Πολλά και ενδιαφέροντα από και για τον κόσμο των αγορών [1]

29.06.2015 18:16

Aυτό τώρα μας έλλειπε…

Η MSCI, ο πάροχος των χρηματιστηριακών δεικτών, προειδοποίησε ότι μπορεί να αφαιρέσει την Ελλάδα από τους δείκτες των αναδυόμενων αγορών, καθώς η συμμετοχή της χώρας στην ευρωζώνη βρίσκεται υπό αυξανόμενη αμφισβήτηση. 

Η διοίκηση του οίκου διαβεβαίωσε ότι παρακολουθεί τις εξελίξεις στην Ελλάδα, αφότου η κυβέρνηση της Αθήνας ανακοίνωσε ότι ελληνικές τράπεζες θα παραμείνουν κλειστές μέχρι τις 6 Ιουλίου και επέβαλε ελέγχους στην κίνηση κεφαλαίων.
Το χρηματιστήριο της Αθήνας θα παραμείνει κλειστό μέχρι τις 6 Ιουλίου, την ημέρα μετά το δημοψήφισμα.

Σύμφωνα με τον MSCI η εισαγωγή των παρατεταμένων περιοριστικών μέτρων, που έχουν ως αποτέλεσμα τη σοβαρή επιδείνωση στην προσβασιμότητα της ελληνικής χρηματιστηριακής αγοράς…

Μπορεί να οδηγήσει σε αλλαγή του δείκτη MSCI Greece σε καθεστώς Αυτόνομης Αγοράς από το καθεστώς των Αναδυόμενων Αγορών.
Η εταιρεία πρόσθεσε ότι για οποιαδήποτε αλλαγή στην ταξινόμηση της Ελλάδα θα «προηγηθεί δημόσια διαβούλευση».

ΑΓΟΡΕΣ – ΣΧΟΛΙΟ: Ο πρόεδρος της ΕΚΤ κ. Μάριο Ντράγκι διαθέτει στα χέρια του την ποσοτική χαλάρωση και μπορεί να αγοράσει έως και 1 τρισ. ευρώ ακόμη και σε μια περίπτωση εξόδου της Ελλάδος από το ευρώ.

Επίσης το 1 τρισ. Ευρώ μπορεί να γίνει κάλλιστα 2 -3 τρισ. ευρώ. Γι αυτό άλλωστε, υπήρχαν οι δηλώσεις ότι η Ευρώπη ήταν προετοιμασμένη απέναντι σε ένα αρνητικό σενάριο.

Από την άλλη πλευρά, η πτώση των χρηματιστηριακών αγορών δεν είναι κάτι το αφύσικο.

Οι αγορές των ΗΠΑ, Ευρώπης, Ασίας, Κίνας έφθασαν στα υψηλά τους σημεία το τελευταίο διάστημα και όλοι οι παράγοντες είχαν συνδέσει το ελληνικό ζήτημα με την πορεία των χρηματιστηρίων.

Όπως έχει γίνει ήδη γνωστό, ο Έλληνας πρωθυπουργός είχε συζητήσει την επιβολή των κεφαλαιακών ελέγχων με τον Αμερικανό υπουργό Λιου.

Με άλλα λόγια, οι αγορές ήταν έτοιμες και ανέμεναν μια κατάσταση χάους. Είχαν διαλέξει την Ελλάδα, ως αφορμή πτώσης των ξένων αγορών.

Και επειδή ήταν προετοιμασμένοι κάποιοι τζόγαραν και τζογάρουν, είτε στο ευρώ, είτε στα χρηματιστήρια.

ARBITRAGE: Αυτό που έγινε μέχρι και την περασμένη Τρίτη δεν είχε προηγούμενο στο ΧΑ τουλάχιστον στο βαθμό που αφορά τα παράγωγα επί μετοχών από την έναρξη λειτουργίας της εν λόγω αγοράς.

