΓΗhttp://alright.gr/opinions/airetikos/item/16156-psyxopatheia-kai-biznes





Shortlink:

Contact us | About us | Terms & conditions | Privacy policy
Mikrometoxos 2014