Epameinondas Chaldoupis (fb): Η “στιγμή Νίξον” του Αλέξη

14.09.2016 02:52

Ελάχιστοι θυμούνται τι συζήτησαν ο Κένεντι με τον Νίξον στο πρώτο τηλεοπτικό ντιμπέιτ της ιστορίας, που πολλοί λένε ότι έστειλε τον Κένεντι στον Λευκό Οίκο.

Έχει μείνει στην ιστορία, όμως, η εικόνα του τότε αντιπροέδρου και επικρατέστερου υποψηφίου, Νίξον, που έδειχνε ωχρός, αδύναμος και συνεχώς ίδρωνε. Αυτή η εικόνα έκρινε το ντιμπέιτ υπέρ του Κένεντι, παρότι όσοι άκουσαν την αναμέτρηση από το ραδιόφωνο πίστεψαν ότι νικητής ήταν ο Νίξον -τα είχε πει καλύτερα.

Ενσωματωμένη εικόνα 1

 

Στην καθιερωμένη πρωθυπουργική συνέντευξη Τύπου της ΔΕΘ, ο Αλέξης Τσίπρας, κατ’ εξοχήν επικοινωνιακός πολιτικός, ίσως αποδειχθεί ότι πέρασε τη δική του “στιγμή Νίξον”.

Ήταν εκείνη η στιγμή, που απάντησε στην ερώτηση της Ευαγγελίας Τσικρίκα για τους αυριανούς ανέργους των καναλιών που δεν πήραν άδειες.

Στη μνήμη του έθνους τηλεθεατών δεν θα μείνει για πολύ η, ομολογουμένως ατυχής, απάντηση Τσίπρα. Θα μείνουν οι εκφράσεις του προσώπου και η γλώσσα του σώματος, που για πρώτη φορά αποκάλυψαν πώς είναι ο επικοινωνιακός ηγέτης όταν χάνει την ψυχραιμία του.

Αν παρακολουθήσει κανείς τη σκηνή, κλείνοντας τον ήχο, θα δει έναν άλλο Τσίπρα, που δεν είχε εμφανισθεί ούτε στις πιο δύσκολες στιγμές της πολιτικής του σταδιοδρομίας, ούτε καν όταν υποχρεώθηκε να ψηφίσει και να υποστηρίξει ένα μνημόνιο. Ο cool Alexis, όπως θα τον χαρακτήριζε ένας Αμερικανός spin doctor, εξαφανίζεται και δίνει τη θέση του σε έναν υπόκωφα εξοργισμένο Τσίπρα, που εμφανέστατα έχει χάσει την ψυχραιμία του και επιτίθεται σαν φοβισμένο ζώο.

Δεν μπορώ να προεξοφλήσω αν αυτή η τηλεοπτική στιγμή θα σηματοδοτήσει την αρχή του τέλους ενός πολιτικού που έχει καταφέρει να μη λυγίσει σε συνθήκες που θα “έλιωναν” πολλούς.

Σίγουρα, όμως, ήταν μια καθοριστική στιγμή (defining moment, που λέμε στα χωριά μας).

Στη συνείδηση πολλών, ο Αλέξης έχει πάψει να είναι αυτό που ήταν: ένα γελαστό παιδί, με καλές προθέσεις και ειλικρινή συμπόνοια για όσους δοκιμάζονται ποικιλοτρόπως από αυτή την κρίση και τις πάγιες κοινωνικές αδικίες. Που χάρη σε αυτήν ακριβώς την αναγνώριση καλών προθέσεων οι περισσότεροι ήταν πρόθυμοι να του συγχωρήσουν λάθη, αστοχίες, ακόμη και παραπλανητικές δηλώσεις και υποσχέσεις.

Συνήθως, όταν ανοίγει η πρώτη ρωγμή στη δημόσια εικόνα ενός πολιτικού, είναι αδύνατο να αποκατασταθεί η ζημιά. Η ρωγμή διευρύνεται συνεχώς και, τελικά, η δημόσια εικόνα θρυμματίζεται. Στην εικόνα του Τσίπρα, η ρωγμή δεν άνοιξε όταν έκανε τη μεγάλη πολιτική στροφή του. Όλοι ξέραμε ότι κάπου εκεί θα κατέληγε. Άνοιξε όταν έχασε την ψυχραιμία του μπροστά σε μια αυριανή άνεργη. Και πολύ δύσκολα κλείσει.





Shortlink:

Contact us | About us | Terms & conditions | Privacy policy
Mikrometoxos 2014