Η διαφορά της χρηματιστηριακής τιμής των τραπεζών σε σχέση με τα παράγωγα λήξης Σεπτεμβρίου εκτινάχθηκε στο 20%!

Με αποτέλεσμα να προσφέρονται πολύ μεγάλες ευκαιρίες σίγουρου κέρδους σε όσους είχαν πρόσβαση και ρευστότητα και στις δύο αγορές.

Το κέρδος μπορούσε να κλειδωθεί πουλώντας το παράγωγο και αγοράζοντας την μετοχή καθώς η απόσταση των δύο κυμαινόταν σταθερά από 5% εώς και 20%.

ARBITRAGE[I]: Η στρατηγική αυτή είχε μόνο μια πιθανότητα να χάσει: Να σταματήσει η διαπραγμάτευση των τραπεζικών μετοχών…

Και άρα να μηδενιστεί η αξία τους στην υποκείμενη αγορά και ταυτόχρονα να γίνει εκκαθάριση των συμβολαίων του Σεπτεμβρίου στην προηγούμενη τιμή κλεισίματος του παραγώγου.

Ο λόγος που η Αγορά εμφάνισε αυτή την ανωμαλία ήταν η μικρή συμμετοχή των marketmakers από την αγορά παραγώγων και ο φόβος της παύσης διαπραγμάτευσης των τραπεζικών μετοχών…

… Λόγω κάποιας αστοχίας στο μέτωπο της διαπραγμάτευσης με τους πιστωτές που θα οδηγούσε σε περιορισμούς κίνησης κεφαλαίων.

ELA: Αισίως κοντά στα 89 δις ευρώ πια. Ποιος όμως καρπώνεται τα έσοδα από την χρήση του ELA; O μηχανισμός έκτακτης ρευστότητας έχει ετήσιο κόστος 1,55% το οποίο επιμερίζεται σε 0,05% υπέρ της ΕΚΤ και 1,50% που πηγαίνει στην Τράπεζα τηςΕλλάδος.

Το έσοδο επομένως πηγαίνει σε μεγάλο βαθμό στο ελληνικό δημόσιο καθώς η ΤτΕ κατά την πάγια τακτική της επιστρέφει τα κέρδη της μετά την αφαίρεση του μερίσματος στο ελληνικό κράτος.

ΧΡΕΟΣ: Είναι η επόμενη μεγάλη συζήτηση, ίσως ο επόμενος ισχυρός καταλύτης για κάτι καλό. Το υποσχέθηκαν οι Ευρωπαίοι στην επαναγορά ομολόγων το Φθινόπωρο του 2012,αν διατηρσούσαμε πρωτογενή πλεονάσματα και η Ελλάδα τα κατάφερε ακόμα και τώρα στο α’ εξάμηνο του 2015.

Λόγω καταστατικού το ΔΝΤ δεν θα μπορούσε να βάλει την υπογραφή του σε μια συμφωνία που θα είχε σαν υποσημείωση την  ρύθμιση του λόγω βιωσιμότητας.

Άρα αυτό δεν σημαίνει ότι η υποχρέωση αυτή εγκαταλείφτηκε ή αποσιωπήθηκε σκόπιμα. Στη μεγάλη εικόνα της συμφωνίας τα βασικά αιτήματα της Ελληνικής Κυβέρνησης αναφορικά με το χρέοςκινούνται κυρίως σε δύο άξονες:

  • Αναδιάρθρωση του χρέους γιατί δεν είναι βιώσιμο § Ανάπτυξη αντί για λιτότητα

ΧΡΕΟΣ[Ι]: Πράγματι το χρέος σήμερα δεν είναι βιώσιμο (υπάρχουν πολλοί τρόποι για να το εξετάσει κανείς αλλά ένας βασικός και συνηθισμένος είναι η σχέση του προς το ΑΕΠ – είναι συνήθης σε όλες τις νομικές οντότητες όπως η σχέση Καθαρός Δανεισμός/Λειτουργικά Κέρδη (EBIΤDA) στις εταιρείες).

