SOS! Μακαρθισμός σε σταλινική έκδοση – Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου

19.10.2015 03:24

Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου

Έχουμε πλέον να αντιμετωπίσουμε ένα απίστευτο θέατρο παραλόγου. Ο Μεσαίωνας τον οποίο προτίθεται να επιβάλει στην ελληνική κοινωνία η κυβέρνηση του κυρίου Τσίπρα, ξεπερνά κάθε νοσηρή φαντασία. Πέτυχαν το αδιανόητο. Συνδυάζουν τον Μακαρθισμό στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής με μία σκληρή σταλινική πολιτική φτωχοποίησης και ισοπέδωσης προς τα κάτω της κοινωνίας…

Με μέτρα που υπερβαίνουν το κυνήγι της φοροδιαφυγής και απειλούν πλέον βασικές δημοκρατικές αρχές και περιορίζουν την ατομική ελευθερία. Για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους, η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής δεν είναι απλά ένα μείζον ζητούμενο, αλλά και μια εθνική υπόθεση και υποχρέωση για κάθε κυβέρνηση. Εθνική υποχρέωση όμως για μία κυβέρνηση είναι και να δημιουργεί συνθήκες ανάπτυξης της οικονομίας και δημιουργίας θέσεων εργασίας με παροχή κινήτρων για προέλευση επενδύσεων. Εθνική υποχρέωση είναι και ο σεβασμός στην ατομική ελευθερία, αλλά και στην παραγωγική διαδικασία.

Το σαββατοκύριακο που πέρασε ακούστηκαν και γράφτηκαν εξωφρενικά πράγματα. Τα οποία ωστόσο δεν απέχουν δυστυχώς από την πραγματικότητα. Μέχρι και ότι θα προσμετρώνται στο εισόδημα όλες οι δυνατές παροχές που μπορεί να δίνει μια επιχείρηση στους εργαζόμενούς της. Μπορεί το θέμα αυτό να μην είναι εντελώς καινούργιο, είχε προκύψει και στο παρελθόν με τις παροχές τύπου δωροεπιταγής ή πιστωτικής κάρτας ή κινητού, όμως τώρα το πράγμα αρχίζει να κινείται σε όρια ψυχοπάθειας.

Είναι δυνατόν να λογίζεται εισόδημα ας πούμε η διευκόλυνση στις μετακινήσεις ή μία θέση πάρκινγκ στην εργασία, ή η παροχή φύλαξης σε ανήλικα παιδιά; Ποιο νοσηρό μυαλό που χρήζει ψυχιατρικής παρακολούθησης μπορεί να σχεδιάσει τέτοια μέτρα; Και επειδή συνήθως οι περισσότεροι βουλευτές και υπουργοί δεν γνωρίζουν τι υπογράφουν, ας φροντίσουν τουλάχιστον αυτή τη φορά να διαχωρίσουν την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής από επιλογές που μόνο από καθεστώτα που τρέφουν τιμωρητική διάθεση κατά των πολιτών, δύνανται να υιοθετηθούν.

Αυτά που αναφέρθηκαν είναι 2-3  παραδείγματα ακραίας τρέλας. Υπάρχουν πολλά και ίσως πολύ πιο σοβαρά. Όπως για παράδειγμα οι πολλαπλές έκτακτες εισφορές. Χαράτσια που μάλλον θα γίνουν μόνιμα όπως συνέβη και με τον ΕΝΦΙΑ. Και τόσα άλλα… Τα γνωρίζουμε όλοι πλέον. Δεν χρειάζεται να τα αναφέρουμε, τα ρεπορτάζ του Capital.gr αλλά και άλλων media φυσικά έχουν υπάρξει ιδιαίτερα αποκαλυπτικά. Και μπορεί τα μέτρα να εμφανίζονται ότι δήθεν πλήττουν μόνο τους προνομιούχους, όμως όταν η κυβέρνηση ορίζει το όριο του πλούτου στα 1.000 ευρώ για τους συνταξιούχους και κάτω από τα 30.000 ευρώ για τους υπόλοιπους, τότε είναι ξεκάθαρο ότι στόχος δεν είναι οι πραγματικά πλούσιοι. Στόχος είναι η οριστική εξάλειψη της μεσαίας τάξης, η ισοπέδωση των εισοδημάτων.

Την ίδια στιγμή, όσοι ασκούν κριτική στην απαράδεκτη αυτή πολιτική που ασκεί μία κατ´ ευφημισμό αριστερή κυβέρνηση, γίνονται αποδέκτες μιας στρατηγικής που έχει ως στόχο την αποδόμηση και απαξίωση της κριτικής τους. ” Γιατί δεν προτείνετε κάποια λύση;” Ερωτώνται οι δημοσιογράφοι. “Γιατί δεν λέτε και για τους προηγούμενους;” είναι μία άλλη συνήθης απαξιωτική ερώτηση. Μα πολύ απλά, δουλειά των δημοσιογράφων δεν είναι να δίνουν λύσεις αλλά να επισημαίνουν τα κακώς κείμενα. Για τις λύσεις υπάρχουν ειδικοί τεχνοκράτες και εκείνοι που ο κόσμος επιλέγει με την ψήφο του. Οσο για τους προηγούμενους, δεν χρειάζεται να τα πει κανένας δημοσιογράφος. Τα είπε ο λαός, που τους έστειλε στο περιθώριο.

Αλλού δυστυχώς είναι το ζήτημα. Στη μεγάλη μάζα της κοινωνίας έχει εμπεδωθεί μία αρνητική ψυχολογία, η οποία σε συνδυασμό με θυμό και την απογοήτευση λειτουργεί στη λογική του “να ψοφήσει ο γάιδαρος του γείτονα”. Και σε αυτή πάνω την ψυχοσύνθεση κερδοσκοπεί πολιτικά η κυβέρνηση, ευνοούμενη από την ολοκληρωτική απουσία σοβαρής αντιπολίτευσης. Ορατότις μηδέν…

[email protected]





Shortlink:

Contact us | About us | Terms & conditions | Privacy policy
Mikrometoxos 2014