Η σχέση αυτή για την ώρα δεν είναι ικανοποιητική. Για το λόγο αυτό η καινούργια χρηματοδότηση (από το 2012 και μετά) από τους «επονείδιστους» δανειστές του Eurogroup μας δίνει μία περίοδο ωρίμανσης (graceperiod) μέχρι το 2020…

Οπότε και αρχίζει η αποπληρωμή των νέων ομολόγων του τρέχοντος προγράμματος από το 2012 και μετά. Μέχρι τότε (2022) το επιτόκιο στα δάνεια του επίσημου τομέα της Ε.Ε. είναι χαμηλότερο του 2%!.

Οι δανειστές λένε δηλαδή τακτοποιηθείτε μέχρι τότε και φτιάξτε το ΑΕΠ σας και θα βρεθεί λύση για την αναδιάρθρωση, που είναι το ουσιαστικό πρόβλημα.

ΧΡΕΟΣ[ΙΙ]: Εμείς το φτιάξαμε το ΑΕΠ και το (ξανα)χαλάσαμε. Και τώρα τί προτείνουμε; Ζητάμε άμεση αναδιάρθρωση. Η δυσκολία είναι ότι το χρέος της χώρας είναι θεωρητικά τακτοποιημένο μέχρι το 2020.

Άρα η προσπάθεια πρέπει να συνεχιστεί για να βελτιωθεί ο παρανομαστής του κλάσματος που είναι το ΑΕΠ. Πώς βελτιώνεται; Με διαρθρωτικά και δημοσιονομικά μέτρα.

Εμείς για την ώρα προτείνουμε φορολογικά (πάνε στα δημοσιονομικά), που αυξάνουν τα έσοδα του Κράτους, προερχόμενα όμως κατά 85% με μία μέτρηση και 93% με άλλη από τον ιδιωτικό τομέα…

Δηλαδή από τις επιχειρήσεις, τους καταναλωτές κτλ. αλλά χωρίς καμία περαιτέρω περιστολή των δαπανών ή διαρθρωτικά.

ΧΡΕΟΣ[ΙΙΙ]: Όμως το ΑΕΠ αυξάνεται σε απόλυτα νούμερα μόνον αν υπάρξει ανάπτυξη σε μία χώρα (και όχι ύφεση), η οποία ανάπτυξη προέρχεται μόνον από τον ιδιωτικό τομέα (αναπτυξιακά μοντέλα τύπου ΕΤΒΑ έχουν αποτύχει στην ημεδαπή και αλλοδαπή)…

Και όχι αυξάνοντας τα έσοδα του δημοσίου σε βάρος του ιδιωτικού τομέα. Πώς θα υπάρξει ανάπτυξη, αν υπερφορολογηθεί ο ιδιωτικός τομέας;

Εδώ λοιπόν καλούνται οι δανειστές να βρουν τον τρόπο να συμβιβάσουν ένα ασύμβατο πρακτικά σχέδιο συμφωνίας που λειτουργεί ανασταλτικά στην ανάπτυξη και την ίδια στιγμή να αναδιαρθρώσουν ένα ήδη ρυθμισμένο χρέος στο μεγαλύτερο μέρος τους.

Λύσεις βέβαια υπάρχουν. Αρκεί η συζήτηση να μην πλατύνει πια τόσο πολύ και κάθε ωφέλεια ελάφρυνσης χαθεί στην μετάφραση…

Μάνος Χ. – Μαίρη Κ.

 

 

*Τα όσα αναγράφονται στη στήλη είναι προιόν δημοσιογραφικής έρευνας και δεν αποτελούν προτροπή αγοράς, πώλησης ή διακράτησης μετοχών



Shortlink:

Contact us | About us | Terms & conditions | Privacy policy
Mikrometoxos 2014